Showing posts with label Ερωτας. Show all posts
Showing posts with label Ερωτας. Show all posts

September 19, 2013

Μαγικό ...


Υπάρχει χρόνος για να φύγεις, ακόμη κι' όταν δεν έχεις που να πας !

Όσο αφορά το παρακάτω ονειρικό μουσικό κομμάτι, κάποτε γνώριζα μία μοναδική γυναίκα που το τραγουδούσε στον άντρα της. Η δε κόρη της ακόμη συν + κινείται όταν το "ακούει":


“It is a long way off, sir"
"From what Jane?"
"From England and from Thornfield and  ..."
"Well?" 
"From you, sir”

(Charlotte Brontë, Jane Eyre)


ΥΓ. Κλικάρετε οπωσδήποτε τον πίνακα της Η. Μοmο Zhou

:)


July 20, 2013

Μαστίγιο και ... Κανόνες!


Jinchul Kim - Blue Reminiscence

Υπάρχουν πέντε κανόνες για να γραφτεί μία σύντομη ανάρτηση. Δυστυχώς κανείς δεν ξέρει ποιοι είναι!

Πάντως, το να γράφεις απλά και καθαρά είναι το ίδιο δύσκολο με το να είσαι ειλικρινής και να αποπνέεις ομορφιά.

Είμαι σταθερά υπέρ της επαναφοράς του μαστιγώματος, αλλά μόνο μεταξύ συναινούντων ενηλίκων! Φυσικά, όσο αφορά το σκέλος της συναίνεσης,  εξαιρώ τους πολιτικούς, οι οποίοι δυστυχώς δεν είναι καν σε θέση να γράφουν μόνοι τους τις ομιλίες και τα βιβλία τους, ενώ υπάρχουν ενδείξεις ότι, αρκετοί από δαύτους, ούτε να τα διαβάσουν μπορούν! Είναι πασίγνωστο πως όταν φτάσουν να είναι "κατάλληλοι" για το περιφρονητέο "αγενές" άθλημά τους, τότε σίγουρα έχουν πουλήσει το τομάρι τους πολλές φορές. Άσε που τρέχουν συνεχώς με την αγέλη και όταν κάποιος σκοντάψει και χτυπήσει, οι άλλοι του χυμάνε σαν πεινασμένοι λύκοι.

Μπορώ, όπως όλοι μας, να καταλάβω την υποκρισία, την διαφθορά και την αυτιστική εγωπάθεια των πολιτικών. Στον αντίποδα, μπορώ να καταλάβω τη συντροφικότητα. Επιπλέον, μπορώ να καταλάβω (αν και με μεγάλη δυσκολία!) το αγορασμένο σεξ ενός απογεύματος. Όμως ΔΕΝ μπορώ να καταλάβω την "ερωτική" σχέση.

Κι' αυτό γιατί, πάντα θα υπάρχουν οι "Νάρκισσοι", που αφενός μεν είναι πιο ... "ωραίοι" (!) απ' όλους μας, αφετέρου δε υποτονθορύζουν ότι ο Έρωτας είναι ένα τρισάθλιο κόλπο σε βάρος μας, για να διαιωνίζουμε το είδος —  με εξαίρεση βέβαια τους Τασμανούς, που δεν διέπρατταν ποτέ ... μοιχεία και γι' αυτό το λόγο έχουν σχεδόν εκλείψει!


Stewart Luke Gatherer - H ιστορία ενός ιππότη


ΥΓ.  Κλικάρετε αδίστακτα τις 2 εικόνες και τα 6 link του κειμένου

:)


March 17, 2013

Yes, you were lovely ..

 
Κέα, Καλοκαίρι 1969 - Αγκαλιά με ένα γατάκι του δρόμου

Για την υπέροχη μητέρα μου που "έφυγε" ξημέρωμα χθες ..  



H μουσική έπαιζε τόσο νωχελικά ..

Κι' εγώ ήμουν "μακριά" ..

https://youtu.be/_DB31doPluY
Kέα (Τζιά) - Βουρκάρι



April 7, 2012

Δίχως τέλος !



Δίχως τέλος ..
μπορείς να σύρεις τη ζωή μας
χωρίς στιγμή ανάσας
για να ονειρευτείς
για να θυμηθείς
αυτό που έχουμε ζήσει

Δίχως τέλος ..
είσαι μια στιγμή δίχως τέλος
δεν έχεις χτες
δεν έχεις αύριο
όλα είναι στα χέρια σου
τα μεγάλα χέρια
τ' ατέλειωτα χέρια



Δε με νοιάζει το φεγγάρι
δε με νοιάζουν τ’ άστρα
είσαι για μένα φεγγάρι κι΄ άστρα
είσαι για μένα ήλιος κι΄ ουρανός
είσαι για μένα τα πάντα
το μόνο που θέλω να έχω
δίχως τέλος ..


ΥΓ1. Tο ονειρικό Senza Fine της Monica Mancini δεσπόζει στην εναρκτήρια σκηνή του thriller Ghost Ship. Έχω την γνώμη ότι είναι η καλύτερη σκηνή της ταινίας, την οποία -αν αντέξετε- μπορείτε να δείτε στο netflix ή αλλού.

ΥΓ2. Δεν .. βλάπτουν τα κλικ στις 2 εικόνες και στα link. Το αντίθετο !

:)

September 4, 2010

Όταν καίει ο ήλιος ...




Όταν ο ήλιος καίει εδώ στην παραλία
αισθάνομαι το σώμα σου να δονείται κοντά μου
Είναι το χτυποκάρδι σου, το πρόσωπό σου, τα μαλλιά σου
τα φιλιά σου, τρέμω...

Όταν ο ήλιος καίει εδώ στην παραλία
αισθάνομαι το σώμα σου να δονείται κοντά μου
Είναι ο ρυθμός σου,  οι αναμνήσεις σου, οι γιατριές μου
το ντελίριό μου, τρέμω όταν ο ήλιος καίει...

(η  παραπάνω πολύ ... ελεύθερη μετάφραση του παρακάτω video είναι δική μου)




Aς μη "ξεχνάμε" ότι το καλοκαίρι τελειώνει στις 22 Σεπτεμβρίου 2010, ώρα 11:09 μμ !! Υπάρχει χρόνος ακόμη ...














ΥΓ: Κλικ οπωσδήποτε τις 2 εικόνες και τα 3 links ...

:)

June 15, 2010

Night and Day




Γράφτηκε την δεκαετία του 1920 και χρησιμοποιήθηκε στην κινηματογραφική ταινία What women want. Έχω την γνώμη ότι οι υπέροχοι παρακάτω κύριοι, σαν πραγματικοί gentlemen ανέδειξαν με τις θεσπέσιες φωνές τους την ομορφιά του  ονειρικού "ποιήματος" που ακολουθεί :



Night and day
You are the one
Only you beneath the moon
And under the sun
Whether near to me or far
It's no matter, darling, where you are
I think of you
Night and day

Day and night
Why is it so
That this longing for you follows wherever I go
In the roaring traffic's gloom
In the silence of my lonely room
I think of you
Night and day

Night and day
Under the hide of me
There's an oh such a hungry yearning
Burning inside of me
And this torment won't be through
'til you let me spend my life making love to you
Day and night
Night and day





ΥΓ1: Κλικάρετε άφοβα τις 3 εικόνες και τα 2 link στο κείμενο













ΥΓ2: Ένας gentleman "περπατάει" ... αλλά ΠΟΤΕ δεν "τρέχει" !

:)

May 28, 2010

Peppermint


https://www.youtube.com/watch?v=Ic3Mq_c4xv4

Μία πολυβραβευμένη, συγκινητική ρομαντική ελληνική ταινία του  Κώστα Κάπακα, που προτείνω ΑΝΕΠΙΦΥΛΑΚΤΑ για το σ/κ. Όμως χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή, γιατί υπάρχει πιθανότητα να αναγνωρίσετε τον εαυτό σας, δηλαδή τις δικές σας εικόνες και συναισθήματα, και να ... υγρανθούν κάπως τα μάτια σας !

To ποτό Peppermint  ήταν μία απο τις κλασσικές ψυχώσεις των μεσοαστικών και των μεγαλοαστικών οικογενειών της μεταπολεμικής περιόδου. Ήταν ένα σύμβολο  status, και σχεδόν κάθε ελληνικό σπίτι με "καλή" φήμη είχε ένα μπουκάλι στο ψυγείο. Τότε ήταν η εποχή των πρώτων ηλεκτρικών ψυγείων (ξέρετε, αυτά τα όμορφα τέρατα της Kelvinator!) καθώς και των πρώτων ιδιωτικών  αυτοκινήτων στην Ελλάδα.

Η ταινία σε πολλές στιγμές μου θύμιζε το  Amarcord  του Felini. Η ιστορία είναι συναρπαστική, λογική και με πολλές λεπτές αποχρώσεις στις λεπτομέρειές της.

Ένας 45χρονος μηχανικός αεροσκαφών θυμάται την παιδική του ηλικία όταν μετά από χρόνια πάει στη γιορτή ενός παλιού του συμμαθητή. Θυμάται πως αγάπησε τα αεροπλάνα και την πρώτη του αγάπη, την Μαρίνα,  με την οποία χάθηκε λίγο μετά την είσοδό του στην εφηβεία. Η γιορτή αυτή και οι αναμνήσεις που ξαναζωντάνεψαν μέσα του, θα τον οδηγήσουν στην αναζήτηση της αγαπημένης του 30 χρόνια μετά. Τελικά, ο Στεφάνος συναντά, στο θάνατο της μητέρας του, την Μαρίνα. Σίγουρα έχουν πάρα πολλά να πουν. Θυμάται πώς έβγαλε το πρώτο του δόντι δένοντάς το με μια κλωστή στο πόμολο της πόρτας. Η πρόταση της μητέρας του ήταν να το πετάξει στα κεραμίδια, ώστε να του φέρει  μια ...  κουρούνα  ένα δαχτυλίδι. Όμως, ο Στέφανος δεν περίμενε και έκλεψε ένα δαχτυλίδι από την μπιζουτιέρα της θείας του, για να το χαρίσει στη Μαρίνα, την πρώτη του ξαδέρφη...

Ακολουθούν δύο πανέμορφα αποσπάσματα:





ΥΓ: Ένα click στην εικόνα του κολυμβητή ... δεν βλάπτει

:)

May 27, 2010

Don't touch me !



















Don't look into my eyes,
don't touch,
I'm on my knees,
trying not to fall apart.

I would drown into you,
drain you,
lose myself.

Lose you.
 

(Mora M. Ipekon, Sweden)


YΓ: Click τις 2 εικόνες με δική σας ... ευθύνη


















:)