Απρόσμενη ροή δημιουργικών χυμών

 

Η ησυχία συνήθως συμβαδίζει με την ανάγκη για αυτοσυγκέντρωση, αλλά δεν βοηθάει όσο νομίζουμε την πρωτότυπη σκέψη και τις ιδέες "έξω από τα καθιερωμένα". Όπως προκύπτει από πρόσφατη έρευνα, λίγος θόρυβος προσφέρει περισσότερες πιθανότητες για να εισάγουμε τάξη στην τυχαιότητα του περιβάλλοντός μας, ώστε να ξεμπερδεύουμε με τα βαρετά, επαναλαμβανόμενα πρότυπα και να εκμεταλευτούμε την δημιουργικότητά μας!

Σε πειράματα των Ravi Mehta, Rui (Juliet) Zhu, and Amar Cheema βρέθηκε ότι η ήπια στάθμη περιβαλλοντικού θορύβου των 70 dB ― πχ ήχος πολύβοης καφετέριας ή  τηλεόρασης σε living room ― επαυξάνει την δημιουργικότητα, σε αντίθεση με την υψηλή στάθμη των 85 dΒ ― πχ ήχος μπλέντερ ή σκουπιδοφάγου ― που την βλάπτει.

Tα αποτελέσματα της παραπάνω έρευνας επιβεβαιώνουν αυτό που αρκετοί ελεύθεροι  επαγγελματίες και φοιτητές ήδη γνωρίζουν πολύ καλά, δηλαδή το ότι δεν είναι ιδιαίτερα αποδοτικό να "κλειδώνεις" τον εαυτό σου σε απομόνωση, προκειμένου να πραγματοποιήσεις ένα άλμα δημιουργικότητας. Αντίθετα, σε ένα ημιθορυβώδες περιβάλλον η πρωτοτυπία συνήθως "ρέει" μαζί με τα 1.80 € του espresso!

Η επίσκεψη στην αγαπημένη σας καφετέρια με το επαρκές εύρος ζώνης και τον ξεχωριστό καφέ (ή καμιά φορά το... τσάϊ, αν είστε "ιδιόρρυθμοι" όπως εγώ) είναι μεν εγγύηση για να τελειώσετε κάποια δημοσίευση ή project στο πλαίσιο της εργασίας σας, αλλά πλέον δεν είναι και τόσο απαραίτητη. Κι' αυτό γιατί υπάρχει ο ιστότοπος Coffitivity, που άντλησε την έμπνευσή του απο την προαναφερθείσα έρευνα και προσομοιώνει τους ήχους καφετέριας !

Αν και τίποτε δεν αντικαθιστά αυτό που αντιλαμβανόμαστε ως πραγματικότητα, ουδόλως "βλάπτει" μία άμεση δοκιμή, για να ενεργοποιήσετε ― έστω και ψηφιακά ― την ροή των δημιουργικών σας χυμών !

YΓ. Κλικάρετε αδίστακτα εικόνες, συνδέσμους και... Coffitivity!

:)

Δημιουργικότητα, κατάθλιψη και φράουλες

Μία φίλη μου ζωγράφος έλεγε: "Το μόνο που χρειάζομαι για να βελτιώνω την δουλειά μου είναι περιστασιακά επεισόδια κατάθλιψης."

Απο την εποχή του Αριστοτέλη, η δημιουργικότητα στις Τέχνες συνδεόταν με την μελαγχολία. Όμως έχω τη γνώμη ότι η κατάθλιψη αυτή καθ' εαυτή, όχι μόνο δεν επαυξάνει την δημιουργικότητα, αλλά αντίθετα την καταστέλλει. Πολλοί ποιητές, συγγραφείς, καλλιτέχνες και συνθέτες έχουν διαχρονικά αναφέρει ότι ήταν ανίκανοι να δουλέψουν κατά την διάρκεια επεισοδίων βαριάς κατάθλιψης. Για παράδειγμα, η Virginia Woolf, αδυνατώντας να γράψει όταν φλέρταρε με  την κατάθλιψη, γέμισε τις τσέπες της με πέτρες και βυθίστηκε στον ποταμό Ouse. Τελικά διάλεξε αυτόν τον απίθανο τρόπο για να τελειώσει τη ζωή της  μόλις στα 59 της χρόνια.

Αφού λοιπόν η κατάθλιψη εμποδίζει την δημιουργικότητα, για ποιό λόγο υπάρχει ο προαναφερθείς διαχρονικός, θετικός συσχετισμός μεταξύ των δύο ?

Μερικοί καλλιτέχνες και συγγραφείς έχουν παραδεχτεί ότι ασχολήθηκαν με την τέχνη τους για να αυτοθεραπευτούν απο την κατάθλιψη. Αυτή είναι μία "συμβατική" προσέγγιση σε σύγκριση πχ με την υπερβολική χρήση αλκοόλ, αν και αρκετοί χρησιμοποιούν παράλληλα το ποτό  (καθώς και άλλες ουσίες) με ιδιαίτερη προθυμία !! Οπωσδήποτε όμως, αυτή η  πολύ ενδιαφέρουσα προσπάθεια αποφυγής της κατάθλιψης είναι ένα κίνητρο για δημιουργική δουλειά, που αποκρούει τουλάχιστον την μελαγχολία.

Επιπλέον η εμπειρία της κατάθλιψης μπορεί  δευτερογενώς να προσφέρει υλικό για καλλιτεχνικές δημιουργίες. Δύο όμορφα παραδείγματα είναι ο διασημότερος πίνακας του Νορβηγού Edvard Munch με την ονομασία "The Scream", καθώς και το κλασσικό ποίημα της αμερικάνας  Emily Dickinson με τίτλο "There's a Certain Slant of Light".

Λογικά μπορούμε να δεχτούμε ότι είναι πολύ δύσκολο να κατανοήσει κάποιος τις ανθρώπινες καταστάσεις, και κατά μείζονα λόγο να τις ενσωματώσει στις καλλιτεχνικές του δημιουργίες, εκτός φυσικά αν ο ίδιος έχει την άμεση εμπειρία συναισθηματικών "μέγιστων" και "ελάχιστων". Συνεπώς εύκολα αντιλαμβανόμαστε ότι η κατάθλιψη παρέχει ένα είδος  υπαρξιακού άγχους απο το οποίο αναδύεται αυθόρμητα τέχνη, δηλαδή οποιαδήποτε ανθρώπινη δημιουργία που περιέχει ιδέες πέρα απο τον χρησιμοθηρικό τους σκοπό.

Ίσως τελικά η προαναφερθείσα ζωγράφος φίλη μου να μην χρειάζεται  τα επεισόδια κατάθλιψης για να βελτιώσει την δημιουργικότητα στην τέχνη της. Ενδεχομένως μπορεί και να χρειάζεται περισσότερο κάποιο απρόσμενο δώρο: Ίσως ένα μανικιούρ ? Ένα καινούργιο ζευγάρι παπούτσια ? Μία ξαφνική αγκαλιά απο τον 9χρονο γιό της ?  Τέλος πάντων ... κάτι που θα δώσει μία ανοδική ώθηση στη διάθεσή της, και θα απογειώσει ταυτόχρονα την δημιουργική της σκέψη.

Όσοι απο τους αναγνώστες υποφέρουν αυτή τη στιγμή απο  ενδεχόμενο δημιουργικό μπλοκάρισμα,  ας δοκιμάσουν την στρατηγική του "απρόσμενου δώρου". Λοιπόν, είτε κανονίστε με κάποιον να σας "εκπλήξει" με ένα μικρό ξαφνικό δώρο ... ή  βρείτε το μόνοι σας, όπως πχ ένα εύθραυστο λουλούδι που μεγαλώνει σε μία χαραμάδα στο πεζοδρόμιο, ή ένα γεμάτο φεγγάρι που λάμπει μέσα απ' τις  πευκοβελόνες,  ή την γεύση μιάς ώριμης φράουλας, ή μία θεσπέσια μουσική στο youtube ... ή οτιδήποτε άλλο σας πλημμυρίσει με απρόσμενη ευχαρίστηση.  Εκθέτοντας τις αισθήσεις σας σε αναπάντεχες μικροηδονές, ίσως μπορέσετε να κάνετε τους δημιουργικούς σας χυμούς να κυλήσουν σε όποια κατεύθυνση εσείς θέλετε !

ΥΓ: Οι 2 εικόνες και τα 12  links "κρύβουν" αναπάντεχες μικροηδονές

:)