Δύο λέξεις μόνο

Richard Hescox  - Τwilight summoning

Δύο λέξεις μόνο: Κωνσταντίνος Καβάφης


Η Τράπεζα του Μέλλοντος

Την δύσκολη ζωή μου ασφαλή να κάνω
εγώ στην Τράπεζα του Μέλλοντος επάνω
πολύ ολίγα συναλλάγματα θα βγάλλω.
 Κεφάλαια μεγάλ' αν έχη αμφιβάλλω.
Κι' άρχισα να φοβούμαι μη στην πρώτη κρίσι
εξαφνικά τας πληρωμάς της σταματήση.


Προς τας Κυρίας

Sigh no more, ladies, sigh no more
Men were deceivers ever (Shakespeare)

            Κυρίαι μη εις στεναγμούς
            περνάτε τον καιρόν·
δόλιον είναι σμήνος το γένος των ανδρών.
            Επί της γης ο εις των πους,
            κι' ο άλλος στο νερόν,
επιμονήν δεν δείχνουν εις έργον ή σκοπόν.
            Μη στενάζετε, λοιπόν,
            μη πενθήτε δια λεπτόν,
ίνα ευτυχισμέναι ήσθε ζήσετε μακράν αυτών!

            Μη πλέον, θλιβερά φωνή,
            των πενθηρών ωδών
ψάλλετε τα παράπονα στα ώτα των κωφών·
            η πλάνη των διαγωγή
            είναι αρχαίον κακόν
ωσάν το πρώτον θέρος 'που εφάνη ανθηρόν.
            Μη στενάζετε, λοιπόν,
            μη πενθήτε δια λεπτόν
ίνα ευτυχισμέναι ήσθε ζήσετε μακράν αυτών!


Δυνάμωσις

Όποιος το πνεύμα του ποθεί να δυναμώση
να βγη απ' το σέβας κι' από την υποταγή.
Από τους νόμους μερικούς θα τους φυλάξει,
αλλά το περισσότερο θα παραβαίνει
και νόμους κ' έθιμα κι' απ' την παραδεγμένη
και την ανεπαρκούσα ευθύτητα θα βγη.
Από ταις ηδοναίς πολλά θα διδαχθή.
Την καταστρεπτική δεν θα φοβάται πράξι·
το σπίτι το μισό πρέπει να γκρεμισθή.
Έτσι θ' αναπτυχθή ενάρετα στην γνώσι.


Ο Δεκέμβρης του 1903

Κι' αν για τον έρωτά μου δεν μπορώ να πω -
αν δεν μιλώ για τα μαλλιά σου, για τα χείλη, για τα μάτια·
όμως το πρόσωπό σου που κρατώ μες στην ψυχή μου,
ο ήχος της φωνής σου που κρατώ μες στο μυαλό μου,
η μέραις του Σεπτέμβρη που ανατέλλουν στα όνειρά μου,
ταις λέξεις και ταις φράσεις μου πλάττουν και χρωματίζουν
εις όποιο θέμα κι' αν περνώ, όποιαν ιδέα κι' αν λέγω.


Η Επέμβασις των Θεών

Heartily know,
When half-gods go,
The gods arrive (Ralph Waldo Emerson)

Θα γίνη τώρα τούτο, κ' έπειτα εκείνο·
και πιο αργά, σε μια ή δυο χρονιές (ως κρίνω),
τέτοιες θα είν' η πράξεις, τέτοιοι θάν' οι τρόποι.
Δεν θα φροντίσουμε για μακρυνό κατόπι.
Για το καλλίτερον ημείς θα προσπαθούμε.
Και όσο προσπαθούμε, τόσο θα χαλνούμε,
θα μπλέκουμε τα πράγματα, ως να βρεθούμε
στην άκρα σύγχυσι. Και τότε θα σταθούμε.
Θα ήν' η ώρα οι θεοί να εργασθούνε.
Έρχονται πάντοτ' οι θεοί. Θα καταιβούνε
από τες μηχανές των, και τους μεν θα σώσουν,
τους δε βίαια, ξαφνικά θα τους σηκώσουν
από την μέση· και σαν φέρουνε μια τάξι
θ' αποσυρθούν.- Κ' έπειτ' αυτός τούτο θα πράξη,
τούτο εκείνος· και με τον καιρόν οι άλλοι
τα ιδικά των. Και θ' αρχίσουμε και πάλι.

Πρόσθεσις

 

Aν ευτυχής ή δυστυχής είμαι δεν εξετάζω.
Πλην ένα πράγμα με χαράν στον νου μου πάντα βάζω —
που στην μεγάλη πρόσθεσι (την πρόσθεσίν των που μισώ)
που έχει τόσους αριθμούς, δεν είμ’ εγώ εκεί
απ’ τες πολλές μονάδες μια. Μες στ’ ολικό ποσό
δεν αριθμήθηκα. Κι αυτή η χαρά μ’ αρκεί. 

K. Π. Καβάφης (Κρυμμένα Ποιήματα 1877;-1923, Ίκαρος 1993)

ΥΓ. Μη παραλείψετε το κλικ στους 2 πίνακες του Fabian Perez

:)

Keep the windows open

Speak not of guilt, speak not of responsibility. When the Regiment of the Senses parades by, with music, and with banners; when the senses shiver and shudder, it is only a fool and an irreverent person that will keep his distance, who will not embrace the good cause, marching towards the conquest of pleasures and passions.

All of morality’s laws – poorly understood and applied – are nil and cannot stand even for a moment, when the Regiment of the Senses parades by, with music, and with banners.

Do not permit any shadowy virtue to hold you back. Do not believe that any obligation binds you. Your duty is to give in, to always give in to Desires, these most perfect creatures of the perfect gods. Your duty is to enlist as a faithful footman, with simplicity of heart, when the Regiment of the Senses parades by, with music, and with banners.

Do not confine yourself at home, misleading yourself with theories of justice, with the preconceptions of reward, held by an imperfect society. Do not say, Such is my toil’s worth and such is my due to savor. Just as life is an inheritance, and you did nothing to earn it as a recompense, so should Sensual Pleasure be. Do not shut yourself at home; but keep the windows open, open wide, so as to hear the first sound of the passing of the soldiers, when the Regiment of the Senses arrives, with music, and with banners.

Do not be deceived by the blasphemers who tell you that the service is dangerous and laborious. The service of sensual pleasure is a constant joy. It does exhaust you, but it exhausts you with inebriations sublime. And finally, when you collapse in the street, even then your fortune is enviable. When your funeral will pass by, the Forms to which your desires gave shape will shower lilacs and white roses upon your coffin, young Olympian Gods will bear you on their shoulders, and you will be buried in the Cemetery of the Ideal, where the mausoleums of poetry gleam conspicuously white.  

C.P. Cavafy, The Regiment of the Senses, Hidden  (1877 - 1923)

ΥΓ1: Η Mary Roach συγγραφέας του περίφημου Bonk  παρουσιάζει δέκα εκπληκτικούς ισχυρισμούς, που εκτείνονται από το περίεργο μέχρι το πολύ αστείο.

ΥΓ2: Οπωσδήποτε click στην εικόνα, στο video και στα 5 links

:)

 

Μονοτονία και .. αυγά τηγανητά

Μονοτονία,  του Κωνσταντίνου Καβάφη

Την μιά μονότονην ημέραν άλλη
μονότονη, απαράλλακτη ακολουθεί. Θα γίνουν
τα ίδια πράγματα, θα ξαναγίνουν πάλι -
οι όμοιες στιγμές μας βρίσκουνε και μας αφίνουν.

Μήνας περνά και φέρνει άλλον μήνα.
Αυτά που έρχονται κανείς εύκολα τα εικάζει·
είναι τα χθεσινά τα βαρετά εκείνα.
Και καταντά το αύριο πια σαν αύριο να μη μοιάζει. 

Μάτια αυγά τηγανητά, του Αντώνη Αντωνάκου 

Οι φίλες μου
προσφέρθηκαν
να φτιάξουνε αυγά
Μάτια αυγά τηγανιτά
Μα είδα στο βλέμμα τους
τι θέλαν για μετά
Κι αρνήθηκα ευγενικά
λέγοντας πως θα φάω έξω τελικά ..

ΥΓ: Click on the 3 images .. as usually


:)

Of course ..

 

".. But we who serve Art, sometimes with the mind's intensity can create pleasure that seems almost physical - but of course only for a short time .."

I never had you nor, I suppose,
will I ever have you. A few words, an approach,
as in the bar yesterday -nothing more.
It's sad, I admit. But we who serve Art,
sometimes with the mind's intensity
can create pleasure that seems almost physical-
but of course only for a short time.
That's how in the bar yesterday-
mercifully helped by alcohol-
I had half an hour that was totally erotic.
And I think you understood this
and stayed slightly longer on purpose.
That too was very necessary.
Because with all the imagination,
all the magic alcohol,
I needed to see your lips as well,
needed your body near me.

Constantine P. Cavafy, Half an hour

YΓ: Ι couldn't resist the temptation to post one of the most beautiful "hidden" Cavafian poems .. also click on the 2 images and 3 links, provided of course that u r .. brave enough !

:)

Obscene post ?

Δύο εκπληκτικά ποιήματα του κορυφαίου Έλληνα ποιητή  Κωνσταντίνου Καβάφη  

The Photograph

In this obscene photograph secretly sold
(the policeman mustn't see around the corner)
in this whorish photograph,
how did such a dream-like face
make its way; How did you get in here?

Who knows what a degrading, vulgar life you lead ..
how horrible the surroundings must have been
when you posed to have the picture taken;
what a cheap soul you must have.
But in spite of all this, and even more, you remain for me
the dream-like face, the figure
shaped for and dedicated to Hellenic love
that's how you remain for me
and how my poetry speaks of you.

Ηγεμών εκ Δυτικής Λιβύης

Άρεσε γενικώς στην Aλεξάνδρεια,
τες δέκα μέρες που διέμεινεν αυτού,
ο ηγεμών εκ Δυτικής Λιβύης
Aριστομένης, υιός του Μενελάου.
Ως τ’ όνομά του, κ’ η περιβολή, κοσμίως, ελληνική.
Δέχονταν ευχαρίστως τες τιμές, αλλά
δεν τες επιζητούσεν .. ήταν μετριόφρων.
Aγόραζε βιβλία ελληνικά,
ιδίως ιστορικά και φιλοσοφικά.
Προ πάντων δε άνθρωπος λιγομίλητος.
Θάταν βαθύς στες σκέψεις, διεδίδετο,
κ’ οι τέτοιοι τόχουν φυσικό να μη μιλούν πολλά.

Μήτε βαθύς στες σκέψεις ήταν, μήτε τίποτε.
Ένας τυχαίος, αστείος άνθρωπος.
Πήρε όνομα ελληνικό, ντύθηκε σαν τους Έλληνας,
έμαθ’ επάνω, κάτω σαν τους Έλληνας να φέρεται
κ’ έτρεμεν η ψυχή του μη τυχόν
χαλάσει την καλούτσικην εντύπωσι
μιλώντας με βαρβαρισμούς δεινούς τα ελληνικά,
κ’ οι Aλεξανδρινοί τον πάρουν στο ψιλό,
ως είναι το συνήθειο τους, οι απαίσιοι.

Γι’ αυτό και περιορίζονταν σε λίγες λέξεις,
προσέχοντας με δέος τες κλίσεις και την προφορά
κ’ έπληττεν ουκ ολίγον έχοντας
κουβέντες στοιβαγμένες μέσα του.

YΓ: Οπωσδήποτε κλικ στις 3 εικόνες !

:)