February 18, 2010

Shit happens !




Κάθε άλλο παρά  σουρεαλιστικό το σκηνικό  ...

Ένας στραμπουληγμένος αντίχειρας, μιά εκδικητική ομότεχνη δημόσια υπάλληλος, ένα λεκτικό volley-ball  με μια άγνωστη φοιτήτρια στο δρόμο,  και  στο τέλος μία ομάδα βαρεμένων "φίλων", οι οποίοι υποτίθεται πως έχουν "αγανακτήσει" με την ανεκτικότητα και την ευγένειά μου, που άκριτα ταυτοποιούν με αδυναμία. Αυτά είναι μερικά απο τα σημεία αναφοράς  που οριοθέτησαν αδρά την χθεσινή μου μέρα, στα πλαίσια της περιπετειώδους επιχείρησης να κάνω την ζωή μου να ... συμβεί !

Μιά συνηθισμένη ημέρα λοιπόν, που την "τσάκισε"  η  ατελέσφορη επίσκεψή μου σε κάποια Δημόσια Υπηρεσία, δυστυχώς για νιοστή φορά!  Ευτυχώς που διατήρησα την ψυχραιμία μου, αλλά  κυρίως την αυταπάτη ότι τάχα οι δικοί μου ελιγμοί ήταν, όχι μόνο περίτεχνοι, αλλά και υπέρτεροι των αντίστοιχων ελιγμών της εμφανώς ανοργασμικής,  αδαούς  και ευθυνόφοβης σατράπισσας, που με  .... "ταλαιπώρησε" κατ' εξακολούθηση. Επέστρεψα στο γραφείο μου φρικαρισμένος, με μυαλό έμφορτο και σαφώς φρακαρισμένο απο τις συνηθισμένες ανούσιες  γραφειοκρατικές περιπλοκές, που εκτόξευε αμείλικτα  στα μούτρα μου  η  μονοδιάστατη μαντάμ. Παραφράζοντας τον υπέροχο  Εγγονόπουλο, δεν είναι λίγες οι φορές που σκέφτηκα : " Τι γυρεύω στη  ... Λάρισα, εγώ ένας Υδραίος ? "  

Όταν τέλειωσαν όλα τα παραπάνω, βρέθηκα αντιμέτωπος με ένα περίεργο συναίσθημα.  Μιά  ιδιόμορφη κατάσταση ικανοποίησης και υπερδιέγερσης,  την οποία  πυροδότησε η προαναφερθείσα διαδρομή τύπου roller coaster,   που με ... έστελνε εκ περιτροπής, απο τον παράδεισο στην άβυσσο.  Ειδικότερα, αναρωτήθηκα μήπως άραγε  οι ευγενικές  μου απαντήσεις, έστω κι' αν  τις επένδυα με αδιόρατη λεπτή ειρωνεία,  εισπράχτηκαν ως αδυναμία ?  Γενικότερα, μήπως δεν πρέπει να εξωτερικεύουμε οτιδήποτε μπορεί να εκληφθεί απο τους άλλους  έτσι  ?  Ε, λοιπόν, νομίζω ότι εδώ είναι που  μπλέκονται οι περισσότεροι άνθρωποι!

Έχω καταλήξει πλέον στο συμπέρασμα ότι οφείλουμε να θεωρούμε πολύτιμες τις  τυχόν αδυναμίες μας  και να τις προστατεύουμε! Είναι ένα φυσιολογικό, ανθρώπινο χαρακτηριστικό,  που  ίσως πρέπει να  απελευθερώνουμε, είτε μόνο για τον ίδιο μας τον εαυτό,  ή αποκλειστικά για όσους εμπιστευόμαστε απόλυτα ! Ποτέ για τον κάθε τυχαίο άνθρωπο. Αν ανοίξετε ανεξέλεγκτα τους ασκούς του Αιόλου με τις αδυναμίες σας, τότε καλύτερα να προετοιμαστείτε ακόμα και για τα χειρότερα ενδεχόμενα !

Εκτός απο το ... γοητευτικό volley-ball, η χθεσινή μέρα είχε και την κωμικοτραγική της πτυχή. Έναν απροσδόκητο μικρό τραυματισμό. Ενώ έβαλα προστατευτικούς επιδέσμους στα πόδια, πράγμα που ήταν πρωτοφανής εκδήλωση συνέπειας  εκ μέρους μου, στραμπούληξα τον αντίχειρά μου κατά την διάρκεια  μιας άγριας, αλλά όμορφης μπασκετικής πανδαισίας !  Αλλού το περίμενα  (πόδια) και αλλού μου ήρθε (χέρι). Έτσι επιβεβαιώθηκε περίτρανα ο νόμος του Murphy, δηλαδή ότι αν  κάτι μπορεί να πάει  στραβά, τότε  οπωσδήποτε θα πάει στραβά (και μάλιστα όταν δεν το περιμένεις ... προσθέτω  !)

Σε χαιρετώ λοιπόν χθεσινή μου μέρα!  Δε χρειάζεται και πολύ σκέψη για να  σε κατατάξω στις ... μέτριες εγγραφές του χρονικού της ζωής μου. Είμαι σίγουρος ότι θα σε ξεχάσω σύντομα, όπως και τόσες άλλες άλλωστε !

 

ΥΓ:  Kλικ στις 2  εικόνες, και στα 13 links του κειμένου ...


9 comments:

AERIKO said...

Γενικότερα, μήπως δεν πρέπει να εκδηλώνουμε προς τα έξω,
οτιδήποτε μπορεί να εκληφθεί απο τους άλλους σαν αδυναμία?

OΠΟΙΟΣ το εκλάβει ως αδυναμία έχει το πρόβλημα.Και αντε
να το λυσει..σιγα μην γινει τροχοπέδη στον δικο μου
τρόπο σκέψης και έκφρασης η ψυχική αχρωματοψία των
γύρω μου.!Ανθρωπιά υγιες πνεύμα και άποψη θελει η ζωη μας
Σταυρο μου.Κι αν χαιρομαι για κατι πολυ ειναι που συνάντησα
ανθρωπους σαν εσενα μεσα στην τρελλα του διαδικτύου αλλα
και της καθημερινοτητας.

Με εχουν προδωσει πολλες φορες πολυ "δικοι" μου άνθρωποι..
κι εφτασα στο σημειο να αξιολογώ το τυχαίο ως μια προκληση
θετικη για ψυχη και νου..μια ασκηση χωρις επιπονες
παρενέργειες.

Υπεροχη εγγραφη.Όσο για τον μικροτραυματισμό ..τον θεωρω
λαφυρο αληθινης ζωσας στιγμής.! Ετσι..να ζουμε..την καθε
στιγμή με όσα αυτη φέρνει και παιρνει.Αυτο σημαινει ΖΩ
και οχι απλα Υπαρχω.!

Χαμογελαστή ευχη για ενα ομορφο βράδυ.:)

to alataki said...

Από τα επίθετα με... κόκκινα γραμμένα για την άτιμη που σε ταλαιπωρεί, δεν συμφωνώ με το πρώτο. Από κει που δεν το περιμένεις...
Όσο για το τι γυρεύεις στη Λάρισα, αν έτσι είναι τι να πω... Βοήθειά σου!

negentropist said...

Mαρία

σ' ευχαριστώ πολύ :)

Κάτι όμορφο για σένα :

Cry me a river

Kαλό σου βράδυ

:)

negentropist said...

@ alataki

Υποθέτω ότι δεν είσαι ούτε απο την Λάρισα, αλλά ούτε στο Δημόσιο ... lol !! (αστειεύομαι !!!)

Δεν τίθεται θέμα συμφωνίας ή διαφωνίας με το επίθετο ... "ανοργασμική" ! Όλα παίζουν. Απλά διαισθάνομαι ότι κάποια που δεν απολαμβάνει τη δουλειά της, όντας ευθυνόφοβη, χωρίς φαντασία, κάνοντας αγγαρία και χωρίς να παίρνει ενδιαφέρουσες πρωτοβουλίες, έχει αυξημένες πιθανότητες να είναι "ανοργασμική" και στη σεξουαλική επαφή.

Πάντως, αν η εν λόγω μηχανικός του δημοσίου διάβαζε το blog μου, χωρίς συζήτηση θα της αφιέρωνα το παρακάτω video :

Melissa Ferrick - Drive

Καλό σου βράδυ, με κάτι όμορφο :

Holly Cole Trio - I Can See Clearly Now

:)

thalassaki said...

Σταύρο, λυπάμαι πολύ που δυσκολεύτηκες και τραυματίστηκες κι από πάνω! Περαστικά όλα εύχομαι. Όμως δε γίνεται να συμφωνήσω με τη μη-εκδήλωση της ανθρώπινης αδυναμίας μας. Πόσο θα μπορούσε να προσποιηθεί κάποιος ότι δεν τον αγγίζει τίποτε κι είναι "υπεράνω"; Μια ώρα; Μια μέρα; Μήνες, χρόνια; Για να "κάνει τη δουλειά" του και ν' αυτοπροστατευτεί; Το ξέρω πως συμβαίνει διαρκώς, αλλά το βρίσκω ψεύτικο, στημένο και κυρίως επικίνδυνο. Έπεσες όμως κι εσύ στην παγίδα να περιγράφεις μια γυναίκα ως "ανοργασμική"; Πολλές φορές μια άκρως καταπιεσμένη γυναίκα επιθυμεί με την πρώτη ευκαιρία να γίνεται μια μικρή σατραπίνα - εκεί που νομίζει ότι την παίρνει. Καληνύχτα από μένα και τράβα γραμμή κάτω απ' την ημέρα που πέρασε.

negentropist said...

@ thalassaki

Ευχαριστώ για το σχόλιό σου, καλή μου φίλη :)

Αιτιολόγησα την διαίσθησή μου στο προηγούμενο σχόλιό μου. Είναι καθαρά θέμα πιθανοτήτων, που τις εδράζω σε κάποιο λογικό (ελπίζω) σκεπτικό, με το οποίο κάποιος μπορεί είτε να συμφωνεί είτε να διαφωνεί. Διαισθητικά πάντως αυτό εισέπραξα, και εμμένω στην άποψή μου. Γνωρίζω όμως ότι τίποτα δεν είναι απόλυτο !

Καλό σου βράδυ !

Sophie B. Hawkins

:))

FarFromHere said...

Απολαυστικότατο

Η μέτρια, ενοχλητική σου μέρα, ως απολαυστική περιγραφή, δίνει άλλη προοπτική στο σουρεάλ που όλοι περνάμε που και που.

negentropist said...

Xάρηκα ιδιαίτερα που απόλαυσες την περιγραφή μου, καλή μου FarFromHere!

Με αφορμή αυτή την πρώτη σου επίσκεψη, πάρε τρία links με μουσικά κομμάτια που λατρεύω :

Ι'd rather go blind

Circles and Grooves και ... άλλα

Αl Green

Καλό σου βράδυ και (αν το επιθυμείς) ... ένα surreal σ/κ !

Σταύρος

:)

Coula said...

Μα πως το κάνεις αυτό με τα τραγούδια στα σχόλια;
:(

Λοιπόν ας έρθω στην ανάρτηση!
Πέρα από όσες κακουχίες χτύπησαν μια καθ'όλα δική σου μέρα, νομίζω πως κατάφερες να πετύχεις έναν σκοπό, αυτοσκοπό θα τον έλεγα εγώ!
Έκανες όντως τη ζωή σου να συμβεί!
Αν θύμα υπήρξες σε αυτήν την συμβίωση με τη μοίρα σου και με ένα χέρι λιγότερο για λίγο έμεινες, δεν έγινε δα και καμιά καταστροφή!
Αυτά έχει η ζωή και μέσα από αυτά αξίζει να την καταγράφεις!
Ρώτησες:
"Γενικότερα, μήπως δεν πρέπει να εξωτερικεύουμε ο,τιδήποτε μπορεί να εκληφθεί απο τους άλλους έτσι;" (δηλαδή ως αδυναμία)
Νιώθω πως πέρασαν και πάνε τα χρόνια που οι αντιδράσεις, ενέργειες και αποφάσεις μας πρέπει να περνούν από έγκριση. Οι αδυναμίες είναι αυτές που μας ορίζουν όπως και οι δυνάμεις μας. Και δεν το λέω αυτό με καμία διάθεση εγωισμού, απλά πιστεύω στο σύμπαν και στα καθημερινά θαύματα! και τι εννοώ;
Ακόμη και τις αδυναμίες μας μπορεί κάποιος να τις προσμετρήσει στα θετικά μας αν είναι κι αυτός ο κάποιος ευνοικά διακείμενος προς τον άνθρωπο!
Πιστεύω λοιπόν πως θα είναι μάλλον δειλία να κρύβει κανείς τις αδυναμίες του κρίνοντας τες υπό το πρίσμα μια μελαγχολικής, άτυχης αλλά παρόλα αυτά γεμάτης ζωή μέρας.
Από την άλλη δεν μπορούμε να θεωρήσουμε δεδομένες τις αδυναμίες μας, βαλτώνοντας και μένοντας εκεί, λέγοντας, αυτός είμαι και σε όποιον αρέσω.
Απλά ας φροντίσουμε να ανοίξουμε τους ασκούς του Αιόλου αλλά στο δωμάτιο να είμαστε μόνο εμείς και να δούμε πως οι αδυναμίες , αν είναι όντως αδυναμίες, μπορούν να διορθωθούν και να γίνουν κινητήριες δυνάμεις.

Σα πολλά να έγραψα! enough, για πρώτο σχόλιο.........

cu