Βαρυτική ακροστοιχίδα φάντασμα

Μονήρης και ασυνεχής σκέψη

τριγύρναγε πεισματικά

έλκοντας όλες τις άλλες.

Προφανής παραδοξότητα.

Ορίζοντας γεγονότων

με φόντο την εγωπάθεια

και τον παραλογισμό.

Εμφανής μοναδικότητα.

Μάταιος συντονισμός

στον καμβά της τύχης

και των εμμονών.

Άρρυθμη ιδιορρυθμία.

Όμως αξίζουν όλες οι στιγμές  ... 

ΥΓ: Mouse click on the 2 images !!

:)

Everything is OK

Ένα απο τα πιό όμορφα video που μπορείτε να φανταστείτε. Αξίζει απο μόνο του μία ανάρτηση !

Aν χρειαστεί, μη ξεχάσετε να πατήσετε την επιλογή CC γιά υπότιτλους στα Ελληνικά !

ΥΓ: Οπωσδήποτε click στις δύο (2) εικόνες και το μοναδικό link

:)

Maybe it's Maybelline !

Oι περισσότεροι θεωρούμε αξιοθαύμαστους  τους ανθρώπους που προσπαθούν να βελτιώσουν την διανοητική τους συγκρότηση. Γι' αυτό είναι απίθανο να πούμε σε κάποιον: "Δεν γενήθηκες ιδιοφυής, γιατί λοιπόν το ... κουράζεις ? Δεν υπάρχει λόγος να διαβάζεις βιβλία και να ταλαιπωρείς το μυαλό σου!"

Γιατί να αντιμετωπίζουμε την βελτίωση της φυσικής εμφάνισης διαφορετικά ?

Αρκετές έρευνες δείχνουν ότι μεταξύ άλλων οι άντρες προτιμούν τις γυναίκες με γεμάτα χείλη, μικρότερο πηγούνι και μεγάλα μάτια .. δείκτες υψηλών επιπέδων οιστρογόνων! Μερικές τυχερές γυναίκες όντως έχουν μεγάλα μάτια. Άλλες ΦΑΙΝΕΤΑΙ ότι έχουν, χάρη στην έξυπνη εφαρμογή σκιάς για μάτια. Όπως έλεγε και το παλιό διαφημιστικό: "Maybe she's born with it. Maybe it's Maybelline." Αφού έτσι αυξάνει τις επιλογές της ... ποιά γυναίκα νοιάζεται γιά την ουσία ? Το αποτέλεσμα μετράει !

Η εμφάνιση των αντρών συνήθως μετρά λιγότερο στις γυναίκες, αν και οι περισσότερες προτιμούν άντρες ψηλότερους απ' ότι εκείνες, με συμμετρικά χαρακτηριστικά. Όμως διαχρονικά και σε όλους τους πολιτισμούς, οι ετερόφυλες γυναίκες  πάντα είχαν την τάση να διαλέγουν, όσο γίνεται, συντρόφους με υψηλό status, ισχύ και προσπέλαση σε πόρους, πράγμα που σε τελική ανάλυση σημαίνει ότι ένας πολύ κοντός τύπος μπορεί άνετα να προσθέσει 30 cm στο μπόϊ του (και όχι... μόνο) με  την βοήθεια ενός ιδιωτικού jet !

Επιπλέον, όπως οι γυναίκες που δεν είναι ελκυστικές, έτσι και οι άντρες που κερδίζουν λίγα χρήματα ή είναι χρονίως άνεργοι, έχουν σχετική δυσκολία στην εξεύρεση συντρόφων. Εδώ όμως ορισμένοι ... ενδιαφερόμενοι εντοπίζουν μία αδικία. Ενώ οι φεμινίστριες (και όχι μόνο!) παρακινούν τις γυναίκες να εγκαταλείψουν τον αγώνα εξοπλισμών και προτύπων για βελτίωση της ομορφιάς τους, ακόμη και με συνθήματα του τύπου "Μάθε να αγαπάς την γυναίκα στον καθρέφτη !", κανείς δεν μπαίνει στη γελοία θέση να συμβουλέψει άντρες με συνθηματολογία του στυλ: "Μάθε να αγαπάς το άνεργο παλουκάρι, που είναι κατά τεκμήριο απλωμένο στον καναπέ!"

Ασφαλώς και η εμφάνιση ΔΕΝ είναι το παν. Όμως μετράει αρκετά, είτε μας αρέσει είτε όχι. Όσο πιό ελκυστική είναι μία γυναίκα, τόσο πιό μεγάλη είναι η δεξαμενή της γιά επιλογή ρομαντικού συντρόφου και για ευκαιρίες στη δουλειά και στη καθημερινή της ζωή. Όλοι το γνωρίζουμε και ίσως θα ήταν αιρετικό να διαφωνήσουμε για το προφανές, που επιπλέον επιβεβαιώνεται και από πολλές μελέτες.

Τελικά έχω την γνώμη πως όλοι οφείλουμε να κατανοήσουμε ότι μία υγιής προσέγγιση στο θέμα της εμφάνισης,  ίσως ΕΙΝΑΙ να μη προσποιούμαστε ότι δεν είναι απαραίτητη, αλλά ούτε να την βάζουμε πάνω απ' όλα ! Η εντιμότητα στο ζήτημα αυτό σημαίνει  ότι οι γυναίκες  θα έπρεπε να παίρνουν "πληροφορημένες" αποφάσεις για το πόση ενέργεια, προσπάθεια και χρόνο ενδεχομένως θα σπαταλούν γιά την εμφάνισή τους, σε σύγκριση με το ευκαιριακό κόστος που θα έχουν όταν την παραμελούν.

Η αλήθεια είναι, ότι όπως η γνώση,  έτσι και η ομορφιά είναι δύναμη. Γι' αυτό, κυρίες, διαβάστε όσο πιό πολλά βιβλία μπορείτε, αναπτύξτε το μυαλό και τον χαρακτήρα σας, ασκείστε όλα τα δικαιώματά σας για τα οποία αγωνίστηκαν πολλές γυναίκες στο παρελθόν, και προσπαθείστε να αφήσετε το αποτύπωμά σας για την καλυτέρευση του κόσμου. Και, πσσστ ... ενώ τα κάνετε όλα αυτά, μη ξεχνάτε που και που να βάζετε ...  lipgloss !!!

 ΥΓ: Κλικάρετε ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ τις 2 εικόνες και τα 2 links στο κείμενο

:)

Όμορφη ... ακινησία

Επειδή η βιολογική αθανασία και η διατήρηση της νιότης είναι πανίσχυρα δολώματα, ο άνθρωπος δε θα πάψει ποτέ να τα αναζητάει, χωρίς να φοβάται την άτυχη εμπειρία του Dr Faust. Θα ήταν κουτό να σκεφτούμε πως μιά τέτοια αναζήτηση δεν θα στεφθεί απο επιτυχία σε κάποια από τις αμέτρητες εποχές που μας περιμένουν στο μέλλον. Όμως, το αν αυτή η επιτυχία είναι επιθυμητή, είναι .. άλλο θέμα !

Ήδη είναι κοινός τόπος ότι η  εξέλιξη των  συστημάτων  τηλεπικοινωνιών είναι στην ουσία επέκταση των αισθήσεών μας και περιορίζει τις ανάγκες μας για μετακινήσεις. Σκεφτείτε το ! Ίσως γι' αυτό  πολλοί απο εμάς να ... παχαίνουμε απο την ακινησία. Σαν αντίδοτο βέβαια  προτείνω την δοκιμασμένη μέθοδό μου: κολύμβηση ΟΛΟ το χρόνο και  αθλητισμό (πχ  basket) ... αλλά μέχρι πότε ?

Η αύξηση των τηλεπικοινωνιών είναι λοιπόν ευθέως ανάλογη της ... ακινησίας. Αυτές οι σκέψεις συχνά αναδύονται αυθόρμητα στον εγκέφαλό μου, που ομολογώ ότι είχε εκτεθεί ανελέητα στις  ιδέες των Olaf Stapleton και Arthur Clarke στα εφηβικά μου χρόνια !

Αυτοί οι υπέροχοι μελλοντολόγοι φαντάστηκαν το εξελικτικό πέρασμα του ανθρώπινου είδους σε μία εποχή αθάνατων γιγαντιαίων εγκεφάλων, με πολλά μέτρα διάμετρο. Μολονότι θα είναι ακίνητοι μέσα σε κυψέλες στην επιφάνεια της γης,  τα αισθητήρια όργανά τους  (εξελιγμένοι νευράξονες ?) θα μπορούν να επεκταθούν όπου θέλουν, ώστε το κέντρο συνείδησης να είναι οπουδήποτε ...  στη γη ή στο διάστημα.

Πρόκειται για μία ενδιαφέρουσα άποψη που γίνεται δύσκολα αντιληπτή απο έναν κοινό νου. Αν έχουμε τέλειες επικοινωνίες, ένας ακίνητος εγκέφαλος δεν είναι μειονέκτημα, αλλά μάλλον το αντίθετο ! Ο σημερινός εγκέφαλός μας, εντελώς φυλακισμένος σε κοκάλινα τοιχώματα, επικοινωνεί με τον εξωτερικό κόσμο και δέχεται τις εντυπώσεις του χάρη στα "τηλεφωνικά καλώδια" του κεντρικού νευρικού συστήματος, που έχουν μήκος από κλάσμα του εκατοστού μέχρι αρκετά μέτρα. Ποτέ δεν θα καταλαβαίναμε την διαφορά αν αυτά τα "καλώδια" είχαν στην πραγματικότητα εκατοντάδες ή χιλιάδες χιλιόμετρα μήκος, ή αν περιείχαν κινητούς ραδιοσυνδέσμους, χωρίς να κινείται καθόλου ο εγκέφαλός μας.

Συνεπώς, ένας τέτοιος εγκέφαλος με τέτοιες εκπληκτικές δυνατότητες διασυνδέσεων, όχι μόνο ΔΕΝ θα είχε μιά πολύ βαρετή ζωή, αλλά αντίθετα θα μπορούσε να συμμετέχει σε οποιαδήποτε εμπειρία, αληθινή ή φανταστική ! Ούτως ή άλλως, όταν πχ αγγίζουμε κάτι, αντιλαμβανόμαστε πως ο εγκέφαλός μας δεν βρίσκεται στην άκρη των δακτύλων μας, αλλά ένα μέτρο μακριά ? Μήπως θα καταλαβαίναμε την διαφορά αν το ένα μέτρο ήταν 2000 χιλιόμετρα ? Τα ραδιοκύματα κάνουν ένα τέτοιο ταξίδι πολύ πιό γρήγορα απ' όσο χρειάζονται τα νευρικά ερεθίσματα γιά να φτάσουν στην άκρη του χεριού μας.

Είναι δυνατόν η ραγδαία αύξηση των τηλεπικοινωνιών να περιορίσει τελικά την κινητικότητα του ανθρώπινου είδους σε τέτοιο βαθμό, ώστε να επηρεάσει την εξέλιξή του? Είναι ένα ενδεχόμενο, μάλλον ελάχιστα πιθανό, που ίσως δεν μπορούμε να αγνοήσουμε. Όμως εκείνο που πλέον γνωρίζουμε με βεβαιότητα είναι ότι η συνείδηση  δεν είναι κάτι το ξεχωριστό και υψιπετές, που να απαιτεί υπερφυσικές εξηγήσεις, αλλά  είναι απλούστατα μία αναδυόμενη ιδιότητα του εγκεφάλου, που προκύπτει μέσα απο την πολυπλοκότητα των νευρωνικών διασυνδέσεων. Δεν υπάρχει συνείδηση χωρίς εγκέφαλο. Εμένα τουλάχιστον, αυτό με ανακουφίζει και με συναρπάζει αφάνταστα!

ΥΓ: Click on the 2 images and 10 links

:)

Celestial Attraction

Ένα πανέμορφο ποίημα της Σοφίας Κολοτούρου

Ουράνια Έλξη (2001)

Περιφέρομαι γύρω σου,

ή εσύ γύρω από μένα;

Η έλξη,

Δεν μπορεί παρά

να είναι αμοιβαία.

Όμως, φοβάμαι

περισσότερο σε απασχολεί

η τέλεια περιστροφή

γύρω απ’ τον εαυτό σου.

Δεν μου έμεινε άλλη λύση.

Γίνομαι μετεωρίτης και σε καταστρέφω.

Ήθελα μόνο να σε πλησιάσω.

ΥΓ: Please do NOT hesitate to click on the 2 images of this post

:)

Σπασμένοι καθρέφτες

 

Ο αυτισμός είναι μια αναπτυξιακή και επικοινωνιακή διαταραχή που συνήθως αρχίζει να εμφανίζεται στην ηλικία των 30 μηνών. Μέχρι την ηλικία των 3 ετών η εικόνα ολοκληρώνεται και επιτρέπει την οριστική διάγνωση.

Οι άνθρωποι με αυτισμό φαίνεται να ζουν στο δικό τους κόσμο. Έχουν ασυνήθιστη και ιδιόρρυθμη συμπεριφορά, παρουσιάζουν προβλήματα επικοινωνίας, δεν ενδιαφέρονται για τους άλλους και αποφεύγουν την κοινωνική επαφή και την αλληλεπίδραση με τρίτους.

Ειδικότερα, τα "τυπικά" παιδιά με αυτισμό που βρίσκονται στην προσχολική ηλικία είναι εσωστρεφή και απομακρυσμένα. Δεν απαντούν σε ερωτήσεις και αποφεύγουν οποιαδήποτε οπτική επαφή. Επίσης εμφανίζουν περίεργες τελετουργικές συμπεριφορές με επαναλαμβανόμενες κινήσεις μπρος - πίσω ή διακυμάνσεις των χεριών. Αρκετές φορές παρουσιάζουν διάφορες εμμονές, όπως πχ την βασανιστική και υπερβολική ανάγκη να τακτοποιούν συνεχώς τα πράγματα γύρω τους.

Πολλοί άνθρωποι με αυτισμό δεν μιλούν καθόλου. Ορισμένοι απο εκείνους που μιλούν παρουσιάζουν ηχολαλία, δηλαδή επαναλαμβάνουν τα λόγια που λένε και ακούν. Χρησιμοποιούν ιδιαίτερο τρόπο για να μιλούν που κάποτε μοιάζει με έμμετρο λόγο, και όταν αναφέρονται στο άτομό τους χρησιμοποιούν το "εκείνος" ή "εκείνη".

Το αυτιστικό φάσμα έχει μεγάλο εύρος. Μερικά από τα παιδιά με αυτισμό έχουν υψηλότατο IQ (σύνδρομο Asperger) και φυσικά εξαιρετικές σχολικές και πανεπιστημιακές επιδόσεις. Υπάρχουν άλλα με ιδιαίτερο ταλέντο στη μουσική, στη τέχνη και σε άλλους τομείς. Δυστυχώς, αρκετές φορές ο αυτισμός συνοδεύεται απο διανοητική υστέρηση.

Μέχρι σήμερα δεν υπάρχει θεραπεία. Φαίνεται ότι οι νεράϊδες που έδωσαν ιδιαίτερη ομορφιά σ' αυτά τα παιδιά, τα πήραν και τα "έκλεισαν" στον δικό τους κόσμο.

YΓ: Don't forget to click on the 2 images (especially the 1st one !) and the 6 links

:)

Your lips

 

Αντώνης Αντωνάκος ... revisited

Τα χείλη σου πάντα  (28 Φεβρουαρίου 2007)

Τα χείλη σου πάντα γυμνά και πάντα όμορφα

και πάντα διψασμένα

τα χείλη που αλωνίζουνε

τόσων κορμιών το στάρι

τα χείλη σου

που ψιθυρίζουνε κραυγές φχαριστημένα
γλύκα

σπαραχτικά και βάναυσα σκορπώντας

κείνο το σάλιο του έρωτα

κείνη τη μέθη του οργασμού

καθώς η γλώσσα σπάθα κοφτερή

κλαδεύει φύλλα και φιλιά μέσα στο χάραμα

κι αρχίζει η σφαγή πάνω στη γύμνια

κι αρχίζει η μάχη η στοιχειωμένη απλώνοντας

το μέλι του κορμιού

την κάψα

απ’ τα έγκατα

τη ζέστα απ’ τα σπλάχνα

κι αρχίζει η ωραία φωτιά

που γλείφει τ’ άστρα

YΓ: Click on the 2 images ... and on the 3 links as well ...

:)

Amazingly ... zipless !

The zipless fuck is absolutely pure. It is free of ulterior motives. There is no power game. The man is not "taking" and the woman is not "giving." No one is attempting to cuckold a husband or humiliate a wife. No one is trying to prove anything or get anything out of anyone.   The zipless fuck is the purest thing there is. And it is rarer than the unicorn. And I have never had one.

– Erica Jong, Fear of Flying (1973)

 Είχα πρωτοδιαβάσει το παραπάνω βιβλίο της  Erica Jong πολλά χρόνια μετά την έκδοσή του. Το είχα αγοράσει  περιμένοντας αεροπλάνο στο Heathrow και το "ρούφηξα" κυριολεκτικά τις επόμενες ώρες (διαβάζω ... γρήγορα). Θυμάμαι ότι με είχε εντυπωσιάσει αφάνταστα. Ήταν η επιτομή της σεξουαλικής απελευθέρωσης στις δεκαετίες του '70 και '80 και ταυτόχρονα ένα cause celebre bestseller της συγκεκριμένης χρονικής περιόδου.

To επίθετο zipless είναι ένας νεολογισμός άρρηκτα συνδεδεμένος με το συγκεκριμένο βιβλίο. Υποδηλώνει ότι τα ρούχα "εξαϋλώνονται" αυθόρμητα και  χωρίς αμηχανία, όταν υπάρχει ξαφνικό sex  μεταξύ ανθρώπων που γνωρίζονται ελάχιστα ή καθόλου και δεν έχουν  καμμία συναισθηματική δέσμευση. Όπως λέει η Jong, σ' αυτή την περίπτωση τα φερμουάρ "καταρρέουν" σαν ανθόφυλλα κόκκινου τριαντάφυλλου, ενώ τα εσώρουχα εκτοξεύονται αστραπιαία σαν  χνούδι ... αγριοραδικιού :))

Σύμφωνα με την συγγραφέα, γιά την υπέρτατη zipless A-1 "εμπειρία" είναι απαραίτητο να μη γνωρίζεις τον άλλον πολύ καλά. Aκόμη και το μεγαλύτερο πάθος εξανεμίζεται γρήγορα όταν αρχίσεις να μαθαίνεις για τα κάθε είδους προβλήματά του, όπως πχ για τα στεγαστικά του δάνεια, ενδεχομένως για το πόσο τον "ταλαιπωρεί" η σύζυγός του, οι πρώην γυναίκες και φίλες του, η μητέρα του ή ακόμη και τα ...  παιδιά του ! Μόλις όλα αυτά γνωστοποιηθούν, μπορεί  μεν ο άλλος να σου αρέσει ακόμη περισσότερο, ακόμη και να τον αγαπήσεις, όμως το πάθος θα έχει εξατμισθεί οριστικά και αμετάκλητα.

Δεν έχει καμμία σημασία αν κανείς συμφωνεί ή διαφωνεί με τα παραπάνω. Αυτός ο προβληματισμός υπήρχε και θα υπάρχει. Οι άνθρωποι σκέφτονται διαφορετικά και ευτυχώς που αρκετές φορές δεν σκέφτονται συντεταγμένα και ομοιόμορφα, σε πείσμα των αναπόφευκτων κοινωνικών συμβάσεων και  υπερ-ρυθμίσεων. 

Πώς μου ήρθαν όλα αυτά στο μυαλό ? Μα φυσικά αρκούσε το χθεσινό "ξεσκόνισμα" στη βιβλιοθήκη μου. Eυτυχώς που έχω κρατήσει σχεδόν όλα τα βιβλία που έχουν περάσει απο τα χέρια μου. Λέω "σχεδόν", μιά που έχω χάσει τα περισσότερα απο τα λίγα που έχω κατά καιρούς δανείσει σε φίλους και γνωστούς !

Δύο είναι λοιπόν τα συμπεράσματα απο την παρούσα ανάρτηση. Πρώτο και ... πιό σημαντικό, ότι ΔΕΝ δανείζουμε βιβλία σε κανένα ... κερατά, και δεύτερο, ότι το πάθος είναι συνήθως αντιστρόφως ανάλογο του πόσο καλά γνωρίζουμε τον σεξουαλικό μας σύντροφο. Όμως πολύ φοβάμαι ότι τελικά παραβίασα πόρτες ανοιχτές !

ΥΓ: Click on the 2 images (especially the second one!)

:)

Φαντασία ή πραγματικότητα ?

Ο  ελεγκτής με ξύπνησε κάποια εντελώς ακατάλληλη στιγμή για το ferry boat ... Όταν βγήκα απ' το τραίνο είχε απίστευτη ομίχλη και ήμουν τόσο νυσταγμένος, που αν  η τότε φίλη μου με έσπρωχνε  απαλά για να βαδίσω στο στενό του Ντόβερ, δεν νομίζω ότι θα είχα την παρουσία του μυαλού μου για να αντισταθώ σ' αυτή την εφιαλτική προοπτική.

Μετά θυμάμαι να σέρνω τη βαλίτσα μου πάνω σε ατέλειωτους διαδρόμους, και τελικά προσπάθησα να κοιμηθώ σε μία chaise longue, σε ένα κατάστρωμα που πήγαινε πάνω - κάτω.  Η πρωϊνή υγρασία ήταν αφόρητη. Επιπλέον, μου ερχόταν να ξεράσω, πράγμα που τελικά δεν έγινε.

Ξαφνικά συνέβη κάτι υπέροχο. Mε μάτια θολωμένα απο την κούραση, είδα μπροστά μου τα περίφημα ψηλά λευκά βράχια του Ντόβερ. Τι θέαμα !! Έπειτα, θυμάμαι έναν τσιμεντένιο διάδρομο, με μήκος περίπου ένα μίλι, όπου έσερνα βαριεστημένα τη βαλίτσα μου για να μπώ στο τραίνο.

Το τραίνο σύρθηκε για 3 - 4 ώρες μέχρι το Waterloo ... H  ύπαιθρος ήταν έρημη, παγερή, υγρή, μονότονη και σκοτεινή. Ήξερα ότι ήμουν στην Αγγλία ... μόνο απο την μυρωδιά. Την λάτρεψα όμως όσο τίποτε άλλο στην Ελλάδα. Mα εντελώς όμως ...

ΥΓ: Οπωσδήποτε click στις 2 εικόνες και στα 3 links της ανάρτησης

:)

Πιστεύω τῷ φίλῳ

H αληθινή φιλία είναι ίσως η μόνη ανθρώπινη σχέση που  επιβιώνει στις δοκιμασίες του χρόνου και μάλιστα άνευ όρων. Η πραγματική σημασία της φιλίας ίσως να οριοθετείται απο ένα μοναδικό μείγμα στοργής, αφοσίωσης, αγάπης, σεβασμού, εμπιστοσύνης,  γνήσιας συναισθηματικής υποστήριξης, κοινών ενδιαφερόντων και οπωσδήποτε ... πολύ μεγάλων "δόσεων" διασκέδασης και χιούμορ. 

O Kικέρων πίστευε ότι η  ουσιαστική φιλία πρέπει να εδράζεται στην πλήρη εντιμότητα, αλήθεια και εμπιστοσύνη. Στο έργο του Περί φιλίας θεωρούσε ότι οι φίλοι αυθόρμητα κάνουν πράγματα ο ένας για τον άλλον χωρίς να περιμένουν ανταπόδοση. Επίσης, επειδή πίστευε ότι η άγνοια είναι η βασική αιτία του κακού, ήταν ξεκάθαρος στο ότι δεν πρέπει να κάνουμε συμβιβασμούς με την ηθική, στην περίπτωση που ένας φίλος διαπράξει κάτι το μεμπτό, και  σε κάθε περίπτωση να ... προσπαθούμε να τον μεταπείσουμε. Γι' αυτό τον λόγο πίστευε ότι οι φιλίες φτάνουν στο τέλος τους, επειδή το ένα απο τα δύο μέρη γίνεται  κακό ή φαύλο.

Δυστυχώς για μένα, ουδέποτε κατόρθωσα να βιώσω την εμπειρία της ουσιαστικής φιλίας  μαζί με όλα τα προαναφερθέντα χαρακτηριστικά, παρά τον ασυνήθιστα μεγάλο αριθμό γνωριμιών που είχα και έχω στη ζωή μου. Όμως αυτό δεν με εμποδίζει να εκτιμώ ότι η αξία μιας φιλίας  ίσως θα πρέπει επίσης να βασίζεται και στην συνεπή διαχρονική έκφραση των παρακάτω χαρακτηριστικών:

-  Αυθόρμητη και γνήσια παρόρμηση να επιθυμούμε το καλό για τον άλλον

-  Ικανότητα και  διάθεση να κατανοούμε και να συμπάσχουμε

-  Εντιμότητα και αλήθεια ιδιαίτερα στις δύσκολες καταστάσεις

-  Αμοιβαία κατανόηση, αλλά και "συντονισμό" στις συγκεκριμένες "ιδιοσυχνότητές" μας

-  Εμπιστοσύνη (στην έκφραση συναισθημάτων και πράξεων ΧΩΡΙΣ το φόβο να κριθούμε)

-  Θετική αμοιβαιότητα ( η φιλία να μην είναι ετεροβαρής, αλλά όσο το δυνατό να βασίζεται σε ισοζυγισμένο "πάρε- δώσε")

Αν και δεν με αφορά καθόλου η έννοια της ψυχής,  ομολογώ πως ΔΕΝ θα ήμουν ειλικρινής αν ΔΕΝ πρόσθετα στο τέλος, ότι με συναρπάζει απόλυτα ο παρακάτω ποιητικός ορισμός του Αριστοτέλη : "Τι είναι φιλία ? Μία και μοναδική ψυχή που κατοικεί σε δύο σώματα !"

YΓ: Ένα κλικ στις 2 εικόνες είναι  ... απαραίτητο !!

:)

Breathless

Xόρτασαν μαύρα σκοτάδια οι ρεματιές
απ’ αυτά που ομορφαίνουν στα γεμάτα φεγγάρια
κι εξανεμίζονται μέσα σ’ αραιή ομίχλη
σαν βουρκωματάκι της φύσης
που νοσταλγεί αεράκι στα περάσματα
κι αλμύρα από βαθύ ωκεανό
να ξακρίσει την καμπίσια σκόνη
τις τρυφερές διχάλες να υγράνει
των γκρεμών.

Αντώνης Αντωνάκος, Ρεματιές

YΓ: Click τις 2 εικόνες για Moonlight Serenade και ... Dindi 

 :)

Η ομορφιά της ... ροής !

Τις σπάνιες φορές που  εστιάζουμε ολοκληρωτικά το "είναι" μας σε κάποια δραστηριότητα, ο νους κατακυριεύεται απο έναν απίστευτο βαθμό συγκέντρωσης. Διαπιστώνουμε ότι  παρασυρόμαστε απο μία όμορφη ροή, στη διάρκεια της οποίας έχει εξαφανιστεί εντελώς κάθε περισπασμός, όπως ανησυχίες, άγχη, έγνοιες κλπ. Το μυαλό "καθαρίζει" εντελώς,  σαν να υφίσταται ένα είδος προσωρινού "reset", επιτρέποντας σε νου και σώμα να δρουν σαν μία ενιαία οντότητα.

Για να νιώσουμε αυτή την υπέροχη ροή, η δραστηριότητα που θα επιλέξουμε πρέπει να είναι επαρκώς προκλητική, διεγερτική και ενδιαφέρουσα,  χωρίς να μας κατακλύζει με τυχόν ανυπέρβλητα εμπόδια. Αν είμαστε τυχεροί θα νιώσουμε μία αβίαστη αίσθηση αγαλλίασης, σε συνδυασμό με απώλεια της αίσθησης του χρόνου, αλλά και απόλυτης ταύτισης με αυτό που κάνουμε. Αυτή ακριβώς είναι και η ομορφιά της !

Στα 23 δευτερόλεπτα του παρακάτω video βλέπουμε τον Roger Federer σε έναν αγώνα του, όπου κατά τη γνώμη μου υφίσταται την θαυμάσια εμπειρία της εν λόγω ... ροής !

Επέλεξα αυτό το "αθλητικότατο" παράδειγμα, επειδή θεωρώ εκπληκτικό το γεγονός, ότι ένας τενίστας απαράμιλλης κλάσης αντιδρά με τέτοιο τρόπο, εξαϋλώνοντας αυθόρμητα την πίεση και τις δονήσεις απο το παιχνίδι του αντιπάλου του ! Είναι σαφώς κάτι πολύ παραπάνω απο την γρήγορη σύλληψη κάποιας στρατηγικής και της άψογης υλοποίησής της μέσω αλάνθαστης τεχνικής.

Όταν λοιπόν απορροφηθούμε και απογειωθούμε στη εξαιρετική αυτή κατάσταση που ονομάζω "ροή", αυτή εξακοντίζει σε υπέρτατο βαθμό τις ικανότητες αλλά και τις επιδόσεις μας, εκμηδενίζοντας εντελώς το "εγώ" μας, καθώς και  οποιαδήποτε  άλλη περιοριστική εξωγενή επίδραση.

Το ενδιαφέρον είναι ότι το παραπάνω παράδειγμα του Federer έχει πεδίο εφαρμογής στα πάντα, όπως πχ σε ένα παιχνίδι σκακιού,  στη συγγραφή ενός διηγήματος ή ποιήματος, στη παρακολούθηση του νυχτερινού ουρανού με τηλεσκόπιο ή γυμνό μάτι, σε μια απολαυστική συζήτηση, στην επίλυση ενός μαθηματικού προβλήματος,  σε ένα παιχνίδι μπάσκετ με φίλους,  ή ακόμη και στον έρωτα με κάποια ύπαρξη που ... οπωσδήποτε λατρεύετε !

Σας έχει συμβεί ?

ΥΓ: Μη ξεχάσετε το click στις 2 εικόνες της ανάρτησης. Προτείνω να δείτε ΟΛΟΚΛΗΡΟ το video που "κρύβεται" στην 2η (κάτω) εικόνα, καθώς επίσης και τα 3 σουρεαλιστικά  links του κειμένου !

:)

Ωδή σε ένα screwdriver

Yπάρχει ... κάτι σε ένα screwdriver.

Ένα τσίμπημα εξαιρετικά ευχάριστο

απο βότκα και χυμό πορτοκάλι ...

Μακάρι να είχα ένα τώρα !

Yπάρχει ... κάτι σε ένα screwdriver.

Για να σας πω την αλήθεια

δεν είναι η βότκα ...

Αλλά σαφέστατα ο χυμός !

Το προαναφερθέν  αγαπημένο μου cocktail πήρε αυτή τη "χυδαία" ονομασία (screwdriver - κατσαβίδι) απο αμερικανούς ομότεχνούς μου μηχανικούς, οι οποίοι  στα μουλωχτά έριχναν βότκα σε κουτάκια πορτοκαλάδας, και ανακάτευαν το περιεχόμενο με ... κατσαβίδι !

Η πρώτη αναφορά αυτής της πρακτικής έγινε στο τεύχος του περιοδικού Time της 24ης Οκτωβρίου 1949.

Εξ' όσων γνωρίζω, δεν έχει υπάρξει κάποια άλλη ... ωδή για το screwdriver ! Ενδεχομένως η παραπάνω δική μου  να έχει την σχετική πρωτιά. Αλλά, ποιός νοιάζεται ?

YΓ: Κλικ τις 2 εικόνες και τα 2 link !

:)

Chasing the clouds away ...

Αναίσθητες γνωστές

απορούν που φοράω συνεχώς  jeans

και  το σχολιάζουν εν κρυπτώ.

Εκείνες .. φυσικά αλλάζουν ρούχα με μανία,

ενώ είναι ακίνητες στις ανοργασμικές τους ζωές,

αποφεύγοντας  τα σύννεφα που γλιστρούν στα δάχτυλα

αλλά και τ' αστέρια της ερημιάς.

Μα η τροχιά μου δυστυχώς με ρουφάει χαοτικά και ανελέητα

χωρίς να αντιδρώ ...  αναπόφευκτα όμως υποτροπιάζω συνεχώς
με τα 7 γαμημένα jeans που ανακυκλώνω !

ΥΓ1: Click τις 2 εικόνες  και τα 2 link .. όσο πιό ξεδιάντροπα γίνεται.

ΥΓ2: Η λέξη "jeans" είναι μία "μεταβλητή", που παίρνει όποια "τιμή" (ερμηνεία) θέλετε.

:)

Υπέροχος Σεπτέμβρης

Ο Σεπτέμβρης του 1903, Κωνσταντίνος Καβάφης,  Κρυμμένα Ποιήματα

Τουλάχιστον με πλάνες ας γελιούμαι τώρα·

την άδεια την ζωή μου να μη νιώθω.

Και ήμουνα τόσες φορές τόσο κοντά.

Και πώς παρέλυσα, και πώς δειλίασα·

γιατί να μείνω με κλειστά τα χείλη·

και μέσα μου να κλαίει η άδεια μου ζωή,

και να μαυροφορούν οι επιθυμίες μου.

Τόσες φορές τόσο κοντά να είμαι

στα μάτια, και στα χείλη τα ερωτικά,

στ’ ονειρεμένο, το αγαπημένο σώμα.

Τόσες φορές τόσο κοντά να είμαι.

Τα νέα της ημέρας, Αντώνης Αντωνάκος, Αδέσποτος Σκύλος

Θα σε πετύχει η ποίηση στο φτερό

με όλη τη νικοτίνη που ξόδεψες αράδα

και τα συκωτάκια που καλλιέργησες με το τσίπουρο

για να ταιριάξεις αλφαδιά τη νυχτόβια λίμπιντο

με το σεληνόφως.

Να σε καταλαβαίνουνε

οι μισθωτοί που αγοράζουν αβέρτα εφημερίδα

για να στεγνώσουν δίπλα στην έμμηνη ρύση της κυράς

τα νέα της ημέρας.

Να στάξουν στον υπνάκο που έρχεται

σκοτωμούς απάλιωτους κι εξάψεις

αρθράκια παθιάρικα για τις εξελίξεις

σαν φίμωτρα συζυγικά.

ΥΓ: Kλικ τις 2 εικόνες ... αδίστακτα ! Eντελώς όμως ...

:)

Όταν καίει ο ήλιος ...

Όταν ο ήλιος καίει εδώ στην παραλία

αισθάνομαι το σώμα σου να δονείται κοντά μου

Είναι το χτυποκάρδι σου, το πρόσωπό σου, τα μαλλιά σου

τα φιλιά σου, τρέμω...

Όταν ο ήλιος καίει εδώ στην παραλία

αισθάνομαι το σώμα σου να δονείται κοντά μου

Είναι ο ρυθμός σου,  οι αναμνήσεις σου, οι γιατριές μου

το ντελίριό μου, τρέμω όταν ο ήλιος καίει...

(η  παραπάνω πολύ ... ελεύθερη μετάφραση του παρακάτω video είναι δική μου)

Aς μη "ξεχνάμε" ότι το καλοκαίρι τελειώνει στις 22 Σεπτεμβρίου 2010, ώρα 11:09 μμ !! Υπάρχει χρόνος ακόμη ...

ΥΓ: Κλικ οπωσδήποτε τις 2 εικόνες και τα 3 links ...

:)

Ούτε καν λάθος !

Mερικές φορές μια χαριτόβρυτη λοιδορία μπορεί να ισοδυναμεί με χίλιες προσβολές ! Επιπλέον ίσως να είναι ανακουφιστικό ότι ακόμη και ορισμένα απο τα πιό εξευγενισμένα μυαλά είναι επιρρεπή στους κάθε είδους  κακεντρεχείς χαρακτηρισμούς.

Όμως ο θεωρητικός φυσικός Wolfgang Pauli (1900-1958) είναι μία ιδιαίτερη κατηγορία απο μόνος του, αφού κατά τη γνώμη μου έχει θεσπίσει το αξεπέραστο πρότυπο του υπέρτατου επιτιμητικού χαρακτηρισμού, που συνδυάζει  την έσχατη περιφρόνηση με την φιλοσοφική  εμβρίθεια.  Συγκεκριμένα, όταν κάποτε είδε την πρόχειρη εργασία ενός μεταπτυχιακού φοιτητή φυσικής είπε: " Αυτό δεν είναι σωστό. Δεν είναι καν λάθος ! " 

Έκτοτε, η φράση "Ούτε καν λάθος !" θεωρείται υποτιμητική και αναφέρεται συνήθως σε ψευδοεπιστημονικές εικασίες, που αν και ακολουθούν κάποια αμυδρή επιστημονική "τυπολογία" και φρασεολογία, δεν είναι διαψεύσιμες, αλλά  ούτε μπορούν να χρησιμοποιηθούν για προβλέψεις. Γενικά η φράση αυτή  χρησιμοποιείται σε περιπτώσεις που δεν υπάρχει τρόπος να μάθουμε, με την επιστημονική μέθοδο, αν κάτι είναι ακριβές ή λανθασμένο. Με λίγα λόγια αυτές οι εικασίες που "δεν είναι καν λάθος", δεν υπόκεινται στην αρχή της διαψευσιμότητας του Karl Popper.

Σύμφωνα με τον φιλόσοφο Karl Popper οι επιστημονικές υποθέσεις (θεωρίες) που ενδεχομένως να είναι λανθασμένες, δεν είναι παρά ο ζωτικός πυρήνας της επιστήμης. Τις ελέγχεις πειραματικά και συλλέγεις δεδομένα είτε για να τις υποστηρίξεις είτε για να τις "σκοτώσεις", μαθαίνοντας πολλά πράγματα στην πορεία. Αλλά οι υποθέσεις που "δεν είναι καν λάθος" δεν σου λένε απολύτως τίποτε. Κλασσικό παράδειγμα η ανόητη πρόταση : "Οι ψυχές είναι αθάνατες", που σαφώς δεν είναι διαψεύσιμη ! Άλλο κλασσικό παράδειγμα μη διαψεύσιμης πρότασης είναι η περίφημη "επουράνια τσαγιέρα" του Bertrand Russell, η οποία περιστρέφεται γύρω απο κάποιο πλανήτη που δεν μπορούμε να προσεγγίσουμε ούτε καν με τα πιο ισχυρά τηλεσκόπιά μας.

Ο Popper, αυτός ο γλυκύτατος παππούς, που είχα την τύχη να παρακολουθήσω σε μία διάλεξή του στο Imperial College του Λονδίνου, είχε προχωρήσει ακόμη περισσότερο. Είχε ισχυριστεί ότι η Γνώση προχωράει μόνο όταν οι διαψεύσιμοι ισχυρισμοί για τον κόσμο μας αποδεικνύονται λανθασμένοι. Το κλασσικό του παράδειγμα είναι η  φημισμένη πρόταση : "Όλοι οι κύκνοι είναι λευκοί". Αυτή η πρόταση δεν μπορεί να επιβεβαιωθεί ποτέ, επειδή πάντα υπάρχει το ενδεχόμενο αντιπαράδειγμα ενός μη λευκού κύκνου, που δεν έχουμε δεί ακόμη. Δηλαδή η πρόταση αυτή υπόκειται σε διαψευσιμότητα ! Το μόνο που χρειάζεται είναι η ύπαρξη ενός μαύρου κύκνου για να διαψευστεί ο προηγούμενος ισχυρισμός μιά για πάντα. Φυσικά στο τέλος της πορείας θα έχουμε μάθει κάτι σίγουρο: Ότι δεν είναι όλοι οι κύκνοι λευκοί !

Τελικά είναι στο χέρι του καθενός να αποφασίσει αν  προτιμάει τα ερωτήματα και την έρευνα αποδεχόμενος ότι δεν έχει απαντήσεις ή την προσκόληση στους κάθε λογής μη διαψεύσιμους εξ' αποκαλύψεως δογματισμούς. Εγώ πάντως σαφέστατα προτιμώ να μην έχω απαντήσεις παρά να στηρίζομαι στην αυθαιρεσία των περιοριστικών και απόλυτων δογματικών βεβαιοτήτων.

YΓ: Οπωσδήποτε click στις 2 εικόνες και στα links του κειμένου

:)

Μία φευγαλέα κβαντική νότα

Κανείς δεν είναι σε θέση να καταλάβει ενορατικά την κβαντική μηχανική, κυρίως επειδή oι εμπειρίες μας εδράζονται στο βασίλειο των κλασσικών φαινομένων, όπου για παράδειγμα, όταν δίνω μία πάσα σε έναν συμπαίκτη μου στο μπάσκετ, η μπάλλα διαγράφει μία συγκεκριμένη τροχιά, που περιγράφεται απο τους 3 νόμους κίνησης του Νεύτωνα, που όλοι μάθαμε στο Λύκειο.

Όμως στο μικρόκοσμο το σύμπαν συμπεριφέρεται εντελώς διαφορετικά. Για παράδειγμα, ηλεκτρόνια που κινούνται απο μία θέση σε άλλη δεν ακολουθούν κάποια συγκεκριμένη τροχιά, αλλά όπως πρώτος έδειξε ο υπέροχος Feynman, ακολουθούν ταυτόχρονα κάθε δυνατή τροχιά !

Επιπλέον, αν και οι υποκείμενοι νόμοι της κβαντομηχανικής είναι εντελώς ντετερμινιστικοί (επαναλαμβάνω: εντελώς ντετερμινιστικοί !), τα αποτελέσματα των μετρήσεών μας περιγράφονται μόνο πιθανοκρατικά ! Αυτή η εγγενής αβεβαιότητα, που εκφράζεται εικονοκλαστικά με την περίφημη Αρχή Αβεβαιότητας του Heisenberg, συνεπάγεται ότι διάφοροι συνδυασμοί φυσικών ποσοτήτων δεν μπορεί ποτέ να μετρηθούν ταυτόχρονα με απόλυτη ακρίβεια. Με αυτό το γεγονός συνδέεται και το μη ισοδύναμο δίλημμα της μέτρησης ενός κβαντικού συστήματος. Με την διαδικασία της μέτρησης αλλάζουμε αυτό που μετράμε και συνεπώς ο παρατηρητής δεν διαχωρίζεται πάντα απο το παρατηρούμενο !

Όταν η επιστήμη γίνεται τόσο παράξενη,  αναπόφευκτα δημιουργεί εστίες σύγχισης μεταξύ των ημιμαθών και όσων σκόπιμα ψαρεύουν σε θολά νερά. Κάποτε με είχαν πλησιάσει 2 αδαείς μάρτυρες του Ιεχωβά, και είχα διασκεδάσει αφάνταστα με την έκφραση απορίας στα πρόσωπά τους, όταν απνευστί τους πρότεινα το ενδεχόμενο να μην έχει το σύμπαν ανάγκη δημιουργού, αφού είναι πολύ περισότερες οι πιθανότητες να δημιουργήθηκε αυθόρμητα στα πλαίσια μιας κβαντικής διακύμανσης του κενού (αφρού πιθανοτήτων).

 Η κβαντική μηχανική δεν αρνείται την ύπαρξη αντικειμενικής πραγματικότητας. Ούτε συνεπάγεται ότι οι απλές σκέψεις μας είναι σε θέση να αλλάζουν τα εξωτερικά αποτελέσματα και συμβάντα. Τα αποτελέσματα εξακολουθούν να χρειάζονται αίτια και συνεπώς αν θέλουμε να αλλάζουμε το σύμπαν πρέπει να δρούμε πάνω σ' αυτό !

Ο περίφημος Feynman είχε πει κάποτε το εξής: " Η επιστήμη είναι φαντασία μέσα σε ζουρλομανδύα ".  Είναι ειρωνικό ότι στη περίπτωση της κβαντικής μηχανικής, γενικά οι μουρλοί είναι  συνήθως άνθρωποι χωρίς  ζουρλομανδύες  !

ΥΓ: Κλικ τις 2 εικόνες ... χωρίς δισταγμό !

:)

Ανίκητος

To Ιnvictus είναι ένα εκπληκτικό ποίημα του  William Ernest Henley (1849–1903) που είχα πρωτοδιαβάσει στην αγγλική γλώσσα απο την ηλικία των 15 χρόνων. Με είχε μυήσει σ' αυτό o Denis Ware, ο χαρισματικός καθηγητής μου των Αγγλικών στο Γυμνάσιο.

Ο Henley ήταν άτυχος στη ζωή του. Απο την ηλικία των 12 ετών ήταν θύμα μιας φριχτής αρρώστιας των οστών.  Πέρασε όλη του τη ζωή με ανυπόφορους πόνους. Σε ηλικία 25 ετών, οι γιατροί του έκοψαν το ένα πόδι κάτω απο το γόνατο. Αργότερα έγραψε αυτό το απίστευτο ποίημα ενώ βρισκόταν στο νοσοκομείο.

Όλοι μας συνειδητοποιούμε πόσο μεγάλο ρόλο μπορεί να παίξει η τύχη στη ζωή μας. Δε νομίζω ότι χρειάζεται να πω περισσότερα ...

Ιnvictus (W. E. Henley)

Out of the night that covers me,

Black as the pit from pole to pole,

I thank whatever gods may be

For my unconquerable soul.

In the fell clutch of circumstance

I have not winced nor cried aloud.

Under the bludgeonings of chance

My head is bloody, but unbowed.

Beyond this place of wrath and tears

Looms but the Horror of the shade,

And yet the menace of the years

Finds and shall find me unafraid

It matters not how strait the gate,

How charged with punishments the scroll,

I am the master of my fate:

I am the captain of my soul.

 

ΥΓ: Κλικάρετε αδίστακτα τις 2 εικόνες και τα 4 link του κειμένου

:)

Η τέχνη της αντιπαράθεσης

H oυσία στις περισσότερες διαφωνίες είναι η εξής: "Έχω δίκιο, έχεις άδικο!"

Τόσοι, μα τόσοι καβγάδες είναι κυριολεκτικά ανούσιοι. Ξεκινούν απο κάτι βλακώδες και άστοχο, του στυλ: "Ξέχασε να φέρει γάλα επιστρέφοντας  σπίτι!" ... "Τον κριτίκαρε μπροστά στους φίλους του!" ... "Κανόνισε κάτι χωρίς να την ρωτήσει!"

Όμως, τις περισσότερες φορές οι αντιπαραθέσεις κλιμακώνονται: "Ποτέ δεν προσέχεις τι λέω!"  ...  "Δε νιάζεσαι γιά μένα!"  ...  "Είσαι γεννημένος χαμένος!" ... "Είσαι μοχθηρός!"

Τη στιγμή της διαφωνίας κακώς θεωρούμε απαράδεκτο να διαφωνεί μαζί μας η άλλη πλευρά, είτε πρόκειται γιά τη  φίλη, τη σύζυγο, τη μητέρα μας ή την συνεργάτιδα στο γραφείο μας. Βέβαια, δεν είναι εγγενώς κακό να διαφωνούμε. Το αντίθετο μάλιστα! Αλλά το να απαιτούμε ανηλεώς απο τον συνομιλητή μας να αποδεχτεί την δική μας ερμηνεία των γεγονότων, δεν είναι και σημάδι άψογης πνευματικής υγείας. Είναι σημαντικό να μπορούμε να διαφωνούμε παραγωγικά, ώστε να μη βλάπτουμε ανεπανόρθωτα  τη σχέση μας με αγαπημένα άτομα.

Στις καλές διαφωνίες είμαστε συνήθως σε θέση να ξεδιαλύνουμε τι θέλουμε πραγματικά και πως μπορούμε να συμβιβαστούμε, ακόμα κι' αν δεν έχουμε καταλήξει κάπου. Η αντιπαράθεση έχει μία αρχή και ένα τέλος, ακόμη κι' αν η ανταλλαγή των επιχειρημάτων  δεν γίνεται πάντοτε με ευγένεια και  σεβασμό στην άλλη πλευρά.

Όμως, οι βλακώδεις αντιπαραθέσεις είναι το κάτι άλλο. Δεν είναι παρά ατέρμονες λούπες (κλειστοί βρόχοι) που αναπαράγουν συνεχώς την διαμάχη σε μία σχέση χωρίς να την επιλύουν! Στην έξαψη της στιγμής, η θεματολογία είναι ευμετάβλητη και μπορεί να ξεκινήσει απο το "Kοίτα πώς πάρκαρες το αυτοκίνητο!" για να καταλήξει στο καθόλου πρωτότυπο : "Είσαι ίδια η μάνα σου!"

Πως μπορεί να βγει κανείς  απ' αυτό τον φαύλο κύκλο ? Χμ ... Νομίζω πως  όταν αισθανθούμε την ακατανίκητη παρόρμηση να επιβάλουμε στον άλλο το "δίκιο" μας, τότε ακριβώς είναι και η στιγμή που  πρέπει να σταματήσουμε την αντιπαράθεση. Η μικρή μου πείρα "λέει" πως οι παρακάτω τρεις  ιδέες ίσως και να είναι χρήσιμες :

- Σκέψου!  Υπάρχει κάτι που να κερδίσεις απο την αντιπαράθεση στο σημείο που έχει φτάσει ? Αν όχι, τότε έφτασε η ώρα να σταματήσεις να μιλάς, όσο θυμωμένος και να είσαι !

- Μην επαναλαμβάνεσαι!  Το να θέτεις μόνο μία φορά το επιχείρημά σου είναι πιό ισχυρό απο πολλές φορές. Αυτό ισχύει και στο εργασιακό περιβάλλον. Πες ότι έχεις να πεις σαν καλός δικηγόρος στην τελική του αγόρευση. Οτιδήποτε πλεονασματικό θα αραιώσει και θα αποδυναμώσει τη επιχειρηματολογία σου.

- Mην απαντάς σε χαμηλού επιπέδου προκλήσεις, που ενδεχομένως έχουν σχεδιαστεί για να σε θυμώσουν !  Αν ο συνεργάτης ή η φίλη σου προσπαθήσουν να σε αποσταθεροποιήσουν λέγοντας  πχ  ... "Λες συνέχεια τις ίδιες μαλακίες!", αναγνώρισε την επιχειρηματολογική τους ένδεια  και άλλαξε αμέσως  κανάλι επικοινωνίας.

Πάνω απ' όλα οφείλουμε να συνηθίσουμε στην ιδέα ότι η καλύτερη κατάληξη σε μία αντιπαράθεση είναι ότι ... τελειώνει ! Ακόμη και στις καλύτερες σχέσεις πάντα υπάρχουν εστίες ανεπίλυτης πικρίας και συνεπώς οφείλουμε να ξέρουμε ΠΩΣ να διαφωνούμε και ΠΟΤΕ να σταματάμε, αν θέλουμε να μη βλάψουμε ανεπανόρθωτα τις σχέσεις μας με ανθρώπους που μετράνε γιά μας.

ΥΓ: Δεν βλάπτει ένα κλικ στις 2 εικόνες και στα 2 link του κειμένου

:) 

Έκνομες σκέψεις

Mε τις έκνομές μου σκέψεις

αγγίζω το αέρινο κορμί της
και κείνη το διαισθάνεται
και ίσως ικανοποιείται
επειδή την λατρεύω
και δεν κρύβω
τις ατέλειές μου

Όμως συνεχώς "ταξιδεύει" ...

Καμιά φορά
ίσως εμφανιστεί
με μισόκλειστα μάτια
και πεσμένο ανοσοποιητικό
έτσι για να την αιφνιδιάσω
και να της διαβάσω
το ποίημα που έγραψα

Μόνο για κείνη ...

ΥΓ: Τα click στις 2 εικόνες ... προσθέτουν ... δεν αφαιρούν ...

:)

Woody για πάντα !

Δύο ξεκαρδιστικά, σύντομα video του ιδιοφυούς Woody Allen. Τα λόγια περιτεύουν ...

1) Διάλογος στην Έκθεση Ζωγραφικής: 

Woody: Αυτός είναι ένας υπέροχος Jackson Pollock, έτσι δεν είναι ?

Γυναίκα: Ναί, είναι.

Woody: Τι σου  ... "λέει" ?

Γυναίκα: Επαναβεβαιώνει τον αρνητισμό του σύμπαντος. Tην ειδεχθή μοναχική κενότητα της ύπαρξης. Το τίποτε. Τη δυσάρεστη κατάσταση του ανθρώπου που είναι αναγκασμένος να ζεί σε μία έρημη αιωνιότητα άνευ θεού, όπως μιά μικρή φλόγα που τρεμοπαίζει σε ένα αχανές κενό, με τίποτε άλλο παρά ερημιά, φρίκη και υποβάθμιση, που δημιουργούν έναν άχρηστο, ζοφερό ζουρλομανδύα σε ένα σκοτεινό παράλογο κόσμο.

Woody: Τι κάνεις το Σαββατόβραδο ?

Γυναίκα: Αυτοκτονώ.

Woody: Το βράδυ της Παρασκευής ?




2)  Διάλογος στην κυλιόμενη σκάλα:

Diane: O Erno είπε να πάμε με τη βόρεια κυλιόμενη σκάλα 

Woody: Εγώ παίρνω τις αποφάσεις, όχι ο Erno. Θα το κάνουμε με τον τρόπο μου.
  
Diane: Μα τα (αρχιτεκτονικά) σχέδια είναι του Erno ! Ξέρει για τι πράγμα μιλάει ! 

Woody: ΓΙAΤΙ ξέρει για τι πράγμα μιλάει? EΠΕΙΔΗ ΕΙΝΑΙ ΟΜΟΡΦΟΣ ? ΓΙ' ΑΥΤΟ ΞΕΡΕΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ? Έχει σφραγίσματα στα δόντια. Το ήξερες αυτό για τον Erno ? Έχει σφραγισμένα δόντια. Όλα ! Έχει σφραγισμένα ... ούλα !  

Diane: Ο Erno είναι AΡΧΙΤΕΚΤΟΝΑΣ ! Και ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ ! 

Woody: ΝΑΙ, ΑΛΛΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΕΙ ΑΥΤΟ ? (Κάνει μια ... πιρουέτα ) 

Diane: Είσαι ηλίθιος ! 

Woody: Θα το κάνουμε με τον τρόπο μου!  

Diane: Θαυμάσια !





ΥΓ:  Ένα κλικ στις 2 εικόνες ... θα σας ΣΥΝΑΡΠΑΣΕΙ !

:)

Lost and found ... temporarily

Όμορφη  ...  σε ζηλεύουν και σε κατηγορούν

Φοβισμένη ... κι' ας  ξέρουν λίγοι τ' όνομά σου

Λυπημένη ... γι' αυτό  κλαίς τα βράδια

Απόμακρη ...  δε σε βλέπουν όπως είσαι

Ψυχώ  ... με ουλές στους καρπούς σου

Νεράϊδα ... υπάρχεις στη φαντασία

Σιωπηλή ...  σφιχτά χείλια (ανοίγουν δύσκολα)

Αγνοημένη ... γεμάτη ντροπή

Προσποιητή ... με πλαστικά χαμόγελα

Φρικιό ... απ' τα 1000 χιλιόμετρα

Αναίσθητη ...  δε νιώθεις πολύ πόνο πιά

Σκοτεινιασμένη ...  φέρνεις  βροχή

Κλαμένη ... δάκρυα κυλάνε παντού
Ψυχωτική ...  στραγγίζεις το αίμα σου

Μισητή ... ξέρω, κανένας δεν σ' αγαπάει

Αδύναμη ... χμ!  δεν είσαι πλέον

Θυμωμένη ... εδώ δεν υπάρχει θεραπεία

Χαρούμενη ... όχι πιά

Φυλακισμένη  ... ζεις πίσω απ' τα κάγκελα της ζωής σου

Τρελή... αφού ματώνεις τόσο πολύ

Μοναχική ... υπέροχη και ανέγγιχτη

Ανόητη ... δεν αρέσεις (όμως δε φταις εσύ)

Χτυπημένη... αλλά πάντα μάχεσαι

Όμορφη ... μη τα παρατάς τώρα

Αυτοκτονική ...  κι' όμως υπάρχει τρόπος ...  κάπως ... κάπου

Φοβισμένη ... μη φοβάσαι

Μακρινή ... μη φεύγεις

Nοσηρή ... σε παρακαλώ, μη πεθάνεις απόψε

Αγχωμένη ... όλα θα πάνε καλά

Μαστουρωμένη  ...  ξέρω, θα καπνίσεις τη λύπη σου

Αλκοολική ...  ξέρω, θα πιείς αύριο

Oργισμένη ...  δεν πιστεύεις πιά σε τίποτε (και πολύ καλά κάνεις  !)

Καταπιεσμένη ...  πονάς πολύ

Τσακισμένη ... με σπασμένα φτερά

Ενοχλημένη ... που έπεσες απ' τη κούνια

Όμορφη ...  είσαι φίλη μου

Πονεμένη ... όλα θα διορθωθούν

Άσχημη ... όχι όπως παλιά

Θεσπέσια ... όχι  πιά

Όμορφη ...  σε όλη σου τη ζωή
Όμορφη ... ΟΧΙ ... ΟΧΙ άλλο ... αρκετά !

 
ΥΓ1: Κλικάρετε αδίστακτα τις 2 εικόνες και τα 27 links στο ποίημα

ΥΓ2: To αλκοόλ είναι ναρκωτικό ... Το τσιγάρο επίσης ... Ακόμη και οι ανθρώπινες σχέσεις είναι εθιστικές σαν τα ναρκωτικά !   Είναι γεγονός ότι πολλοί άνθρωποι της Τέχνης "διαλέγουν"  κάποια από τα παραπάνω, για να εκφράσουν καλύτερα την δημιουργικότητά τους.  Μήπως λοιπόν είναι μάταιο να ψάχνουμε για λάθος ?  

Θέλετε να πεθάνετε γέροι και αδύναμοι ? Καλό για σας !!! Ενδιαφέρουσα, σεβαστή  και  ... πλειοψηφική η  άποψή σας. Όμως ο κάθε άνθρωπος έχει την δική του ζωή και δικαιούται να την ζει όπως θέλει. Δεν ωφελούν λοιπόν οι αντιμαχίες. Όλοι οι άνθρωποι έχουν δίκιο ... εξαρτάται σε ποιά πλευρά θέλουν να βρεθούν, για να "νιώσουν" κάποια συγκεκριμένη άποψη ! Απλό δεν είναι ? Γιατί δεν το καταλαβαίνετε?

 

:)

Εσωστρεφείς ενωθείτε (με ... ηρεμία!)

Είμαι εσωστρεφής.

Kαι φυσικά μερικές φορές με παρεξηγούν οδυνηρά,  όπως και όλους τους ... "συναδέλφους" μου.

Η Ελλάδα είναι μία χώρα εξωστρεφών στην οποία η εσωστρέφεια είναι στίγμα. Οι γονείς συνήθως ανησυχούν όταν τα παιδιά τους διαβάζουν εξωσχολικά βιβλία στο δωμάτιό τους  αντί να παίζουν (ποδόσφαιρο ?) με την παρέα τους. Όσο για μένα που έπαιζα και παίζω μανιωδώς μπάσκετ, ουδέποτε με "χάλαγε" να  σουτάρω μόνος μου,  χωρίς συμπαίκτες ... αντίθετα αρκετές φορές το επεδίωκα !

Δεν είμαι ούτε ντροπαλός, ούτε κοινωνικά παράξενος ή ανεπαρκής (απ' όσο  τουλάχιστον... γνωρίζω, lol !!)  Γενικά, δεν απεχθάνομαι τους ανθρώπους, με τρεις αξιοσημείωτες εξαιρέσεις: τους κάθε λογής ρασοφόρους, πολιτικούς και δικτάτορες. Πάντως είμαι φιλικός με όλους και ορισμένοι  λένε ότι γοητεύονται με την παρέα, το χιούμορ, την συνεισφορά μου στον διάλογο και τις γνώσεις μου.  Επιπλέον, έχω μιλήσει πολλές φορές σε μεγάλα ακροατήρια ... Με λίγα λόγια, όποιος με γνωρίζει νομίζει ότι είμαι ... τέρας εξωστρέφειας !

Όμως η διαφορά μεταξύ εξωστρεφών και εσωστρεφών δεν είναι ότι οι πρώτοι είναι άριστοι  στην κοινωνικοποίηση  ενώ οι τελευταίοι όχι. Κατά τη γνώμη μου το κρίσιμο σημείο είναι ότι οι εξωστρεφείς εστιάζουν προς τα έξω και απορροφούν ενέργεια απο τις κοινωνικές αλληλεπιδράσεις, ενώ αντίθετα οι εσωστρεφείς εστιάζουν προς τα μέσα (τροπή προς τα έσω ==>  εν + τροπή  ==> εντροπία) και αποστραγγίζονται απο την ενέργεια των  αλληλεπιδράσεων ...  μέσω αντίθετης ενεργειακής ροής !

Τα παραπάνω με περιγράφουν τέλεια. Αλλά οι περισσότεροι άνθρωποι δεν το κατανοούν.

Έχω έρθει πολλές φορές  σε δύσκολη θέση για την απέχθειά μου στα κινητά τηλέφωνα (έχω MONO ένα ... μόνιμα μέσα στ΄αυτοκίνητο και σχεδόν πάντα είναι κλειστό!) και για την επιθυμία μου να φεύγω απο τις διάφορες συγκεντρώσεις (πάρτυ, pub, συνεστιάσεις κλπ) σχεδόν αμέσως μόλις φτάνω!

Έχω την γνώμη (επειδή ίσως με συμφέρει ? ... δε νομίζω !) ότι κανένας απο τους δύο τρόπους δεν είναι απο μόνος του  ο "σωστός" τρόπος. Απλούτατα είναι διαφορετικοί τρόποι συμπεριφοράς. Εγώ πάντως διαπερνώ το τείχος της εξωστρεφικής κοινωνικής προκατάληψης, αγκαλιάζοντας την εσωστρέφειά μου, παρατηρώντας την, διασκεδάζοντας μ' αυτήν, μελετώντας σαν τον Somerset Maugham τις διαφορετικές ανθρώπινες συμπεριφορές και σχεδιάζοντας στρατηγικές ... αν και με όλα αυτά το μόνο που τελικά καταφέρνω  ίσως είναι να  διαμορφώνω ποιοτικά τον αυθορμητισμό μου, που συνήθως ξεχειλίζει ανεξέλεγκτα χωρίς απολύτως κανένα πλάνο !

Συνεπώς, εσωστρεφείς όλου του κόσμου ...  ενωθείτε και αγκαλιάστε τη φύση σας.

Ήσυχα !

ΥΓ:  Κλικάρετε τις  2 εικόνες με ... δική σας ευθύνη !

:)