Εγκεφαλική "κλιματική" αλλαγή

 

                                                                                   Stuart Luke Gatherer - The book 

Ίσως οδηγούμαστε σ' ένα κόσμο πιό αισθητηριακό σε σχέση με τον παραδοσιακά γνωσιακό. Εξ΄ ορισμού, αναζητούμε μία οθόνη που μας προσφέρει ελάχιστες εμπειρίες ουσιαστικής ανάγνωσης λέξεων. Προκύπτει λοιπόν το ερώτημα, τι είναι εκείνο που "κάνουν" οι αισθητηριακές εικόνες και οι ήχοι, που δεν μπορούν να "κάνουν" τα βιβλία .. και αντίστροφα ?

Πόσοι αναρωτιώμαστε αν είναι πιό σημαντικό και ενδιαφέρον να απολαμβάνουμε τις πραγματικές εμπειρίες του "εκεί" και του  "εδώ",  συμμετέχοντας ακόμη και σε διεργασίες επίλυσης αφηρημένων προβλημάτων που επιφέρουν ουσιαστική πνευματική ανατριχίλα, σε αντίθεση με τα γρήγορα και ανούσια σερφαρίσματα σε διαδικτυακές σελίδες, που μας βομβαρδίζουν με πλήθος αισθητηριακών ερεθισμάτων και ανούσιων πληροφοριών?

Οι εγκέφαλοί μας αλλάζουν και άρχισαν πλέον ν' αντιλαμβάνονται τον κόσμο διαφορετικά μέσω του διαδικτύου και των παρελκόμενων πολυμέσων. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα στις μικρές ηλικίες. Η ελάχιστη διάρκεια προσοχής σε συνδυασμό με την ηδονή του κλικαρίσματος, αλλά και την αυτόματη εμφάνιση τεράστιου όγκου πληροφοριών που φυσικά αγνοούμε, διαφέρουν ριζικά από την μεγάλης διάρκειας προσοχή που απαιτείται για την "μελέτη"  κάποιου βιβλίου (πχ ενός ιδιοφυούς συγγραφέα όπως ο Roger Penrose) που σε παίρνει κυριολεκτικά από το χέρι για να βυθιστείς μαζί του στο δρόμο της πραγματικότητας!

Υπάρχει βέβαια και το ζήτημα της "ταυτότητας" των ανθρώπων, που ανακύπτει από τις .. μπανάλ πληροφορίες που αισθάνονται την ανάγκη να (ανα)μεταδίδουν μέσω κοινωνικών δικτύων, όπως το Facebook και το Τwitter. Τι  μας "λέει" αυτή η συμπεριφορά για το πώς "βλέπουμε" τον εαυτό μας? Μήπως μας λέει κάτι, για το πόσο (αν)ασφαλείς αισθανόμαστε? Δεν θυμίζει τη συμπεριφορά μικρών παιδιών όταν φωνάζουν "Κοίτα, μαμάκα, φόρεσα την κάλτσα μου! Τώρα έβαλα και την άλλη!"? Επιτέλους, τι μας "λένε" όλα αυτά για την προσωπικότητά μας ?

                                                      Gabriel Mark Lipper - Adonis dilemma

ΥΓ. Δεν βλάπτει το κλικάρισμα σε εικόνες και link της ανάρτησης!

:)

Maybe it's Maybelline !

Oι περισσότεροι θεωρούμε αξιοθαύμαστους  τους ανθρώπους που προσπαθούν να βελτιώσουν την διανοητική τους συγκρότηση. Γι' αυτό είναι απίθανο να πούμε σε κάποιον: "Δεν γενήθηκες ιδιοφυής, γιατί λοιπόν το ... κουράζεις ? Δεν υπάρχει λόγος να διαβάζεις βιβλία και να ταλαιπωρείς το μυαλό σου!"

Γιατί να αντιμετωπίζουμε την βελτίωση της φυσικής εμφάνισης διαφορετικά ?

Αρκετές έρευνες δείχνουν ότι μεταξύ άλλων οι άντρες προτιμούν τις γυναίκες με γεμάτα χείλη, μικρότερο πηγούνι και μεγάλα μάτια .. δείκτες υψηλών επιπέδων οιστρογόνων! Μερικές τυχερές γυναίκες όντως έχουν μεγάλα μάτια. Άλλες ΦΑΙΝΕΤΑΙ ότι έχουν, χάρη στην έξυπνη εφαρμογή σκιάς για μάτια. Όπως έλεγε και το παλιό διαφημιστικό: "Maybe she's born with it. Maybe it's Maybelline." Αφού έτσι αυξάνει τις επιλογές της ... ποιά γυναίκα νοιάζεται γιά την ουσία ? Το αποτέλεσμα μετράει !

Η εμφάνιση των αντρών συνήθως μετρά λιγότερο στις γυναίκες, αν και οι περισσότερες προτιμούν άντρες ψηλότερους απ' ότι εκείνες, με συμμετρικά χαρακτηριστικά. Όμως διαχρονικά και σε όλους τους πολιτισμούς, οι ετερόφυλες γυναίκες  πάντα είχαν την τάση να διαλέγουν, όσο γίνεται, συντρόφους με υψηλό status, ισχύ και προσπέλαση σε πόρους, πράγμα που σε τελική ανάλυση σημαίνει ότι ένας πολύ κοντός τύπος μπορεί άνετα να προσθέσει 30 cm στο μπόϊ του (και όχι... μόνο) με  την βοήθεια ενός ιδιωτικού jet !

Επιπλέον, όπως οι γυναίκες που δεν είναι ελκυστικές, έτσι και οι άντρες που κερδίζουν λίγα χρήματα ή είναι χρονίως άνεργοι, έχουν σχετική δυσκολία στην εξεύρεση συντρόφων. Εδώ όμως ορισμένοι ... ενδιαφερόμενοι εντοπίζουν μία αδικία. Ενώ οι φεμινίστριες (και όχι μόνο!) παρακινούν τις γυναίκες να εγκαταλείψουν τον αγώνα εξοπλισμών και προτύπων για βελτίωση της ομορφιάς τους, ακόμη και με συνθήματα του τύπου "Μάθε να αγαπάς την γυναίκα στον καθρέφτη !", κανείς δεν μπαίνει στη γελοία θέση να συμβουλέψει άντρες με συνθηματολογία του στυλ: "Μάθε να αγαπάς το άνεργο παλουκάρι, που είναι κατά τεκμήριο απλωμένο στον καναπέ!"

Ασφαλώς και η εμφάνιση ΔΕΝ είναι το παν. Όμως μετράει αρκετά, είτε μας αρέσει είτε όχι. Όσο πιό ελκυστική είναι μία γυναίκα, τόσο πιό μεγάλη είναι η δεξαμενή της γιά επιλογή ρομαντικού συντρόφου και για ευκαιρίες στη δουλειά και στη καθημερινή της ζωή. Όλοι το γνωρίζουμε και ίσως θα ήταν αιρετικό να διαφωνήσουμε για το προφανές, που επιπλέον επιβεβαιώνεται και από πολλές μελέτες.

Τελικά έχω την γνώμη πως όλοι οφείλουμε να κατανοήσουμε ότι μία υγιής προσέγγιση στο θέμα της εμφάνισης,  ίσως ΕΙΝΑΙ να μη προσποιούμαστε ότι δεν είναι απαραίτητη, αλλά ούτε να την βάζουμε πάνω απ' όλα ! Η εντιμότητα στο ζήτημα αυτό σημαίνει  ότι οι γυναίκες  θα έπρεπε να παίρνουν "πληροφορημένες" αποφάσεις για το πόση ενέργεια, προσπάθεια και χρόνο ενδεχομένως θα σπαταλούν γιά την εμφάνισή τους, σε σύγκριση με το ευκαιριακό κόστος που θα έχουν όταν την παραμελούν.

Η αλήθεια είναι, ότι όπως η γνώση,  έτσι και η ομορφιά είναι δύναμη. Γι' αυτό, κυρίες, διαβάστε όσο πιό πολλά βιβλία μπορείτε, αναπτύξτε το μυαλό και τον χαρακτήρα σας, ασκείστε όλα τα δικαιώματά σας για τα οποία αγωνίστηκαν πολλές γυναίκες στο παρελθόν, και προσπαθείστε να αφήσετε το αποτύπωμά σας για την καλυτέρευση του κόσμου. Και, πσσστ ... ενώ τα κάνετε όλα αυτά, μη ξεχνάτε που και που να βάζετε ...  lipgloss !!!

 ΥΓ: Κλικάρετε ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ τις 2 εικόνες και τα 2 links στο κείμενο

:)

Εξάρσεις Αυθορμητισμού

Oι  διάφορες εξάρσεις αυθορμητισμού ίσως να μην είναι πάντα ο καλύτερος "εξοπλισμός" για την διαδρομή του καθενός μας. Έχω καταλήξει σε αυτό το συμπέρασμα,  όχι μόνο έπειτα απο ισχυρές δόσεις ενδοσκόπησης, αλλά επίσης παρατηρώντας  τις αντιδράσεις τρίτων σαν αποτέλεσμα της δικής μου συμπεριφοράς. Έχω λοιπόν διαπιστώσει ότι μερικές φορές είναι ίσως αναγκαίο το ψαλίδισμα του αυθορμητισμού.

Αν και η συχνή εφαρμογή αυτής της πρακτικής μπορεί να οδηγήσει  σε υπερβολική καταπίεση των συναισθημάτων μας, σας διαβεβαιώνω ότι και το εντελώς αντίθετο μπορεί να αποβεί εξίσου καταστροφικό. Οι άνθρωποι και ειδικότερα οι φίλοι μας πρέπει  πρώτα απ' όλα να μας "νιώθουν",  έτσι ώστε να βλέπουν τον αυθορμητισμό μας στις σωστές του διαστάσεις. Κάτι τέτοιο όμως δεν είναι εφικτό ούτε σε κάθε περίσταση, αλλά ούτε σε κάθε άνθρωπο. Επειδή λοιπόν δεν υπάρχουν ούτε προδιαγραφές αλλά ούτε κανόνες, με λύπη μου σας λέω ότι το υπέρτατο "φρένο" είναι δυστυχώς η διαθέσιμη (?) διαισθητική εκτίμηση του καθενός μας.

Moυ αρέσει πάντως να είμαι αυθόρμητος με τον δικό μου ιδιότυπο τρόπο, επειδή, καλώς ή κακώς, συνήθως "θριαμβεύω" περιστασιακά με λίγες  μόνο παρορμητικές  εκρήξεις. Δεν είμαι βέβαια καθόλου σίγουρος ότι στις σπάνιες αυτές περιπτώσεις δεν απωθώ τους γύρω μου. Αλλά πιστέψτε με, δεν δίνω δεκάρα γι' αυτό ! Μάλιστα υπάρχουν και φορές  που διασκεδάζω αφάνταστα, κυρίως όταν το "μέτρημα" χαρακτήρων - συμπεριφορών, ανακύπτει σαν παρελκόμενo αναδυόμενo παραπροϊόν.

Βέβαια το πρόβλημα είναι ότι αυτά τα διαβολεμένα συναισθήματα  βρίσκονται πάντα στην επιφάνεια,  έτοιμα να ξεχειλίσουν απο στιγμή σε στιγμή, πέρα απο κάθε έλεγχο ! Επιπλέον  όμως, οι περισσότεροι άνθρωποι τυχαίνει να έχουν την άποψη ότι ένας ισχυρός χαρακτήρας (όπως κι' ένας φίλος) οφείλει να παραμένει απαθής ή ακόμα και ασυγκίνητος, εγκλωβίζοντας τα συναισθήματά του - και συνεπώς το κύρος του - μέσα σε προστατευτικό περίβλημα. Ίσως να νομίζουν ότι  έτσι προστατεύεται η ανθεκτικότητα στις δύσκολες καταστάσεις, και προάγεται η  αξιοπιστία.  Παρόλα αυτά,  κυριολεκτικά δεν με νοιάζει που (μερικές  φορές τουλάχιστον)  επιλέγω να  αγνοώ στην πράξη  αυτή τη σαθρή, αλλά διαδεδομένη συλλογιστική.

Λόγω της φύσης και της εκπαίδευσής μου, ίσως είμαι ένας τυπικός "εραστής" της λογικής.  Όμως θα ήθελα να  πιστεύω, ότι ισχυρό χαρακτήρα μπορεί να διαθέτει και κάποιος που ίσως συγκινείται αυθόρμητα, συμπάσχοντας (ας πούμε) με τα δεινά μιας καλής του φίλης.  Βέβαια, ένας τυχαίος άνθρωπος  στο δρόμο ή στο internet, πιθανότατα δεν θα μπορούσε να μας "συν + κινήσει"  εύκολα.  Αν όμως συνοφρυωνόταν ένα πολύ αγαπημένο μας πρόσωπο, τότε  ίσως θα μπορούσαμε ακόμα και να κλάψουμε.  Ε, λοιπόν,  αυτό είναι κάτι που σίγουρα δεν με ενδιαφέρει να το αλλάξω !

YΓ: Κλικ τις παραπάνω 2 εικόνες με ... δική σας ευθύνη. To ίδιο ισχύει και για τα 6 links στο κείμενο !


:)