Showing posts with label Οπαδισμος. Show all posts
Showing posts with label Οπαδισμος. Show all posts

June 2, 2013

Φως και σκοτάδι

 

Προτιμότερο ν' ανάβεις ένα πυρσό, παρά να "καταριέσαι" το σκοτάδι!

Στις αρχές του περασμένου αιώνα μία επιφανής Αμερικάνικη θρησκεία προέβλεπε με σιγουριά ότι το τέλος του κόσμου θα συνέβαινε το έτος 1914. Ίσως, οι φανατικοί "πιστοί" του συγκεκριμένου χριστιανικού παρακλαδιού — που έχει αρκετούς οπαδούς και στην Ελλάδα — να μην ανησυχούσαν για την αδιάγνωστη υπέρτασή τους, ή για την κακοσυντηρημένη γέφυρα που διέσχιζαν κάθε πρωϊ πηγαίνοντας στη δουλειά τους. Πάντως ανησυχούσαν  για το τέλος του κόσμου το 1914, αλλά και για την επικείμενη κρίση της ιδιότροπης, θολής υπερκόσμιας οντότητας, η οποία κατέγραφε νυχθημερόν όλες τις πράξεις τους, ακόμα κι' αν την δόξαζαν  δουλοπρεπώς και χωρίς σταματημό! Ένα πράμα δηλαδή σαν .. Βόρεια Κορέα !

Εξ' όσων γνωρίζω, το 1914 ήρθε και παρήλθε χωρίς να επέλθει το τέλος του μάταιου κόσμου μας ! Με δεδομένη αυτή τη παταγώδη προβλεπτική αστοχία ίσως θα μπορούσαμε να περιμένουμε τις δύο παρακάτω  απαντήσεις από την εν λόγω θεϊστική οργάνωση:

1) "Ωχ .. είπαμε 1914 ? Μας συγχωρείτε πολύ, κάναμε ένα μικρό λάθος στους υπολογισμούς μας. Ενοούσαμε το 3014 ! Ελπίζουμε να μη σας προκαλέσαμε κάποια αξιοσημείωτη ταλαιπωρία ή ... όχληση."

2) "Το τέλος του κόσμου θα ερχόταν, αλλά προσευχηθήκαμε τόσο έντονα, διαμεσολαβώντας έτσι στο θεό, που λυπήθηκε τελικά τον πλανήτη με τους αμαρτωλούς δούλους του."

Όμως δεν είπαν ούτε  το ένα ούτε το άλλο, αλλά έκαναν κάτι πιό .. ιδιοφυές. Ανακοίνωσαν ότι το τέλος του κόσμου είχε ήδη συμβεί, αλλά δυστυχώς δεν ήμασταν σε κατάσταση σοβαρής επιφυλακής για να το αντιληφθούμε !

Μετά την προαναφερθείσα προκληκτική υπεκφυγή που υποτιμάει κατάφωρα την ανθρώπινη νοημοσύνη,  είναι απορίας άξιο πως αυτό το μαγαζί έχει ακόμα οπαδούς. Όμως είναι πασίγνωστο ότι οι θρησκείες είναι ανθεκτικές, επειδή με την βοήθεια του φόβου βασίζονται στη χυδαία πλύση εγκεφάλου ανυπεράσπιστων μικρών παιδιών. Επιπλέον, συνήθως αποφεύγουν τις βραχυπρόθεσμες προβλέψεις και όποτε είναι βολικό ξανασχεδιάζουν τα αφελή δόγματά τους, ιδιαίτερα μετά από χονδροειδείς διαψεύσεις όπως η παραπάνω.

Για μένα είναι προφανή τα διαχρονικά λόγια του περίφημου νομπελίστα φυσικού Paul Dirac:

"Αν είμαστε έντιμοι — και ως επιστήμονες έχουμε καθήκον να είμαστε έντιμοι — δεν μπορούμε παρά να παραδεχτούμε ότι κάθε θρησκεία είναι ένας σωρός ψευδών προτάσεων, χωρίς ουσιαστικά ερείσματα.   Η ιδέα του θεού είναι προϊόν της ανθρώπινης φαντασίας ... Δεν αναγνωρίζω κανένα θρησκευτικό μύθο, τουλάχιστον επειδή ο κάθε ένας απ' αυτούς  έρχεται σε αντίθεση με  τους υπόλοιπους ... "


ΥΓ1. Η ιδέα γι' αυτή την ανάρτηση αναδύθηκε από το υπέροχο βιβλίο Broca's Brain: Reflections on the Romance of Science του αστροφυσικού Carl Sagan, που ξαναδιάβασα πρόσφατα και για πολλοστή φορά.

ΥΓ2. Oι 2 εικόνες είναι του Sarolta Ban. Κλικάρετέ τις ... άφοβα !

:)



May 6, 2010

Molotov cocktail





Mε αφορμή τον άδικο θάνατο τριών συνανθρώπων μας απο τις "βόμβες" μολότωφ ανεγκέφαλων και - κατά τεκμήριο - αναίσθητων κουκουλοφόρων, ξεπήδησε αυθόρμητα στο μυαλό μου η παρακάτω (ματαιόδοξη ... έστω) σκέψη.

  Σίγουρα δεν πήγαν στράφι οι σχεδόν καθημερινοί περίπατοι στο δάσος Συγγρού (Μαρούσι)  μιάς ασυνήθιστης γυμνασιακής τάξης, με τον υπέροχο καθηγητή του ΕΕΑ (Καραγεωργίου) να απαγγέλει και να μεταφράζει Λυσία και Ισοκράτη σε καμμιά 15αριά μαθητές του, που τον ακολουθούσαν ανάμεσα στα πεύκα ! Όλα αυτά στο πλαίσιο του μαθήματος των Αρχαίων Ελληνικών με πρωτοβουλία  αυτού του χαρισματικού φιλόλογου. Βέβαια, αρκετές φορές κάναμε και τις χοντρές πλάκες  μας σαν  "έκνομοι" πιτσιρικάδες, χωρίς φυσικά να φανταζόμαστε ότι  η ποιοτική διαμόρφωση των εγκεφάλων μας λόγω  ... Λυσία, θα ήταν ίσως χρήσιμη και καθοριστική στις ζωές μας. Στη δική μου ζωή πάντως ήταν !

  Ο Λυσίας, είχε πει στον “υπέρ του αδυνάτου” λόγο του: "Τα του σώματος δυστυχήματα τοίς της ψυχής επιτηδεύμασιν ιάσθαι". Μάθαμε πάρα πολλά απο αυτόν τον λογογράφο, αλλά κυρίως μας έδωσε μοναδικά ερεθίσματα για να σκεφτούμε παραπέρα!

  Δεν χρειαζόμαστε καμιά "αριστερά", καμιά "δεξιά", κανέναν “-ισμό”, αλλά ούτε και τα κάθε λογής ανθρωπογενή και αφελή θεϊστικά παραμυθάκια, για να αγαπάμε και να σεβόμαστε ΟΛΟΥΣ ανεξαιρέτως τους συνανθρώπους μας, και να "προστατεύουμε" τους αδύνατους κάθε μορφής (παιδιά, ανθρώπους με ειδικές ανάγκες, κοινωνικά αποκλεισμένους, κλπ.) Η προστασία των αδύναμων και συνεπώς των μη προνομιούχων είναι ο καθρέφτης του πολιτισμού μιας κοινωνίας. Δυστυχώς, απο στατιστικό ατύχημα γεννηθήκαμε σε ένα τρισάθλιο κράτος, που είναι ελειμματικό σε όλους σχεδόν τους τομείς, και ταυτόχρονα έχει εξοργιστικά χαμηλό επίπεδο "κατά κεφαλήν καλλιέργειας" και κοινωνικής συνείδησης.

  Το μόνο που σαφέστατα χρειαζόμαστε είναι κοινή λογική και καλλιέργεια του νου. Πού και πού, άντε ... και λίγο George Benson, για να μας ηρεμεί και να μας υπενθυμίζει τα εντελώς βασικά:



ΥΓ: Όπως πάντα, click τις 2 εικόνες και τα 10 links του κειμένου



:)


March 8, 2010

Oργάνωση και Ποσότητα




Έχω παρατηρήσει ότι υπάρχει μεγάλος φθόνος και ζήλεια σε βάρος των λίγων πρωτότυπων και δημιουργικών ανθρώπων. Η κοινωνία μας δεν τους ανέχεται. Οι εκμεταλλευτές τους φοβούνται. Οι υφιστάμενοι την εκμετάλευση δεν τους καταλαβαίνουν, ενώ οι διάφοροι γραφειοκράτες τους βλέπουν με φρίκη, επειδή δεν μπορούν να τους εντάξουν στα άχρωμα ... κουτάκια τους !

Σκέφτομαι ότι θα έπρεπε να υπάρχει θέση  για μερικούς τουλάχιστον απο αυτούς τους  ιδιαίτερους ανθρώπους στα διάφορα κέντρα αποφάσεων, αν μη τι άλλο, για να ενσταλλάξουν ενθουσιασμό και   "ενέργεια" στο σύστημα ... αλλά πού είναι όλοι αυτοί ? Όμως σχεδόν πάντα καταλήγουμε στις διάφορες αποχρώσεις του μετρίου, με φυσική συνέπεια η μηχανή να καταρρέει, και οι συνιδιοκτήτες του αυτοκινήτου να αναλίσκονται στο αν θα χρησιμοποιήσουν το φρένο ή το χειρόφρενο !

Είναι κοινός τόπος, ότι η πληθώρα των μέτριων, άχρωμων και χωρίς ιδέες ανθρώπων διαχέονται στην κοινωνική οργάνωση και απομυζούν χυμούς, με βασικά εφόδια στις αποσκευές τους τα παιδαριώδη πάθη της κούφιας φιλοδοξίας και του γλοιώδους οπαδισμού ! Μερικές φορές  μάλιστα περνά απο το μυαλό μου η σουρεαλιστική σκέψη ότι οι μηχανές, που τόσο  ... λατρεύουμε, είναι εκείνες που τελικά  κάνουν τις βασικές επιλογές στα νευραλγικά κοινωνικά αξιώματα,  καθοδηγούμενες απο μία άκαμπτη, στυγνή και καθαρά ωφελιμιστική διαδικασία.

Ίσως γι' αυτό, κάποιες ελάχιστες φορές μετά τα μεσάνυχτα και πριν την αυγή, όταν δεν μου κολλάει ύπνος και όταν οι παλιές πληγές αρχίζουν να πονάνε, μούρχεται ξαφνικά το εφιαλτικό όραμα ενός κόσμου, στον οποίο τα δισεκατομμύρια των ανθρώπων είναι απόλυτα αριθμημένα και καταχωρημένα, χωρίς να εμφανίζονται πουθενά αναλαμπές δημιουργικής έκφρασης και ευφυίας. Τα δίδυμα ιδανικά των καιρών μας, η οργάνωση και η ποσότητα, έχουν τότε κερδίσει για πάντα !

















YΓ: Οι εικόνες κρύβουν νόστο και ... άλγος (νοσταλγία)

:)