Αιρετικόν .. εγκόλπιον !

Τo επιστημονικά τεκμηριωμένο γεγονός της Εξέλιξης των Ειδών ανατρέπει τον αφελή μύθο της ανθρώπινης δημιουργίας από κάποια "θολή" υπερφυσική οντότητα, που παρεπιπτόντως επιθυμεί να την δοξάζουμε δουλοπρεπώς για να μας "σώζει" ακόμα και από αμαρτήματα που δεν έχουμε διαπράξει (πχ το .. προπατορικό !) Δυστυχώς οι "πολλοί" δυσκολεύονται να επιστρατεύσουν την κοινή λογική για να αντιληφθούν ότι το ορατό σύμπαν  -με τους ~200 δις γαλαξίες και τους ~200 δις ήλιους ανά γαλαξία- αφενός μεν δεν εξυπηρετεί τον ρόλο ενός σπάταλου ντεκόρ γιά κάποια δήθεν κορωνίδα δημιουργίας, αφετέρου δε  είναι εντελώς αδιάφορο για μας.

Συνεπώς το ερώτημα ποιός δημιούργησε τον άνθρωπο αντικαθίσταται με το πως εμφανίστηκαν οι πρώτοι μονοκυτταρικοί οργανισμοί στη γη, μια που δεν είναι αναγκαίος κάποιος δημιουργός, αφού κάθε μορφή ζωής εξελίχθηκε με την διαδικασία της Φυσικής Επιλογής. Επιπλέον, αφού όλες οι μορφές ζωής λειτουργούν με χημικο-ηλεκτρικό τρόπο και είναι δομημένες με οργανικές ενώσεις, έχει ενδιαφέρον να κατανοήσουμε το πως οι τελευταίες συγκροτήθηκαν από ανόργανα συστατικά, κάτω από τις ιδιαίτερες συνθήκες που επικρατούσαν στη γη πριν την αυθόρμητη ανάδυση της ζωής.

Με το πείραμα των Miller-Urey, το 1953 αποδείχτηκε στη πράξη η δυνατότητα παραγωγής σύνθετων οργανικών ενώσεων από ανόργανα συστατικά. Από τότε η επιστήμη προχώρησε πολύ και κατέδειξε ότι όλα σχεδόν τα αμινοξέα και τα μακρομόρια που συνθέτουν τη ζωή μπορούν να προέλθουν από ανόργανες ενώσεις, κάτω από τις ιδιαίτερες συνθήκες που επικρατούσαν στην αυγή της ζωής.

Παρόλα αυτά, μου αρέσει να θέτω το εξής περιπαικτικό ερώτημα:

" Έστω ότι υπάρχει κάποιος θεός. Με αυτό το δεδομένο εγκρίνετε ή όχι τις .. επιδόσεις του?"

Με τον όρο "επιδόσεις" της εν λόγω ιδιότροπης οντότητας αναφέρομαι συνήθως σε πολλά πράγματα, όπως (μεταξύ άλλων) στην σπάταλη δημιουργία ενός απίστευτα τεράστιου σύμπαντος για χάρη του ανθρώπου, καθώς και ότι την Εποχή του Χαλκού  έδωσε .. 2 πλάκες σε βοσκούς της Μέσης Ανατολής  με γραμμένα πράγματα που ήθελε να τηρούμε.  Δυστυχώς όμως οι .. επιθυμίες αυτής της υπερκόσμιας οντότητας έφτασαν στην Κίνα, πολλές δεκάδες αιώνες  μετά τη συγκεκριμένη παρέμβαση !

Βέβαια υπάρχει ο εξής κίνδυνος. Αν ο ερωτώμενος "πιστεύει" σε κάποιο υπερκόσμιο όν, ίσως αισθανθεί υποχρεωμένος να εγκρίνει θεϊκές επιδόσεις σαν τις προαναφερθείσες,  αφού διαφορετικά θα αντιμετωπίσει το πυρ το εξώτερο και  την .. αιώνια καταδίκη.

Αν όμως ο ερωτώμενος δεν πιστεύει σε θεϊστικά παραμυθάκια, τότε δεν έχει νόημα να επιδοκιμάσει ή να αποδοκιμάσει υποτιθέμενους θεϊκούς χειρισμούς.

Προφανώς, σκόπιμα διέπραξα το προπατορικό αμάρτημα της θολής μεθοδολογίας στο ερώτημα που μόλις έθεσα. Αν ΔΕΝ αδιαφορούσα για την δήθεν υπέρτατη Δύναμη, που .. είναι πανταχού παρούσα και τα πάντα πληρούσα (σε αντιδιαστολή με την Συμπαντική Δύναμη της Βαρύτητας, που όντως είναι πανταχού παρούσα και τα πάντα πληρούσα, αλλά δεν λατρεύεται σαν θεά!), τότε η προαναφερθείσα λαθροχειρία θα μ' έστελνε .. άναυλα στη κόλαση. Πάντως, αδιαφορώ για τον υποτιθέμενο παράδεισο της ανθρωπογενούς θεϊκής οντότητας, κυρίως επειδή απουσιάζουν απ΄ αυτόν οι ενδιαφέροντες άνθρωποι! 

ΥΓ. Do not forget to click on the 14 links and 2 images !

:)

Η Εποχή της Λογικής

Έχω την προφανή γνώμη ότι πεποιθήσεις χιλιάδων ετών, που είναι βασισμένες στον φόβο και στην άγνοια, είναι απίθανο να ενδώσουν εύκολα ή ακαριαία. Φυσικά, υπάρχουν πανίσχυρα αντίδοτα που είναι διαθέσιμα σε όλους και δεν είναι άλλα απο τον ελεύθερο στοχασμό, την λογική και την επιστημονική γνώση. 

Σε όλες τις εποχές υπήρχαν ξεχωριστοί άνθρωποι. Ένας από αυτούς ήταν ο Thomas Paine.  Το μνημειώδες έργο του  "Η Εποχή της Λογικής", εκδόθηκε σε 3 μέρη, τα έτη 1794, 1795, and 1807.

Περίπου πριν απο 2 αιώνες και σε 200 μόλις σελίδες ενός ακονισμένου βιβλίου, ο  Paine ξεδίπλωσε την απάτη του ιουδαϊκού και χριστιανικού ιερατείου κατά του απλού, αδαούς κόσμου. Μια απάτη που εδράζεται σε ένα αιμοσταγές βιβλίο γεμάτο ψέματα, μίση, φόβο, μισαλοδοξία και καταστροφές. 25 αιώνες τώρα αυτό το "ιερό" βιβλίο έχει βυθίσει την ανθρωπότητα στο μίσος και στο αίμα, και ο Paine δεν το άφησε να περάσει απαρατήρητο.

"Είναι αδύνατο να υπολογίσουμε τον ηθικό ξεπεσμό, αν μου επιτρέπεται η έκφραση, που έχει επιφέρει το πνευματικό ψεύδος στην κοινωνία μας. Όταν ο άνθρωπος έχει διαφθείρει και εκπορνεύσει τόσο πολύ την αγνότητα του μυαλού του με το να συμμερίζεται δοξασίες που δεν πιστεύει, τότε έχει προετοιμάσει τον εαυτό του για κάθε δυνατό έγκλημα",  είπε ο Paine προσπαθώντας να εμφυσήσει την στοιχειώδη λογική στα μυαλά των .. φοβισμένων πολλών.

"Η πιο βδελυρή κακία, η πιο φριχτή κακομεταχείριση και η μεγαλύτερη εξαθλίωση που έχουν επέλθει στην ανθρωπότητα, έχουν τις ρίζες τους σε αυτό το πράμα που λέγεται αποκάλυψη ή εξ' αποκαλύψεως θρησκεία. Είναι η πιο επαίσχυντη δοξασία κατά του θείου, η πιο ολέθρια καταστροφή κατά του ήθους, και κατά της ειρήνης και της ευτυχίας, που έχει ποτέ διαδοθεί από τότε που άρχισε να υπάρχει ο άνθρωπος. Είναι καλύτερο, πολύ καλύτερο, να παραδεχτούμε, αν είναι ποτέ δυνατόν, ότι χίλιοι δαίμονες περιφέρονται μαζικώς, και να κηρύσσουμε δημοσίως το δόγμα των δαιμόνων, αν υποθέσουμε ότι υπάρχουνε, παρά να επιτρέψουμε σε απατεώνες και κακούργους όπως ο Μωυσής, ο Ιησούς, ο Σαμουήλ και οι προφήτες της Βίβλου, να μας πούνε ότι κατέχουνε το λόγο του θεού και να πάρουνε τα εύσημά μας", καταλήγει.

Σας το προτείνω ανεπιφύλακτα ! Μπορείτε να το διαβάσετε online στο 3o link ..

ΥΓ:  Τα 4 link και οι 2 εικόνες ίσως κρύβουν ενδιαφέρουσες πληροφορίες

:)

Διαχρονικές παρθένες ?

Είναι διαχρονικά αποδεδειγμένο ότι δεν  είναι... καλό για το βιογραφικό του κάθε επίδοξου προφήτη, αν η μητέρα του  δεν είναι... παρθένα !  Υπάρχει ένας ενδιαφέρων κατάλογος που το επιβεβαιώνει, στο παρακάτω video του υπέροχου Chris Hitchens !

Κάποτε στο μέλλον ίσως σταματήσει αυτή η χυδαία πλύση εγκεφάλου στα ανίκανα να αντιδράσουν μικρά παιδάκια από:  ρασοφόρους, γονείς, δασκάλους, διάφορες φριχτές ηλικιωμένες... παρθένες, ΜΜΕ και γενικά από όσους δεν τους προβληματίζουν τα  κάθε λογής αφελή και παιδαριώδη θεϊστικά παραμυθάκια που υποτιμούν κατάφωρα την ανθρώπινη νοημοσύνη.

Αφιερώνω αυτό το σύντομο post σε όσους αισθάνονται ότι οι κάθε λογής αυθαίρετες, ανθρωπογενείς και εντελώς απίθανες δήθεν "εξ αποκαλύψεως αλήθειες" προσβάλουν την νοημοσύνη τους. Επιπλέον, τους χαρίζω την παρακάτω υπέροχη ρήση του David Hume (1711 - 1776), για την υποτιθέμενη παρθενογένεση του... Ιησού:

"Τι είναι πιό πιθανό ? Να έχει ανατραπεί όλη η φυσική τάξη ή να είπε ψέματα μια ζωηρή Εβραία ?" 

Max Ernst - The Blessed Virgin Chastises the Infant Jesus Before Three Witnesses: André Breton, Paul Éluard, and the Painter, 1926, Oil on canvas 77 3/16 x 51 3/16 (196 x 130 cm) Museum Ludwig, Köln

YΓ: Γιατί όχι ένα click στις 2 εικόνες και στους 4 συνδέσμους της ανάρτησης ?

:)

Φλερτάρετε γιατί ... χανόμαστε

Angels fly because they take themselves lightly (G. K. Chesterton)

Τo φλερτ προσθέτει αλατοπίπερο στη ζωή μας και ενισχύει την θετική συμπεριφορά μεταξύ των ανθρώπων. Δημιουργεί μία ήρεμη, ευχάριστη και απολαυστική ατμόσφαιρα.  Εμπεριέχει χιούμορ, περιέργεια, φαντασία και ρομαντισμό. Διέπεται από κομψότητα και τυπικά δεν είναι μία "καθαρή" σεξουαλική δραστηριότητα, αλλά ένα πρελούδιο ή ακόμα και υποκατάστατό της.

Το φλερτ  είναι ένα διανοητικό  "πείραγμα" με επιμέρους γεύσεις συναισθηματικού παιχνιδιού.  Στη διάρκειά του αναστατώνεται η συνηθισμένη  συναισθηματική διαμόρφωση των δύο μερών επιτρέποντας την αμφίδρομη ανταπόκριση ... ένα πράμα σαν επιτραπέζια αντισφαίριση (ping pong)! Τις περισσότερες φορές είναι μία ευγενική διασκέδαση που δεν οδηγεί πουθενά. Επιπλέον μπορεί να είναι και μία θαυμάσια ευκαιρία γιά εξάσκηση των κοινωνικών μας δεξιοτήτων, ώστε τελικά να κάνουμε τον εαυτό μας αλλά και τον "στόχο" του φλερτ μας να αισθάνεται καλά. Όμως πάνω απ' όλα χρειάζεται υπευθυνότητα,  ευαισθησία, συντονισμός, αλλά και απόλυτος αφουγκρασμός της άλλης πλευράς.

Φαινομενικά, το φλερτ εμπεριέχει και αντιφατικά στοιχεία, όπως  την τιμιότητα με δόσεις αθωότητας, που έρχεται σε αντιδιαστολή με την ήπιας μορφής εξαπάτηση που υπάρχει στην αναπόφευκτη κολακεία. Άλλα τέτοια δίπολα, που πρόχειρα μου έρχονται στον νου, μπορεί να είναι τα εξής. Π.χ., η έντονη επίδειξη προσοχής και ενδιαφέροντος,  ίσως στην πραγματικότητα να είναι πλασματική, ιδιαίτερα όταν υπάρχει μεγάλη απόσταση στο IQ των δύο μερών.  Η επίδειξη άνεσης και εμπιστοσύνης ίσως να είναι παραπλανητική (κυρίως στα online φλερτ),  επειδή αρκετές φορές η αυτοεκτίμηση μπορεί να είναι χαμηλή.  Τέλος, μία κλασσική παιδαριώδης αντίφαση είναι το υπερβολικό πασπάλισμα της λογικής με  ανούσιες και υπερβολικές συναισθηματικές συνηχήσεις.

Πάντα υπάρχει μία λεπτή οριακή γραμμή στο φλερτ. Σ' αυτό το είδος παιχνιδιού οι συμμετέχοντες  συχνά πλησιάζουν πολύ κοντά στα όρια,  πατώντας τα ή/και διασχίζοντάς τα αρκετές φορές, υποχωρώντας στη συνέχεια σε άνετη απόσταση μακριά απ' αυτά. Είναι ένα είδος λεκτικού χορού όπου τα όρια της σεξουαλικότητας δεν διακρίνονται εύκολα. Το φλερτ είναι σαν ένα ανενεργό ηφαίστειο το οποίο μπορεί να ενεργοποιηθεί εντελώς ξαφνικά. Υποθέτω ότι ιδιαίτερα στον κυβερνοχώρο, η κόκκινη γραμμή μεταξύ ενός αθώου φλερτ και μιας ξεκάθαρης σεξουαλικής αλληλεπίδρασης μπορεί να παραβιαστεί πιο εύκολα, επειδή εκεί απουσιάζει η γλώσσα του σώματος με τα παντοδύναμα εξωλεκτικά  σήματα, πχ της ντροπής, δύσκολης θέσης, αηδίας κλπ 

Θα μπορούσα να γράψω πολλά περισσότερα γι' αυτό το θέμα. Όμως δεν θα το κάνω, επειδή  ενδεχομένως οι σκέψεις μου να είναι πολύ λογικές και να συγκρούονται με  την φαντασιακή συγκρότηση των αναγνωστών(-ριών).  Ούτως ή άλλως, το φλερτ είναι όπως τα δακτυλικά αποτυπώματα. Εξαρτάται απο τις ιδιομορφίες των διαφορετικών προσωπικοτήτων, αλλά και τις "ιδιοσυχνότητες" συντονισμού  μεταξύ ετερόκλητων ανθρώπων. 

Όμως σε κάθε περίπτωση, και με δεδομένη τη δυσμενή κοινωνικο-οικονομική συγκυρία που βιώνουμε, ένα έχω να πω: Φλερτάρετε γιατί ... χανόμαστε !!

Ιt's NOT what you think dear !!


ΥΓ: Κλικ τις 2 εικόνες  ... και τα 6 links ... ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ !

:)

Εξάρσεις Αυθορμητισμού

Oι  διάφορες εξάρσεις αυθορμητισμού ίσως να μην είναι πάντα ο καλύτερος "εξοπλισμός" για την διαδρομή του καθενός μας. Έχω καταλήξει σε αυτό το συμπέρασμα,  όχι μόνο έπειτα απο ισχυρές δόσεις ενδοσκόπησης, αλλά επίσης παρατηρώντας  τις αντιδράσεις τρίτων σαν αποτέλεσμα της δικής μου συμπεριφοράς. Έχω λοιπόν διαπιστώσει ότι μερικές φορές είναι ίσως αναγκαίο το ψαλίδισμα του αυθορμητισμού.

Αν και η συχνή εφαρμογή αυτής της πρακτικής μπορεί να οδηγήσει  σε υπερβολική καταπίεση των συναισθημάτων μας, σας διαβεβαιώνω ότι και το εντελώς αντίθετο μπορεί να αποβεί εξίσου καταστροφικό. Οι άνθρωποι και ειδικότερα οι φίλοι μας πρέπει  πρώτα απ' όλα να μας "νιώθουν",  έτσι ώστε να βλέπουν τον αυθορμητισμό μας στις σωστές του διαστάσεις. Κάτι τέτοιο όμως δεν είναι εφικτό ούτε σε κάθε περίσταση, αλλά ούτε σε κάθε άνθρωπο. Επειδή λοιπόν δεν υπάρχουν ούτε προδιαγραφές αλλά ούτε κανόνες, με λύπη μου σας λέω ότι το υπέρτατο "φρένο" είναι δυστυχώς η διαθέσιμη (?) διαισθητική εκτίμηση του καθενός μας.

Moυ αρέσει πάντως να είμαι αυθόρμητος με τον δικό μου ιδιότυπο τρόπο, επειδή, καλώς ή κακώς, συνήθως "θριαμβεύω" περιστασιακά με λίγες  μόνο παρορμητικές  εκρήξεις. Δεν είμαι βέβαια καθόλου σίγουρος ότι στις σπάνιες αυτές περιπτώσεις δεν απωθώ τους γύρω μου. Αλλά πιστέψτε με, δεν δίνω δεκάρα γι' αυτό ! Μάλιστα υπάρχουν και φορές  που διασκεδάζω αφάνταστα, κυρίως όταν το "μέτρημα" χαρακτήρων - συμπεριφορών, ανακύπτει σαν παρελκόμενo αναδυόμενo παραπροϊόν.

Βέβαια το πρόβλημα είναι ότι αυτά τα διαβολεμένα συναισθήματα  βρίσκονται πάντα στην επιφάνεια,  έτοιμα να ξεχειλίσουν απο στιγμή σε στιγμή, πέρα απο κάθε έλεγχο ! Επιπλέον  όμως, οι περισσότεροι άνθρωποι τυχαίνει να έχουν την άποψη ότι ένας ισχυρός χαρακτήρας (όπως κι' ένας φίλος) οφείλει να παραμένει απαθής ή ακόμα και ασυγκίνητος, εγκλωβίζοντας τα συναισθήματά του - και συνεπώς το κύρος του - μέσα σε προστατευτικό περίβλημα. Ίσως να νομίζουν ότι  έτσι προστατεύεται η ανθεκτικότητα στις δύσκολες καταστάσεις, και προάγεται η  αξιοπιστία.  Παρόλα αυτά,  κυριολεκτικά δεν με νοιάζει που (μερικές  φορές τουλάχιστον)  επιλέγω να  αγνοώ στην πράξη  αυτή τη σαθρή, αλλά διαδεδομένη συλλογιστική.

Λόγω της φύσης και της εκπαίδευσής μου, ίσως είμαι ένας τυπικός "εραστής" της λογικής.  Όμως θα ήθελα να  πιστεύω, ότι ισχυρό χαρακτήρα μπορεί να διαθέτει και κάποιος που ίσως συγκινείται αυθόρμητα, συμπάσχοντας (ας πούμε) με τα δεινά μιας καλής του φίλης.  Βέβαια, ένας τυχαίος άνθρωπος  στο δρόμο ή στο internet, πιθανότατα δεν θα μπορούσε να μας "συν + κινήσει"  εύκολα.  Αν όμως συνοφρυωνόταν ένα πολύ αγαπημένο μας πρόσωπο, τότε  ίσως θα μπορούσαμε ακόμα και να κλάψουμε.  Ε, λοιπόν,  αυτό είναι κάτι που σίγουρα δεν με ενδιαφέρει να το αλλάξω !

YΓ: Κλικ τις παραπάνω 2 εικόνες με ... δική σας ευθύνη. To ίδιο ισχύει και για τα 6 links στο κείμενο !


:)

Ανοιχτές πόρτες για πάντα

Eκτιμώ απεριόριστα την ισχύ της ανθρώπινης λογικής, που διαπερνά τις φυσικές επιστήμες μέσω της παράλογης αποτελεσματικότητας των μαθηματικών.

Δεν με ενοχλεί ιδιαίτερα που δεν είμαι χορτοφάγος, αλλά πάντως με προβληματίζει η έλειψη σεβασμού σε οποιαδήποτε μορφή ζωής.

Δεν έχω υβριδικό αυτοκίνητο, αλλά σκοπεύω να αγοράσω μόνο όταν βελτιωθούν οι επιδόσεις και η αυτονομία τους, σε πείσμα της μοδάτης και αμετροεπούς περιβαλλοντικής υστερίας.

Ως αθεράπευτα ελευθερόφρονας έχω την πεποίθηση ότι  όλοι oι άνθρωποι πρέπει να έχουν ίσες ευκαιρίες, άσχετα απο επιλογές και ιδιαιτερότητες.

Δεν νομίζω ότι υπάρχει κάποια υπερκόσμια οντότητα, που απαιτεί  να  την ...  δοξολογούν  δουλοπρεπώς και χωρίς σταματημό, που ανταποκρίνεται σποραδικά σε προσευχές,  ενώ παράλληλα διατηρεί αρχείο με ηθικές επιδόσεις  για αξιολόγηση σε εύθετο χρόνο.

Απεχθάνομαι την συντριπτική πλειοψηφία  των  πολιτικών και  όσους άλλους κάνουν τεμενάδες σε ρασοφόρους, ακόμα και στο όνομα μιας πολιτικά ορθής ανεκτικότητας. Όλοι τους παραβλέπουν ότι η πίστη σε θρησκευτικούς μύθους είναι ιδιωτικό ζήτημα, ενώ η πολιτική είναι δημόσια.

H  εξέλιξη των ειδών μέσω της φυσικής επιλογής είναι  πολλαπλά διασταυρωμένο και επιστημονικά  αδιαμφισβήτητο  γεγονός. Aς μάθουμε επιτέλους να το αντιμετωπίζουμε κατάματα.

Ευγενής και ... κομψός απολογητής της υπέρτατης Θεϊκής οντότητας

ΥΓ: Συστήνω ανεπιφύλακτα κλικ στις 2 εικόνες

:)

Τύχη και Αναγκαιότητα

 

Τα καλούπια των πληροφοριών, που αποκαλούμε γονίδια, ρυθμίζουν τις κυτταρικές λειτουργίες με κωδικοποιημένες οδηγίες, οι οποίες διαχέονται στις πολυσύνθετες επιχειρήσεις του σώματος, του κυττάρου και του κυτοπλάσματος. Όμως και η ίδια η γονιδιακή δράση ελέγχεται αναδραστικά απο το κυτόπλασμα, που με τη σειρά του βρίσκεται εκτεθειμένο σε εξωκυτταρικές επιδράσεις. Έτσι το κυτόπλασμα τροφοδοτεί τα γονίδια με πληροφορίες για την τοπολογία του συνολικού τοπίου και συναποφασίζει ποιά γονίδια ενεργοποιούνται και ποιά σβήνουν μόνιμα ή προσωρινά.

Οι μηχανιστικές στρατηγικές που ξεπηδούν απο το γενετικό εκμαγείο σε συνδυασμό με ένα απίστευτα μεγάλο πλήθος αναδυόμενων προσαρμοστικών σκιρτημάτων, παράγουν τυχαίες τροποποιήσεις διαμέσου περίπλοκων και χαοτικών δικτύων μοριακών διασυνδέσεων. Αυτά τα δίκτυα μεταφέρουν την πληροφορία απο τα εξωτερικά ερεθίσματα, στο βασίλειο του τυχαίου ξεμπερδέματος των κυτταρικών αποκρίσεων, μετασχηματίζοντας το προβλέψιμο σε απρόβλεπτο που είναι ταυτόχρονα περιοριστικό. Η συγκεκριμένη ενστάλλαξη τυχαιότητας στο μοριακό βιολογικό παιχνίδι, ανανεώνει την μονότροπη κυτταρική συμπεριφορά και προσδίδει ποικιλία στις κυτταρικές αντιδράσεις που αποκρίνονται στα ερεθίσματα του περιβάλλοντος. Φυσικά, τίποτα το μαγικό ή υπερφυσικό δεν υπάρχει σε όλα αυτά. Η κατανόηση είναι προσπελάσιμη και συνυφασμένη κυρίως με την ανάδυση ιδιοτήτων απο την πολυπλοκότητα των δικτυακών διασυνδέσεων.

Οι μεμβρανικοί υποδοχείς, που ομαδοποιούνται στους διάφορους κυτταρικούς τύπους, δρουν ως πομποδέκτες, είτε συλλέγοντας πληροφορίες, είτε απαντώντας στο περιβάλλον τους. Ενεργοποιούν και μεταδίδουν σήματα στο γονιδίωμα που κατοικεί στον κυτταρικό πυρήνα. Τα σήματα μεταφέρουν τις πληροφορίες μέσω παλμικών διαμορφώσεων στη δομή πρωτεϊνικών βιομορίων, που με τη σειρά τους "ξυπνούν" τα ανυποψίαστα και αδιάφορα (?) γειτονικά μόρια, τα οποία διεγείρουν και εξαναγκάζουν να μετάσχουν σ' αυτή την αλυσιδωτή διαδικασία μετάδοσης της πληροφορίας. Αυτή η αυτόματη και ενστικτώδης καταρρακτική διαδικασία πρωτεϊνικών διαμορφώσεων, διεγείρει και ενεργοποιεί στον κυτταρικό πυρήνα εκτελεστικά μόρια σαν διακόπτες γονιδιακής έκφρασης, τα οποία τελικά μεταμορφώνουν την αρχική ταλάντωση του κυτταρικού υποδοχέα σε συγκεκριμένη βιολογική λειτουργία.

Οι διακλαδώσεις αυτής της αλυσίδας των πρωτεϊνικών σκιρτημάτων μεταδίδουν την πληροφορία σε πλήθος άλλων ιδιόρρυθμων μονοπατιών, όπου οι ξεχωριστές επεξεργασίες των σημάτων συνεισφέρουν ενισχυτικά ή κατασταλτικά στον γονιδιακό (επανα)προγραμματισμό. Οι ιδιαιτερότητες των μονοπατιών προσδιορίζουν την απόκρισή τους σε μελλοντικά σήματα, όπως και το αν θα παράγουν σήματα για μετάδοση σε άλλα κύτταρα. Η πλαστική ικανότητα των βιομορίων να διαφοροποιούνται ανάλογα με τις περιστάσεις στο κανάλι μετάδοσης της πληροφορίας, διασφαλίζει τον συντονισμό των χημικών τροποποιήσεων στα ενδοκυτταρικά μονοπάτια, έτσι ώστε η πυρηνική απόκριση να είναι πλούσια και απρόοπτη, φτάνοντας πολλές φορές στο επίπεδο της κυτταρικής πρωτοβουλίας και του αλτρουϊσμού. Η αυθόρμητη ανάδυση πολύμορφων αποκρίσεων προκύπτει απο την αξιοποίηση ευτυχών συμπτώσεων στα πλαίσια τυχαίων διακυμάνσεων, προσφέροντας προσωρινό καταφύγιο απο τον αμείλικτο Δεύτερο Νόμο της Θερμοδυναμικής και ταυτόχρονα μεγάλη χαρά στον δαίμονα του Μaxwell. Η τυχαιότητα των διακυμάνσεων πυρπολεί την συνοχή του αρχέγονου αρχιτεκτονήματος με μικρές και μεγάλες εκρήξεις μεταβλητότητας και καινοτομίας, ενισχύοντας το στοιχείο της έκπληξης που αιχμαλωτίζει την προσαρμογή.

Βέβαια οι προσαρμογές είναι διαρκείς για την αποφυγή των καταρρεύσεων. Όσο αυτές αναχαιτίζονται, δημιουργούνται νέες ευκαιρίες για να εμφανιστούν καινούργια μονοπάτια, αποκρίσεις και ευρηματικές διακλαδώσεις. Νομοτελειακά όμως αρκεί μία ατυχής συγκυρία όπου αυτές οι ευκαιρίες είτε σπαταλώνται ή οργανώνονται αυτιστικά λόγω του παραλογισμού κάθε λογής τοπικών μοριακών διενέξεων, όπως πχ στην καρκινογένεση. Δυστυχώς οι καταρρεύσεις είναι αναπόφευκτες.

Συνεπώς, χρωστάμε πολλά σε αυτά τα υπέροχα πρωτεϊνικά μόρια που δοκιμάζουν τις ιδιότητες των γειτόνων τους και μετατρέπονται σε σολίστες, αφού ξεφύγουν τοπικά απο τη γενετική ενορχήστρωση, προσπαθώντας να εκτελέσουν την δική τους παρτιτούρα. Αυτή η εγγενής πολυδυναμικότητα της έξοχης βιομοριακής λειτουργικότητας αντιπροσωπεύει μία ευαίσθητη ισορροπία ανάμεσα στην τύχη και την αναγκαιότητα, ανάμεσα στις διακυμάνσεις και τους ντετερμινιστικούς νόμους. Σύμφωνα με τον Jacques Monod τα ενδεχομενικά συμβάντα εμφανίζονται ως παγιωμένες συμπτώσεις, οι οποίες έχουν συλληφθεί, διασωθεί, αναπαραχθεί απο τον μηχανισμό της αναλλοιότητας και, κατ' αυτό τον τρόπο, μεταμορφωθεί σε τάξη, κανόνα, ανάγκη. Μήτρα της πολυπλοκότητας των μορφών που συγκροτούν το ατέλειωτο πανόραμα του έμβιου κόσμου, είναι η συσσώρευση τέτοιων παγιωμένων συμπτώσεων που απορρέει απο την ατελή προσαρμογή και προπάντων τον πλεονασμό.

Όλα τα παραπάνω συμβαίνουν στη φύση που είναι αντικειμενική. Η αλήθεια της γνώσης δεν μπορεί να έχει άλλη πηγή πέρα απο την συστηματική αντιπαραβολή της λογικής με την πείρα.

ΥΓ. Κλικάρετε αδίστακτα εικόνες και συνδέσμους

 :)