Φλερτάρετε γιατί ... χανόμαστε

Angels fly because they take themselves lightly (G. K. Chesterton)

Τo φλερτ προσθέτει αλατοπίπερο στη ζωή μας και ενισχύει την θετική συμπεριφορά μεταξύ των ανθρώπων. Δημιουργεί μία ήρεμη, ευχάριστη και απολαυστική ατμόσφαιρα.  Εμπεριέχει χιούμορ, περιέργεια, φαντασία και ρομαντισμό. Διέπεται από κομψότητα και τυπικά δεν είναι μία "καθαρή" σεξουαλική δραστηριότητα, αλλά ένα πρελούδιο ή ακόμα και υποκατάστατό της.

Το φλερτ  είναι ένα διανοητικό  "πείραγμα" με επιμέρους γεύσεις συναισθηματικού παιχνιδιού.  Στη διάρκειά του αναστατώνεται η συνηθισμένη  συναισθηματική διαμόρφωση των δύο μερών επιτρέποντας την αμφίδρομη ανταπόκριση ... ένα πράμα σαν επιτραπέζια αντισφαίριση (ping pong)! Τις περισσότερες φορές είναι μία ευγενική διασκέδαση που δεν οδηγεί πουθενά. Επιπλέον μπορεί να είναι και μία θαυμάσια ευκαιρία γιά εξάσκηση των κοινωνικών μας δεξιοτήτων, ώστε τελικά να κάνουμε τον εαυτό μας αλλά και τον "στόχο" του φλερτ μας να αισθάνεται καλά. Όμως πάνω απ' όλα χρειάζεται υπευθυνότητα,  ευαισθησία, συντονισμός, αλλά και απόλυτος αφουγκρασμός της άλλης πλευράς.

Φαινομενικά, το φλερτ εμπεριέχει και αντιφατικά στοιχεία, όπως  την τιμιότητα με δόσεις αθωότητας, που έρχεται σε αντιδιαστολή με την ήπιας μορφής εξαπάτηση που υπάρχει στην αναπόφευκτη κολακεία. Άλλα τέτοια δίπολα, που πρόχειρα μου έρχονται στον νου, μπορεί να είναι τα εξής. Π.χ., η έντονη επίδειξη προσοχής και ενδιαφέροντος,  ίσως στην πραγματικότητα να είναι πλασματική, ιδιαίτερα όταν υπάρχει μεγάλη απόσταση στο IQ των δύο μερών.  Η επίδειξη άνεσης και εμπιστοσύνης ίσως να είναι παραπλανητική (κυρίως στα online φλερτ),  επειδή αρκετές φορές η αυτοεκτίμηση μπορεί να είναι χαμηλή.  Τέλος, μία κλασσική παιδαριώδης αντίφαση είναι το υπερβολικό πασπάλισμα της λογικής με  ανούσιες και υπερβολικές συναισθηματικές συνηχήσεις.

Πάντα υπάρχει μία λεπτή οριακή γραμμή στο φλερτ. Σ' αυτό το είδος παιχνιδιού οι συμμετέχοντες  συχνά πλησιάζουν πολύ κοντά στα όρια,  πατώντας τα ή/και διασχίζοντάς τα αρκετές φορές, υποχωρώντας στη συνέχεια σε άνετη απόσταση μακριά απ' αυτά. Είναι ένα είδος λεκτικού χορού όπου τα όρια της σεξουαλικότητας δεν διακρίνονται εύκολα. Το φλερτ είναι σαν ένα ανενεργό ηφαίστειο το οποίο μπορεί να ενεργοποιηθεί εντελώς ξαφνικά. Υποθέτω ότι ιδιαίτερα στον κυβερνοχώρο, η κόκκινη γραμμή μεταξύ ενός αθώου φλερτ και μιας ξεκάθαρης σεξουαλικής αλληλεπίδρασης μπορεί να παραβιαστεί πιο εύκολα, επειδή εκεί απουσιάζει η γλώσσα του σώματος με τα παντοδύναμα εξωλεκτικά  σήματα, πχ της ντροπής, δύσκολης θέσης, αηδίας κλπ 

Θα μπορούσα να γράψω πολλά περισσότερα γι' αυτό το θέμα. Όμως δεν θα το κάνω, επειδή  ενδεχομένως οι σκέψεις μου να είναι πολύ λογικές και να συγκρούονται με  την φαντασιακή συγκρότηση των αναγνωστών(-ριών).  Ούτως ή άλλως, το φλερτ είναι όπως τα δακτυλικά αποτυπώματα. Εξαρτάται απο τις ιδιομορφίες των διαφορετικών προσωπικοτήτων, αλλά και τις "ιδιοσυχνότητες" συντονισμού  μεταξύ ετερόκλητων ανθρώπων. 

Όμως σε κάθε περίπτωση, και με δεδομένη τη δυσμενή κοινωνικο-οικονομική συγκυρία που βιώνουμε, ένα έχω να πω: Φλερτάρετε γιατί ... χανόμαστε !!

Ιt's NOT what you think dear !!


ΥΓ: Κλικ τις 2 εικόνες  ... και τα 6 links ... ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ !

:)

Eπιτέλους !

Οut of my mind, λοιπόν! Mια και καλή ...

I'm putting you baby

I'm putting you right out, right out of my mind

I'm putting you baby

I'm putting you right out, right out of my mind

So tired of running after you girl, 

being, being, being, being, being

being 1 & 1 & 1 & 1 & 1 & 1 half steps behind
all the time

Go tell your friends (your ... stupid friends !)

Go tell your friends just what Johnny did

(and don't lie about it either, tell the truth baby)

Go tell your friends

Go tell your friends EXACTLY, EXACTLY what Johnny did, dear

If they don't tell you that you're stupid and crazy baby

Lord, they're just as messed up as you is!

Blues to the max ... All is not lost ...

ΥΓ: Κλικ στις 2 εικόνες του post, για  ... ενδιαφέροντα ενδεχόμενα



:)

Εξάρσεις Αυθορμητισμού

Oι  διάφορες εξάρσεις αυθορμητισμού ίσως να μην είναι πάντα ο καλύτερος "εξοπλισμός" για την διαδρομή του καθενός μας. Έχω καταλήξει σε αυτό το συμπέρασμα,  όχι μόνο έπειτα απο ισχυρές δόσεις ενδοσκόπησης, αλλά επίσης παρατηρώντας  τις αντιδράσεις τρίτων σαν αποτέλεσμα της δικής μου συμπεριφοράς. Έχω λοιπόν διαπιστώσει ότι μερικές φορές είναι ίσως αναγκαίο το ψαλίδισμα του αυθορμητισμού.

Αν και η συχνή εφαρμογή αυτής της πρακτικής μπορεί να οδηγήσει  σε υπερβολική καταπίεση των συναισθημάτων μας, σας διαβεβαιώνω ότι και το εντελώς αντίθετο μπορεί να αποβεί εξίσου καταστροφικό. Οι άνθρωποι και ειδικότερα οι φίλοι μας πρέπει  πρώτα απ' όλα να μας "νιώθουν",  έτσι ώστε να βλέπουν τον αυθορμητισμό μας στις σωστές του διαστάσεις. Κάτι τέτοιο όμως δεν είναι εφικτό ούτε σε κάθε περίσταση, αλλά ούτε σε κάθε άνθρωπο. Επειδή λοιπόν δεν υπάρχουν ούτε προδιαγραφές αλλά ούτε κανόνες, με λύπη μου σας λέω ότι το υπέρτατο "φρένο" είναι δυστυχώς η διαθέσιμη (?) διαισθητική εκτίμηση του καθενός μας.

Moυ αρέσει πάντως να είμαι αυθόρμητος με τον δικό μου ιδιότυπο τρόπο, επειδή, καλώς ή κακώς, συνήθως "θριαμβεύω" περιστασιακά με λίγες  μόνο παρορμητικές  εκρήξεις. Δεν είμαι βέβαια καθόλου σίγουρος ότι στις σπάνιες αυτές περιπτώσεις δεν απωθώ τους γύρω μου. Αλλά πιστέψτε με, δεν δίνω δεκάρα γι' αυτό ! Μάλιστα υπάρχουν και φορές  που διασκεδάζω αφάνταστα, κυρίως όταν το "μέτρημα" χαρακτήρων - συμπεριφορών, ανακύπτει σαν παρελκόμενo αναδυόμενo παραπροϊόν.

Βέβαια το πρόβλημα είναι ότι αυτά τα διαβολεμένα συναισθήματα  βρίσκονται πάντα στην επιφάνεια,  έτοιμα να ξεχειλίσουν απο στιγμή σε στιγμή, πέρα απο κάθε έλεγχο ! Επιπλέον  όμως, οι περισσότεροι άνθρωποι τυχαίνει να έχουν την άποψη ότι ένας ισχυρός χαρακτήρας (όπως κι' ένας φίλος) οφείλει να παραμένει απαθής ή ακόμα και ασυγκίνητος, εγκλωβίζοντας τα συναισθήματά του - και συνεπώς το κύρος του - μέσα σε προστατευτικό περίβλημα. Ίσως να νομίζουν ότι  έτσι προστατεύεται η ανθεκτικότητα στις δύσκολες καταστάσεις, και προάγεται η  αξιοπιστία.  Παρόλα αυτά,  κυριολεκτικά δεν με νοιάζει που (μερικές  φορές τουλάχιστον)  επιλέγω να  αγνοώ στην πράξη  αυτή τη σαθρή, αλλά διαδεδομένη συλλογιστική.

Λόγω της φύσης και της εκπαίδευσής μου, ίσως είμαι ένας τυπικός "εραστής" της λογικής.  Όμως θα ήθελα να  πιστεύω, ότι ισχυρό χαρακτήρα μπορεί να διαθέτει και κάποιος που ίσως συγκινείται αυθόρμητα, συμπάσχοντας (ας πούμε) με τα δεινά μιας καλής του φίλης.  Βέβαια, ένας τυχαίος άνθρωπος  στο δρόμο ή στο internet, πιθανότατα δεν θα μπορούσε να μας "συν + κινήσει"  εύκολα.  Αν όμως συνοφρυωνόταν ένα πολύ αγαπημένο μας πρόσωπο, τότε  ίσως θα μπορούσαμε ακόμα και να κλάψουμε.  Ε, λοιπόν,  αυτό είναι κάτι που σίγουρα δεν με ενδιαφέρει να το αλλάξω !

YΓ: Κλικ τις παραπάνω 2 εικόνες με ... δική σας ευθύνη. To ίδιο ισχύει και για τα 6 links στο κείμενο !


:)