Plenty of Room at the Bottom

Ακολουθεί η αγαπημένη μου εξήγηση για το παράδοξο του Fermi.

Τα υπερπροηγμένα είδη (ίσως και... "μετα-άνθρωποι") ΔΕΝ αποικίζουν το διάστημα, πράγμα που θεωρούν ανώφελα αρχαϊκό, αλλά τουναντίον αποικίζουν εικονικά —χρησιμοποιώντας σχεδόν απείρως μικρούς υπολογιστές— τις ανεκμετάλλευτες υποατομικές femto-κλίμακες, που είναι απίστευτα πιό αχανείς από την κλίμακα της δικής μας πεζής πραγματικότητας, στην οποία ενδημούν τα βιολογικά μας σαρκία. 

Αν η τεχνολογία κατευθυνθεί προς ένα κόσμο μικροσκοπικών Η/Υ που εγκολπώνουν απίστευτα περίπλοκες εικονικές πραγματικότητες, οι οποίες με το πέρασμα του χρόνου καθίστανται αδιάκριτες από την δική μας τρέχουσα πραγματικότητα,  τότε αυτό μπορεί να εξηγήσει γιατί δεν συναντάμε εξωγήϊνους τουρίστες. Μας άφησαν πίσω, προτιμώντας τις ψηφιακές σκουλικότρυπες που σχεδίασαν!

Στο μεταξύ —και μέχρι η επιστήμη να υλοποιήσει την φαντασία μας— είναι γοητευτικό να σκεφτόμαστε ένα μέλλον, όπου θα ζούμε σε εικονικές πραγματικότητες της δικής μας επιλογής. Ασφαλώς, είναι επίσης πιθανό να είμαστε ήδη εκεί !

ΥΓ. Κλικάρετε αδίστακτα τα 8 link, αλλά και την μοναδική εικόνα! 

♡

Απρόσμενη ροή δημιουργικών χυμών

 

Η ησυχία συνήθως συμβαδίζει με την ανάγκη για αυτοσυγκέντρωση, αλλά δεν βοηθάει όσο νομίζουμε την πρωτότυπη σκέψη και τις ιδέες "έξω από τα καθιερωμένα". Όπως προκύπτει από πρόσφατη έρευνα, λίγος θόρυβος προσφέρει περισσότερες πιθανότητες για να εισάγουμε τάξη στην τυχαιότητα του περιβάλλοντός μας, ώστε να ξεμπερδεύουμε με τα βαρετά, επαναλαμβανόμενα πρότυπα και να εκμεταλευτούμε την δημιουργικότητά μας!

Σε πειράματα των Ravi Mehta, Rui (Juliet) Zhu, and Amar Cheema βρέθηκε ότι η ήπια στάθμη περιβαλλοντικού θορύβου των 70 dB ― πχ ήχος πολύβοης καφετέριας ή  τηλεόρασης σε living room ― επαυξάνει την δημιουργικότητα, σε αντίθεση με την υψηλή στάθμη των 85 dΒ ― πχ ήχος μπλέντερ ή σκουπιδοφάγου ― που την βλάπτει.

Tα αποτελέσματα της παραπάνω έρευνας επιβεβαιώνουν αυτό που αρκετοί ελεύθεροι  επαγγελματίες και φοιτητές ήδη γνωρίζουν πολύ καλά, δηλαδή το ότι δεν είναι ιδιαίτερα αποδοτικό να "κλειδώνεις" τον εαυτό σου σε απομόνωση, προκειμένου να πραγματοποιήσεις ένα άλμα δημιουργικότητας. Αντίθετα, σε ένα ημιθορυβώδες περιβάλλον η πρωτοτυπία συνήθως "ρέει" μαζί με τα 1.80 € του espresso!

Η επίσκεψη στην αγαπημένη σας καφετέρια με το επαρκές εύρος ζώνης και τον ξεχωριστό καφέ (ή καμιά φορά το... τσάϊ, αν είστε "ιδιόρρυθμοι" όπως εγώ) είναι μεν εγγύηση για να τελειώσετε κάποια δημοσίευση ή project στο πλαίσιο της εργασίας σας, αλλά πλέον δεν είναι και τόσο απαραίτητη. Κι' αυτό γιατί υπάρχει ο ιστότοπος Coffitivity, που άντλησε την έμπνευσή του απο την προαναφερθείσα έρευνα και προσομοιώνει τους ήχους καφετέριας !

Αν και τίποτε δεν αντικαθιστά αυτό που αντιλαμβανόμαστε ως πραγματικότητα, ουδόλως "βλάπτει" μία άμεση δοκιμή, για να ενεργοποιήσετε ― έστω και ψηφιακά ― την ροή των δημιουργικών σας χυμών !

YΓ. Κλικάρετε αδίστακτα εικόνες, συνδέσμους και... Coffitivity!

:)

Ζούμε σε μία προσομοίωση ?

Αν κάποιος δεν έχει έρθει σε επαφή με τις ιδέες του Nick Bostrom, ενός φιλόσοφου στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, ίσως να μη μπορεί να διανοηθεί ότι το σύμπαν στο οποίο ζούμε, είναι ενδεχομένως το χόμπυ κάποιου κομπιουτερόβιου πιτσιρικά, που ελέγχει τις ζωές μας απο τον καναπέ του σπιτιού του !

Ίσως σοκάρει ένα τέτοιο ενδεχόμενο, αλλά πάντως δεν είναι διόλου απίθανο. Αν μάλιστα αποδεχτούμε την λογική υπόθεση του αξιότιμου Dr. Bostrom, τότε είναι σχεδόν βέβαιο απο μαθηματική άποψη ότι ζούμε σε μία προσομοίωση κάποιου υπερεξελιγμένου υπολογιστή !

Η υπόθεση είναι η εξής. Η καλπάζουσα τεχνολογική εξέλιξη θα μπορούσε να οδηγήσει σε έναν υπολογιστή με αφάνταστα μεγαλύτερη υπολογιστική ισχύ — απ' όλους τους ανθρώπινους εγκεφάλους μαζί — και συνεπώς οι τεχνολογικά εξελιγμένοι μετα-άνθρωποι, θα διαθέτουν την δυνατότητα να "τρέχουν" προσομοιώσεις των προγόνων τους, δηλαδή της εξελικτικής ιστορίας τους, μέσω εικονικών κόσμων στους πανίσχυρους υπολογιστές τους, που θα "κατοικούνται" από εικονικούς ανθρώπους με πλήρως ανεπτυγμένα εικονικά νευρικά συστήματα.

Με βάση τους σημερινούς ρυθμούς, αρκετοί ειδικοί της επιστήμης των υπολογιστών διαβλέπουν ότι θα έχουμε τέτοιους υπερεξελιγμένους  Η/Υ στα μέσα του αιώνα. Όμως όσο αφορά το επιχείρημα του Dr. Bostrom, δεν έχει καμμία σημασία αν αυτό γίνει σε 50 χρόνια ή 5 εκατομμύρια χρόνια. Αν ο πολιτισμός μας επιζήσει μέχρι να φτάσει σε αυτό το τεχνολογικό επίπεδο, και αν οι μετα-άνθρωποι απόγονοί μας "τρέξουν" πολλές προσομοιώσεις για ερευνητικούς σκοπούς ή για διασκέδαση, τότε ο αριθμός των εικονικών απογόνων που θα έχουν δημιουργήσει θα είναι εξαιρετικά πολύ μεγαλύτερος απο τον αριθμό των πραγματικών απογόνων μας !

Επιπλέον δεν θα υπάρχει τρόπος για κανέναν απο αυτούς τους απογόνους να γνωρίσει ποτέ αν είναι εικονικός ή πραγματικός, επειδή οι αισθήσεις και τα συναισθήματα στο πλαίσιο των εμπειριών τους, θα είναι αδύνατο να αντιδιασταλούν.  Όμως, με δεδομένο ότι θα υπάρχουν πολλοί περισσότεροι  εικονικοί απόγονοι, είναι προφανές ότι οποιοσδήποτε μετα-άνθρωπος θα είναι σε θέση να εκτιμήσει,  με βάση τις πιθανότητες, πως είναι σχεδόν βέβαιο ότι ζει σε ένα εικονικό κόσμο.

Πρίν απο αρκετά  χρόνια, σε ένα πάρτυ στη Γλασκώβη, είχα  μία έντονη συνομιλία με μία φίλη σκωτσέζα ζωγράφο. Προσπαθούσα να της εξηγήσω ότι οι άνθρωποι δεν είμαστε παρά μηχανές που λειτουργούν με χημικό-ηλεκτρικό τρόπο, και ότι όλες οι δοξασίες περί ψυχής δεν είναι παρά αυθαίρετες ανθρωπογενείς ανοησίες. Η συζήτηση έληξε άδοξα όταν μου φώναξε με όση δύναμη μπορούσε : "Εγώ πάντως δεν είμαι μηχανή !", και έφυγε βροντώντας την πόρτα πίσω της.

Πόσο θα ήθελα να την είχα τώρα μπροστά μου,  αλλά μόνο για να της μεταφέρω την υπέροχη  ιδέα του φιλόσοφου συμπατριώτη της. Θα προσπαθούσα φυσικά να της πω ότι η έμπνευση του Dr. Bostrom ενδεχομένως να έχει και λογιστικής φύσεως περιπλοκές, όπως πχ ότι οι εικονικοί άνθρωποι κάποια στιγμή πιθανότατα θα δημιουργήσουν τις δικές τους προσομοιώσεις με δισεκατομμύρια κατοίκους η καθεμία. Αυτή η εκθετική αύξηση  των  ενδεχόμενων προσομοιώσεων σε πολλά μάλιστα επίπεδα, ίσως καταλήξει σε κάποιο μήνυμα του Η/Υ, όπως το παρακάτω :

“Insufficient Memory to Continue Simulation.”

Η παλιά τεχνοφοβική φίλη, που πιθανότατα θα είχε "ξαναφρικάρει", μπορεί τουλάχιστον να μη ξαναβρόνταγε την πόρτα αν της έλεγα ότι σαν αθεράπευτα ... ρομαντικός, προτιμώ το κλασσικό μεν, αλλά σαφέστερο μήνυμα :

“Game Over !”

:)

YΓ: Σίγουρα δεν βλάπτει ένα κλικ στα πόδια της γυμνάστριας της 1ης εικόνας.  Ασφαλώς, το ίδιο ισχύει και για την αρκετά ενδιαφέρουσα ... προσομοίωση της παρακάτω 2ης εικόνας !