Ψυχικό θερμόμετρο !

 

Αγνοείστε τους μεγάλους κινδύνους της Ηθικής των άλλων και ζείστε όσο πιό καλά μπορείτε. 

Με άλλα λόγια: Live now, die later !

By the fire’s amber glow my imagination grows
there’s a sweet caress from an alto’s kiss
and the tenor grooves me low
I feel the passion through the lips
it takes me to a high
like cinnamon
sprinkled on my skin ..

.. sophisticated elegance
a rapture so sublime
it’s a blessing meant for everyone
but in this moment mine
(from Soul Ascension )

                                      Jack Vettriano - Smooth operator

YΓ. Χωρίς δισταγμό .. κλικάρετε εικόνες και συνδέσμους !

:)

Με τρο­μά­ζε­τε, madame ..

Με δεδομένο ότι .. όλοι κυλιόμαστε στο βούρκο, αλλά πάντα μερικοί κοιτάζουν τ΄άστρα (Oscar Wilde) επιτρέψτε μου να παραθέσω ένα απόσπασμα από το ευρηματικό διαδικτυακό πόνημα του Larry Cool: Άγγελοι καρφώνονται με το κεφάλι στην άσφαλτο (σελ. 133) 

«Αμο­δι­ψής; Eγώ;!»  

«Ναι εσείς. Μό­λις σας είδον, η υπο­βό­σκου­σα δι­α­στρο­φή η κα­τα­τρώ­γου­σα τα σπλάγ­χνα μου, εξε­τι­νά­χθη ως ηφαι­στει­α­κή λά­βα και κα­τέ­κα­ψεν τας φρέ­νας μου. Σας ηράσθην κε­ραυ­νο­βό­λως. Είσθε αυτός τον οπο­ίον ωνει­ρευ­ό­μην ανέ­κα­θεν ως ιδα­νι­κόν ερα­στήν: ρι­ψο­κίν­δυ­νος, σκλη­ρός, βά­ναυ­σος, στυ­γνός, αδί­στα­κτος.» 

«Μάλ­λον ανα­φέ­ρε­σθε εις τον φά­κε­λον άλ­λου κα­τα­δί­κου.»

«Όλην την νύ­κτα επά­λαι­ον με­τα­ξύ του πά­θους μου δι­ά εσάς, και της συ­νει­δή­σε­ως του κα­θή­κον­τος. Και τε­λι­κώς υπε­ρί­σχυ­σεν το πά­θος και έλα­βον την επώ­δυ­νον αλ­λά μοι­ραί­αν από­φα­σιν. Δι­ά χά­ριν σας θα γί­νω επί­ορ­κος και θα εγ­κα­τα­λεί­ψω μί­αν επι­τυ­χή εισαγγελι­κήν στα­δι­ο­δρο­μί­αν, δύ­ο προ­σφι­λή τέ­κνα και έναν άμε­μπτον σύ­ζυ­γον.»

«Μή­πως εαν επα­νε­ξε­τάση­τε το ζή­τη­μα...»

«Ό­χι, όχι .. Η από­φα­σίς μου είναι ορι­στι­κή και αμε­τά­κλη­τος. Ακού­σα­τε .. Θα σας φυ­γα­δεύ­σω εκ της φυ­λα­κής και θα απο­τε­λέ­σω­μεν ζεύγος πα­ρά­νο­μον, κα­τα­ζη­τού­με­νον και κα­τα­δι­ω­κό­με­νον υπό των αρ­χών. Ναι; Ναι!

»Θα ζή­σω­μεν εις την πα­ρα­νο­μί­αν ως φυ­γά­δες... Θα είμε­θα βι­αι­ο­πα­θείς, αιχ­μά­λω­τοι του πά­θους... Ω, ναι! Τας ημέ­ρας θα δι­α­πράτ­τω­μεν ληστεί­ας τρα­πε­ζών και άλ­λα συ­να­φή κα­κουρ­γή­μα­τα τρί­του βαθ­μού, ενώ τας νύ­κτας θα πα­ρα­δι­δό­με­θα ασυγ­κρά­τη­τοι εις ακραί­ας ηδο­νάς επι ρυ­πα­ρών σιν­δο­νίων αθλί­ων επαρ­χι­α­κών ξε­νο­δο­χεί­ων .. Και βε­βαί­ως θα βά­ψω­μεν τας χείρας μας εις το αίμα. Θα δι­α­πρά­ξω­μεν πολ­λούς φό­νους, πά­ρα πολ­λούς... Θα σκορ­πί­ζω­μεν τα χρή­μα­τα τα οποία θα απο­κο­μί­ζω­μεν εκ των ληστει­ών δι­ά­γον­τες πο­λυ­τε­λή και προ­κλη­τι­κόν βί­ον... Θα πα­ρε­κτρα­πώμεν εις όρ­γι­α. Ναι, ναι· με έμ­φα­σιν εις τα κτη­νώ­δη όρ­γι­α ..

»Εν τέ­λει θα με εξω­θή­ση­τε εις την πορ­νεί­αν· αχ, ναι, θα εκ­πλη­ρω­θή επι­τέ­λους το όνει­ρόν μου να γί­νω κα­θη­μα­ξευ­μέ­νον γύ­ναι­ον κα­τω­τά­της υπο­στάθ­μης – κό­φα κοι­νώς, ίσως μά­λι­στα και πα­λι­ο­σκρό­φα! Και σας πα­ρα­κα­λώ, μη μου το αρ­νη­θήτε· θα είσθε ο πορ­νο­βο­σκός μου – ο μπε­ζε­βέγ­κης μου, θα με υβρίζη­τε σκαι­ώς: ‘πόρ­νη δι­και­ο­σύ­νη, χα­μαι­τύ­πη!’ και άλ­λα τοι­αύτα πα­ρεμ­φε­ρή εις τα οποία αρέσκομαι. Θα με εξευ­τε­λί­ζη­τε, θα μου απο­σπάτε τα χρή­μα­τα της αμαρ­τί­ας, θα με δέ­ρε­τε ασυγκίνητος, θα σας φο­βούμαι και θα είμαι δού­λη σας. Αχ, θα πε­ρά­σω­μεν ωραί­α, τι ωραί­α! Επλά­σθην δι­α την πα­ρα­νο­μί­αν και την τα­πεί­νω­σιν! Θα εκτρο­χι­α­σθώμεν, αγά­πη μου· θα εξο­κεί­λω­μεν, θα αποχαλινω­θώμεν... Μμμ, δαι­μο­νι­σμέ­νε μου ερα­στά· δι­α­τί σι­ω­πάτε, δεν ευρί­σκε­τε υπέ­ρο­χον το μέλ­λον μας;!»

Η γυ­νή πα­ρε­λή­ρη έως πα­ρο­ξυ­σμού· εμαί­νε­το υπό βι­αί­ων, σκο­τει­νών πα­θών· δεν είχεν συ­νεί­δη­σιν του τι έλε­γεν.

«Με τρο­μά­ζε­τε, madame ..»

«Κο­λα­σμέ­νη μου αγά­πη, κα­τα­χθό­νι­έ μου τύ­πε! Θα πε­ρι­πέ­σω­μεν εις πάσαν αμαρ­τί­αν και ανη­θι­κό­τη­τα, θα γί­νω­μεν οι αισχρό­τε­ροι των αισχρο­τέ­ρων, οι αχρει­ό­τε­ροι των αχρει­ο­τέ­ρων, έως ότου...»

«Έως ότου;»

«Έως ότου μί­αν εσπέ­ραν κα­τά την δύ­σιν του ηλί­ου, τα οπλο­πο­λυ­βό­λα της αστυ­νο­μί­ας θα θε­ρί­σουν τα πτω­χά μας σώ­μα­τα, τα οποία όμως προ­η­γου­μέ­νως θα έχουν προ­λά­βει να δρέ­ψουν όλας τας ηδο­νάς! Λοι­πόν; Δεν είναι συ­ναρ­πα­στι­κόν;»

Η γυ­νή ήτο τε­λεί­ως πα­ρά­φρων. Είχον απω­λέ­σει πάσαν ελ­πί­δα ότι θα ετύγ­χα­νον αμε­ρο­λή­πτου δί­κης και ότι θα ηθω­ού­μην... Δεν ήλ­πι­ζον πλέ­ον εις την δι­και­ο­σύ­νην.

«Λυ­πούμαι, αλ­λά προ­τι­μώ την ασφά­λει­αν των φυ­λα­κών,» είπα.

ΥΓ1. Για ένα δεύτερο εικονολαστικό απόσπασμα κάντε κλικ εδώ

ΥΓ2. Κλικ στο video για υπέροχους πίνακες του Jack Vettriano

YΓ3. Κλικ στο μοναδικό link του κειμένου για να διαβάσετε όλο το προαναφερθέν e-book (αν έχετε .. κουράγιο!)

ΥΓ4. Η μοναδική εικόνα στην αρχή κρύβει θεσπέσια μουσική

:)

Ένοχον Πάθος

 
Μέσα στο δάσος

εκεί όπου ανάμεσα απ' τα πυκνά κλαριά
φτάνει λίγο φως
απ' τον βαρύ ουρανό
κοντά στο χώμα
που το σκεπάζει
παχύ στρώμα
σάπια φύλλα
σε μια κλάρα χαμηλή
κάθεται ένα
π ο υ λ ί

ένα πουλί
πολύ
περίεργο:
σα μαδημένο
σα σκεφτικό

έ ν α   π α λ ι ό   π ο υ λ ί

τι να σκέπτεται άραγες
αυτό το πουλί
το παλιό
στο σκοτάδι;

αχ! τίποτα
δε σκέπτεται απολύτως τίποτα!

απλούστατα
συνέλαβε δι' αυτήν
ένοχον
πάθος

(Ν. Εγγονόπουλος, Βενζίνη, Mην oμιλείτε εις τον οδηγόν, 1938)

YΓ: Με δική σας ευθύνη τα click στις 2 εικόνες και στο μοναδικό link!

:)