Υπάρχει χρόνος για να φύγεις, ακόμη κι' όταν δεν έχεις που να πας !
Όσο αφορά το παρακάτω ονειρικό μουσικό κομμάτι, κάποτε γνώριζα μία μοναδική γυναίκα που το τραγουδούσε στον άντρα της. Η δε κόρη της ακόμη συν + κινείται όταν το "ακούει":
“It is a long way off, sir" "From what Jane?" "From England and from Thornfield and ..." "Well?" "From you, sir”
(Charlotte Brontë, Jane Eyre)
ΥΓ.Κλικάρετε οπωσδήποτε τον πίνακα τηςΗ. Μοmο Zhou
Υπάρχουν πέντε κανόνες για να γραφτεί μία σύντομη ανάρτηση. Δυστυχώς κανείς δεν ξέρει ποιοι είναι! Πάντως, το να γράφεις απλά και καθαρά είναι το ίδιο δύσκολο με το να είσαι ειλικρινής και να αποπνέεις ομορφιά. Είμαι σταθερά υπέρ της επαναφοράς του μαστιγώματος, αλλά μόνο μεταξύ συναινούντων ενηλίκων! Φυσικά, όσο αφορά το σκέλος της συναίνεσης, εξαιρώ τους πολιτικούς, οι οποίοι δυστυχώς δεν είναι καν σε θέση να γράφουν μόνοι τους τις ομιλίες και τα βιβλία τους, ενώ υπάρχουν ενδείξεις ότι, αρκετοί από δαύτους, ούτε να τα διαβάσουν μπορούν! Είναι πασίγνωστο πως όταν φτάσουν να είναι "κατάλληλοι" για το περιφρονητέο "αγενές" άθλημά τους, τότε σίγουρα έχουν πουλήσει το τομάρι τους πολλές φορές. Άσε που τρέχουν συνεχώς με την αγέλη και όταν κάποιος σκοντάψει και χτυπήσει, οι άλλοι του χυμάνε σαν πεινασμένοι λύκοι. Μπορώ, όπως όλοι μας, να καταλάβω την υποκρισία, την διαφθορά και την αυτιστική εγωπάθεια των πολιτικών. Στον αντίποδα, μπορώ να καταλάβω τη συντροφικότητα. Επιπλέον, μπορώ να καταλάβω (αν και με μεγάλη δυσκολία!) το αγορασμένο σεξ ενός απογεύματος. Όμως ΔΕΝ μπορώ να καταλάβω την "ερωτική" σχέση. Κι' αυτό γιατί, πάντα θα υπάρχουν οι "Νάρκισσοι", που αφενός μεν είναι πιο ... "ωραίοι" (!) απ' όλους μας, αφετέρου δε υποτονθορύζουν ότι ο Έρωτας είναι ένα τρισάθλιο κόλπο σε βάρος μας, για να διαιωνίζουμε το είδος — με εξαίρεση βέβαια τους Τασμανούς, που δεν διέπρατταν ποτέ ... μοιχεία και γι' αυτό το λόγο έχουν σχεδόν εκλείψει!
Stewart Luke Gatherer - H ιστορία ενός ιππότη ΥΓ.Κλικάρετε αδίστακτα τις 2 εικόνες και τα 6 link του κειμένου :)
ΥΓ1.Tο ονειρικόSenza FineτηςMonica Manciniδεσπόζει στην εναρκτήρια σκηνή του thrillerGhost Ship. Έχω την γνώμη ότι είναι η καλύτερη σκηνή της ταινίας, την οποία -αν αντέξετε- μπορείτε να δείτε στο netflix ή αλλού.
ΥΓ2. Δεν .. βλάπτουν τα κλικ στις 2 εικόνες και στα link. Το αντίθετο ! :)
Γράφτηκε την δεκαετία του 1920 και χρησιμοποιήθηκε στην κινηματογραφική ταινία What women want. Έχω την γνώμη ότι οι υπέροχοι παρακάτω κύριοι, σαν πραγματικοί gentlemen ανέδειξαν με τις θεσπέσιες φωνές τους την ομορφιά του ονειρικού "ποιήματος" που ακολουθεί :
Μία πολυβραβευμένη, συγκινητική ρομαντική ελληνική ταινία του Κώστα Κάπακα, που προτείνω ΑΝΕΠΙΦΥΛΑΚΤΑ για το σ/κ. Όμως χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή, γιατί υπάρχει πιθανότητα να αναγνωρίσετε τον εαυτό σας, δηλαδή τις δικές σας εικόνες και συναισθήματα, και να ... υγρανθούν κάπως τα μάτια σας !
To ποτό Peppermint ήταν μία απο τις κλασσικές ψυχώσεις των μεσοαστικών και των μεγαλοαστικών οικογενειών της μεταπολεμικής περιόδου. Ήταν ένα σύμβολο status, και σχεδόν κάθε ελληνικό σπίτι με "καλή" φήμη είχε ένα μπουκάλι στο ψυγείο. Τότε ήταν η εποχή των πρώτων ηλεκτρικών ψυγείων (ξέρετε, αυτά τα όμορφα τέρατα της Kelvinator!) καθώς και των πρώτων ιδιωτικών αυτοκινήτων στην Ελλάδα.
Η ταινία σε πολλές στιγμές μου θύμιζε το Amarcord του Felini. Η ιστορία είναι συναρπαστική, λογική και με πολλές λεπτές αποχρώσεις στις λεπτομέρειές της.
Ένας 45χρονος μηχανικός αεροσκαφών θυμάται την παιδική του ηλικία όταν μετά από χρόνια πάει στη γιορτή ενός παλιού του συμμαθητή. Θυμάται πως αγάπησε τα αεροπλάνα και την πρώτη του αγάπη, την Μαρίνα, με την οποία χάθηκε λίγο μετά την είσοδό του στην εφηβεία. Η γιορτή αυτή και οι αναμνήσεις που ξαναζωντάνεψαν μέσα του, θα τον οδηγήσουν στην αναζήτηση της αγαπημένης του 30 χρόνια μετά. Τελικά, ο Στεφάνος συναντά, στο θάνατο της μητέρας του, την Μαρίνα. Σίγουρα έχουν πάρα πολλά να πουν. Θυμάται πώς έβγαλε το πρώτο του δόντι δένοντάς το με μια κλωστή στο πόμολο της πόρτας. Η πρόταση της μητέρας του ήταν να το πετάξει στα κεραμίδια, ώστε να του φέρει μια ... κουρούνα ένα δαχτυλίδι. Όμως, ο Στέφανος δεν περίμενε και έκλεψε ένα δαχτυλίδι από την μπιζουτιέρα της θείας του, για να το χαρίσει στη Μαρίνα, την πρώτη του ξαδέρφη...
Ακολουθούν δύο πανέμορφα αποσπάσματα:
ΥΓ:Ένα click στην εικόνα του κολυμβητή ... δεν βλάπτει
Stavros is a product of thousand millennia of evolving life-forms on Earth.
His ancestry can be traced to protozoa in the end of the Hadean.
His family line can be followed through cyanobacteria and multicellular organisms around 1,400,000,000 BCE.
In 350,000,000 BCE the first tetrapod Stavroses emerged, allowing for rapid movement on land. This was handy, given his reticence to spend a life submerged in the ocean.
Finally, the evolution to bipedalism in 260,000,000 BCE has freed up Stavros's upper limbs to allow for jotting down math abstractions and abide with his attempted avocational mastery of Conservation Laws within the realm of Symmetry in the context of QFT.