Δυστοπικές ζωές

Ο άγνωστος πολίτης 

(H πολιτεία ανήγειρε μαρμάρινο μνημείο για τον JS/07 M378)

Εξακριβώθηκε από τη Στατιστική Υπηρεσία ότι ήταν 

Κάποιος,  που  σε βάρος του δεν υπήρχε κανένα επίσημο παράπονο

Και όλες οι αναφορές για τη συμπεριφορά του συμφωνούν

Ότι, με τη μοντέρνα έννοια μιας  παρωχημένης λέξης,  ήταν ΑΓΙΟΣ

Αφού οτιδήποτε έκανε υπηρετούσε την Ευρύτερη Κοινότητα.

Με εξαίρεση το πόλεμο, μέχρι τη μέρα που συνταξιοδοτήθηκε
Δούλευε σ’ένα εργοστάσιο και ποτέ δεν απολύθηκε

Αλλά ικανοποιούσε τους εργοδότες του, της Fudge Motors Inc

Ακόμη, μηδέ απεργoσπάστης ήταν,  ούτε παράξενος στις απόψεις

Καθώς το Σωματείο του λέει πως ήταν εντάξει στις υποχρεώσεις του

(Η αναφορά μας για το Σωματείο το επαληθεύει)

Και οι Κοινωνικοί μας Ψυχολόγοι ανακάλυψαν

Ότι ήταν δημοφιλής  και του άρεσε περιστασιακά το ποτό. 

Οι των ΜΜΕ είναι βέβαιοι ότι αγόραζε εφημερίδα καθημερινά

Κάθε φορά με φυσιολογικές αντιδράσεις  στις διαφημίσεις.

Οι Ασφάλειές του  αποδεικνύουν ότι ήταν πλήρως ασφαλισμένος
Η δε Ιατρική του Κάρτα δείχνει μία νοσηλεία και θεραπεία.
Οι Έρευνες Παραγωγής και Υψηλού Βιοτικού Επιπέδου δείχνουν

Ότι ήταν ευαισθητοποιημένος  για την αξία των Στεγαστικών Δανείων

Και ότι είχε όλα τ’απαραίτητα για κάθε Μοντέρνο Άνθρωπο

Γραμμόφωνο, ραδιόφωνο,  αυτοκίνητο και ένα ψυγείο.

Οι ερευνητές μας της Κοινής Γνώμης είναι ικανοποιημένοι

Ότι είχε τις ορθές απόψεις ανάλογα με τις απαιτήσεις των καιρών
Στην ειρήνη, ήταν με την ειρήνη, στον δε πόλεμο .. ακολουθούσε.

Ήταν παντρεμένος και πρόσθεσε στο πληθυσμό πέντε παιδιά
(Ενδεικνυόμενος αριθμός όπως λέει ο Ευγονιστής μας)

Ούτε παρενέβη ποτέ στην εκπαίδευση των παιδιών του.

Ήταν ελεύθερος ?  Ήταν ευτυχισμένος ?  Η ερώτηση είναι παράλογη.

Αν οτιδήποτε είχε πάει στραβά, θα είχαμε ενημερωθεί !

W. H. Auden (1907 - 1973)  

ΥΓ1: Ελπίζω να είναι ανεκτή η  κάπως .. ελεύθερη απόδοσή μου από το αγγλικό πρωτότυπο 

ΥΓ2: Με ένα κλικ  .. δείτε  "πίσω" από τις 2 εικόνες και τα 7 links


:)

Jazz oder nie !

 Jazz or never !

Here with you

Like a walk in the park

Just before dark

Oh it's so easy here with you

Like sun on my face

A bright sunny day

You're like a melody

That follows me

And when you go I still hear music constantly

You're like a melody

That follows me

And when you go you're haunting

yeah you're taunting me

 

And summer slips to fall, yes it does

Seems no times past at all, no time at all

And summer slips to fall then it snows

Then I watch you go, watch you go

You're like a melody

That follows me

And when you go I still hear music constantly

You're like a melody

That follows me

And when you go you're haunting
yeah you're taunting me

I got a feeling about you

Might be nothing new

But time slips by 

I hardly try

So don't be sad

I won't be blue

Cause love will follow, love will follow, follow you

You're like a melody

That follows me

And when you go I still hear music constantly

You're like a melody

That follows me

And when you go you're haunting
yeah you're taunting me
 

You're like a sweet smelling breeze

Sneaking up on me

And when you go you're haunting
yeah you're taunting me

You're like a melody

That follows me

And when you go you're haunting
yeah you're taunting me

PS: As always click on the 2 images ..

:)

Ποίηση αστρανθρώπων

Every atom in your body came from a star that exploded. And the atoms in your left hand probably came from a different star than your right hand. It really is the most poetic thing I know about physics. You are all stardust. You couldn’t be here if stars hadn’t exploded, because the elements - the carbon, nitrogen, oxygen, iron, all the things that matter for evolution - weren’t created at the beginning of time. They were created in the nuclear furnaces of stars, and the only way for them to get into your body is if those stars were kind enough to explode. So, forget Jesus. The stars died so that you could be here today.

Lawrence Krauss  A Universe from Nothing (Αυτά τα λόγια βρίσκονται στο χρονικό σημείο 16:50 του παρακάτω video)

Why there is something rather than nothing ?

YΓ1: Είμαστε αστρόσκονη .. σε πείσμα των κάθε λογής  Ταλιμπάν .. Δύσης και Ανατολής !

YΓ2: Δεν βλάπτει ένα κλικ στην  μοναδική εικόνα και στα 5 links !


:)

Pennies From Heaven

Ο διαχρονικός  Dennis Potter .. με κέρματα απ' τον ουρανό .. για όλους μας  ..

A long time ago

A million years BC

The best things in life

Were absolutely free

But no one appreciated

A sky that was always blue

And no one congratulated

A moon that was always new

So it was planned that they would vanish now and then

And you must pay before you get them back again

That's what storms were made for

And you shouldn't be afraid for

Every time it rains, it rains

Pennies from heaven

Don't you know each cloud contains

Pennies from heaven

You'll find your fortune falling

All over town

Be sure that your umbrella is upside down

Trade them for a package of sunshine and flowers

If you want the things you love

You must have showers

So when you hear it thunder

Don't run under a tree

There'll be pennies from heaven for you and me.

ΥΓ: Η παραπάνω εικόνα "κρύβει" μία μικρή γεύση της ιδιοφυίας του πολυαγαπημένου  Dennis Potter .. μη διστάσετε να την κλικάρετε .. το ίδιο ισχύει και για τα 7 links !

:)

Keep the windows open

Speak not of guilt, speak not of responsibility. When the Regiment of the Senses parades by, with music, and with banners; when the senses shiver and shudder, it is only a fool and an irreverent person that will keep his distance, who will not embrace the good cause, marching towards the conquest of pleasures and passions.

All of morality’s laws – poorly understood and applied – are nil and cannot stand even for a moment, when the Regiment of the Senses parades by, with music, and with banners.

Do not permit any shadowy virtue to hold you back. Do not believe that any obligation binds you. Your duty is to give in, to always give in to Desires, these most perfect creatures of the perfect gods. Your duty is to enlist as a faithful footman, with simplicity of heart, when the Regiment of the Senses parades by, with music, and with banners.

Do not confine yourself at home, misleading yourself with theories of justice, with the preconceptions of reward, held by an imperfect society. Do not say, Such is my toil’s worth and such is my due to savor. Just as life is an inheritance, and you did nothing to earn it as a recompense, so should Sensual Pleasure be. Do not shut yourself at home; but keep the windows open, open wide, so as to hear the first sound of the passing of the soldiers, when the Regiment of the Senses arrives, with music, and with banners.

Do not be deceived by the blasphemers who tell you that the service is dangerous and laborious. The service of sensual pleasure is a constant joy. It does exhaust you, but it exhausts you with inebriations sublime. And finally, when you collapse in the street, even then your fortune is enviable. When your funeral will pass by, the Forms to which your desires gave shape will shower lilacs and white roses upon your coffin, young Olympian Gods will bear you on their shoulders, and you will be buried in the Cemetery of the Ideal, where the mausoleums of poetry gleam conspicuously white.  

C.P. Cavafy, The Regiment of the Senses, Hidden  (1877 - 1923)

ΥΓ1: Η Mary Roach συγγραφέας του περίφημου Bonk  παρουσιάζει δέκα εκπληκτικούς ισχυρισμούς, που εκτείνονται από το περίεργο μέχρι το πολύ αστείο.

ΥΓ2: Οπωσδήποτε click στην εικόνα, στο video και στα 5 links

:)

 

Η ομορφιά του .. χάους !

Ένα υπέροχο ντοκουμέντο του BBC .. απλά, μη το χάσετε !!

ΥΓ:  Επιβάλεται να .. κλικάρετε τις 2 εικόνες και τα 2 link  !

:)

Nομίσματα που πέφτουν

Στην Ελλάδα τα έχουμε δει σχεδόν .. όλα ! 

Αριστερούς να σταυροκοπιούνται, ψευτο-οικολόγους με  αρμάνι, δάσκαλους όλων των βαθμίδων που δεν ξέρουν "γράμματα", δημοσιογράφους που "διερευνούν" google-άροντας, ακόμα και κυνηγούς να διατείνονται ότι προστατεύουν τη φύση ! 

Είναι λοιπόν αναμενόμενο που βλέπουμε και  "αγανακτισμένους" ..  μητροπολίτες, έστω κι' αν οι συγκεκριμένοι υψηλόβαθμοι ρασοφόροι  έχουν διαχρονικά προσδώσει άλλη νοηματική διάσταση στον πανέμορφο στίχο του Γιώργου Σεφέρη «Πέφτουν ολοένα σήμερα νομίσματα πάνω στην πολιτεία» (βλ. το γνωστό ποίημα που τιτλοφορείται «Η χώρα του αχωρήτου».)  

Τελικά ΠΩΣ να ξεφύγει κανείς από το δίχτυ της υστεροβουλίας και της υποκρισίας, που απλώνεται ύπουλα τριγύρω μας ?  Υπάρχουν οι εξής 3 αυθόρμητες διέξοδοι: ελεύθερος στοχασμός, αδέσμευτη σκέψη και συνειδητοποίηση με γνώση ! Ίσως αυτό να είναι το αντίδοτο στις κάθε είδους μιμητικές πρακτικές, που "βυθίζουν" τους πολλούς στον πεπατημένο βούρκο της ανόητης συνήθειας και αγελοποίησης. 

Δεν θα πρέπει να "τρομάζει" η μοναξιά του ανόθευτου στοχασμού, αφού  στην ουσία πρόκειται γιά την υπέρτατη ελεύθερη επιλογή: αυτή του "πετάγματος" ψηλά ! Είναι ευπρόσδεκτη ακόμη κι' αν πυροδοτείται τυχαία και  δευτερογενώς από παμπάλαιους στίχους, όπως  του Πέρση πολυμαθή Omar Khayyam (1048 - 1131) 

Και θες να πεις ότι 
σε κάποιους ηλίθιους πειναλέους και φανατικούς όπως εσύ, 

ο Θεός φανέρωσε ένα μυστικό που το αρνήθηκε σε μένα;
Καλά, εντάξει! Πίστευέ το κι αυτό!

ΥΓ:  Πάντα κάτι υπάρχει πίσω απο εικόνες και σύνδεσμους ..

:)

Μονοτονία και .. αυγά τηγανητά

Μονοτονία,  του Κωνσταντίνου Καβάφη

Την μιά μονότονην ημέραν άλλη
μονότονη, απαράλλακτη ακολουθεί. Θα γίνουν
τα ίδια πράγματα, θα ξαναγίνουν πάλι -
οι όμοιες στιγμές μας βρίσκουνε και μας αφίνουν.

Μήνας περνά και φέρνει άλλον μήνα.
Αυτά που έρχονται κανείς εύκολα τα εικάζει·
είναι τα χθεσινά τα βαρετά εκείνα.
Και καταντά το αύριο πια σαν αύριο να μη μοιάζει. 

Μάτια αυγά τηγανητά, του Αντώνη Αντωνάκου 

Οι φίλες μου
προσφέρθηκαν
να φτιάξουνε αυγά
Μάτια αυγά τηγανιτά
Μα είδα στο βλέμμα τους
τι θέλαν για μετά
Κι αρνήθηκα ευγενικά
λέγοντας πως θα φάω έξω τελικά ..

ΥΓ: Click on the 3 images .. as usually


:)

Beauty .. revisited

Γιατί μας επηρεάζει τόσο βαθιά η ομορφιά ? 

Λοιπόν, το λέω .. ωμά. Η ομορφιά συνεπαίρνει και εμπνέει, επειδή  υπενθυμίζει ότι το εξαιρετικό είναι ενδεχόμενο να .. συμβεί !

Η ομορφιά είναι τόσο ασυνήθιστη, που προκαλεί δέος. Μας φέρνει πρόσωπο με πρόσωπο με το αξιοθαύμαστο αλλά και τα όριά μας, υποδηλώνοντας ότι μπορούμε να την βρούμε .. αρκεί  βέβαια να την  "ψάξουμε".

Όταν η ομορφιά είναι ανθρώπινη δημιουργία, μας υπενθυμίζει ότι  ίσως μπορούμε να  "πετάξουμε" σε άλλο συναισθηματικό επίπεδο προσεγγίζοντας ασυμπτωτικά την ανέφικτη τελειότητα. Εξυψώνει πρότυπα και ελπίδες όντας αδιάψευστος μάρτυρας  εξευγενισμένης αισθητικής.

Όταν "κατέχουμε" κάτι όμορφο, αυτό δρα σαν καθρέφτης που αντανακλά την εικόνα μας .. και  ίσως "μιλάει" για μας.

Μήπως ζούμε για να  ανακαλύπτουμε την ομορφιά ? Ίσως  τα πάντα γύρω μας να μην είναι παρά διαφορετικές εκδοχές .. αναμονής της !

Μερικές φορές αναρωτιέμαι αν η αισθητική απόλαυση της ομορφιάς είναι αποκλειστικό προνόμιο του ανθρώπινου είδους ή επεκτείνεται και σε άλλα πρωτεύοντα .. και γιατί όχι και σε άλλα ζώα! Μήπως άραγε πίθηκοι και κουκουβάγιες  κοντοστέκονται μπροστά σε κάτι όμορφο, επειδή  ίσως αντλούν κάποια αισθητική ευχαρίστηση ?

Δεν είναι λίγες οι φορές που σκέφτομαι τα παραπάνω στα πλαίσια της αμείλικτα τυποποιημένης καθημερινότητας. Μερικές φορές έχω πει σε συνεργάτες και φίλους: "Τι λέτε γι' αυτή την προσθήκη ? Δεν είναι πολύ πιό όμορφο το αποτέλεσμα ?"

"Έχουμε να κερδίσουμε κάτι απ' αυτό?" .. είναι η συνηθισμένη, άμεση ή έμμεση, αλλά πάντως  βαρετή απάντηση.

Γαμώτο ! Άντε να εξηγήσεις ότι η ομορφιά είναι πάντα επιθυμητή, ακόμη κι' αν βρίσκεται πέρα από την χρησιμοθηρική αξία ενός τεχνουργήματος. Έχω πάντως την γνώμη ότι αυτό ισχύει  σχεδόν για όλα ..  συμπεριλαμβανομένης  και της ομορφιάς που εκπέμπει ένα γυροσκόπιο ή ακόμη κι' ένας ταπεινός .. ένσφαιρος τριβέας  !

ΥΓ: Why don't you click on the 2 pictures and the 13 text links ?

:)

Πού βασίζονται οι πεποιθήσεις ?

Σε τελική ανάλυση, οι κάθε λογής διαμάχες, είτε είναι λεκτικές, συναισθηματικές ή ακόμη και "φυσικές", οφείλονται σε αντιθετικές σκέψεις, πεποιθήσεις και κοσμοθεωρίες. Δυστυχώς όμως, η συνηθισμένη ανικανότητα να προσδιορίζουμε ξεκάθαρα σε ποιό υπόβαθρο εδράζονται οι απόψεις μας, οδηγεί κατά κανόνα στην μονότονη και κουραστική εκφορά της δικής μας αλήθειας σε βαθμό ζαλάδας .. ad nauseam !

Η τέχνη του αβίαστου διαλόγου και της από κοινού γόνιμης έρευνας εκτοξεύει στην επιφάνεια τα αίτια  των αντιτιθέμενων πεποιθήσεων και στάσεων ζωής.  Απαραίτητη προϋπόθεση είναι τα "ανοιχτά" μυαλά,  δηλαδή η ταυτόχρονη συνειδητοποίηση των ορίων που έχουν τα εγκεφαλικά μας φίλτρα.

Όταν το μυαλό είναι "κλειστό" και απόλυτα αιχμάλωτο στις υφιστάμενες διαμορφώσεις του, τότε είναι σχεδόν απίθανο να αλλάξουν προς το ποιοτικότερο οι αντιλήψεις μας. Δεν θα υπάρχει ουσιαστική μάθηση και ζύμωση με νέα γνώση, αλλά ούτε και ουσιαστική επικοινωνία με άλλους ανθρώπους. Πάντα θα είμαστε εμείς και οι άλλοι. Ο συνηθισμένος θρίαμβος της διαίρεσης και της διαμάχης.

Ευτυχώς όμως υπάρχει ένας ενδιαφέρων καταλύτης που πολλές φορές κάνει την διαφορά, επειδή είναι άξιος σεβασμού και γνήσιος. Είναι απλούστατα η ευθεία ερώτηση στον άλλο: "Που βασίζονται οι πεποιθήσεις σου ? Πώς σχηματοποιήθηκαν και δημιουργήθηκαν ? Υπήρξαν προϊόν αβίαστου, γόνιμου διαλόγου ή  ήταν πεποιθήσεις άλλων στον κοινωνικό σου περίγυρο, που επιβλήθηκαν de facto ?"

Χωρίς μιά τέτοια διερεύνηση, απλά "ξερνάμε" ο ένας επάνω στον άλλο το τελικό προϊόν της σκέψης μας, αδιαφορώντας για το κρυμμένο, βαθύτερο ξεδίπλωμα.  Για παράδειγμα, αν κάποιοι άρθρωναν ένα προκατειλειμμένο ή ρατσιστικό σχόλιο σε βάρος μας, θα ήταν μάταιο αν απλά προσπαθούσαμε να το ακυρώσουμε. Θα ήταν πολύ πιό παραγωγικό να τους ρωτούσαμε πως έφτασαν σ' αυτό το συμπέρασμα. Ενδεχομένως έτσι να μοιραζόντουσαν αμετακίνητες προσωπικές πεποιθήσεις, τις αιτίες γι' αυτές, καθώς και εμπειρίες της ζωής τους που ίσως άνοιγαν τον δρόμο για την κατανόηση του πως έφτασαν να πιστεύουν ότι πιστεύουν.

Η αλήθεια είναι ότι οι περισσότεροι άνθρωποι ταυτοποιούνται τόσο πολύ με τα βαθύτατα πιστεύω τους, ώστε τείνουν να τα υπερασπίζονται αστραπιαία! Πόσοι όμως συνειδητοποιούν ότι οι πεποιθήσεις  σχηματοποιούνται  αλλά και  "ενσταλάζονται" στους εγκεφάλους μας από το άμεσο και έμμεσο οικογενειακό  περιβάλλον, από τον βαθμό καλλιέργειας,  μόρφωσης, τις εμπειρίες και τα διαβάσματά μας .. για να αναφέρω μερικά. Έχω την γνώμη ότι με λίγη προσπάθεια ίσως μπορούμε να αποφύγουμε την κλασσική πεποίθηση πως τα βαθύτατα πιστεύω μας είναι ισόμετρα με κάποια υπέρτατη  αλήθεια. Αν μη τι άλλο, τότε θα έπρεπε να αρνηθούμε την αλήθεια των .. άλλων !! 

ΥΓ:  Click on the 2 pictures .. also don't forget the 6 text links ..

:)

H πλάνη του τζογαδόρου

Είναι λανθασμένη η πεποίθηση ότι αν έχουμε αποκλίσεις στην αναμενόμενη έκβαση κάποιας τυχαίας διεργασίας (έπειτα από επαναλαμβανόμενες ανεξάρτητες δοκιμές), τότε θα είναι πιό πιθανές οι μελλοντικές αποκλίσεις στην αντίθετη κατεύθυνση. Πχ αν έρχεται συνεχώς "κορώνα"  στην ρίψη  ενός "δίκαιου" νομίσματος, μήπως  είναι περισσότερες οι πιθανότητες για "γράμματα" στην επόμενη ρίψη, όπως πιστεύουν οι περισσότεροι ?  Φυσικά και όχι !

Οι προσδοκίες αυτού του είδους ενδεχομένως ανακύπτουν από την συνηθισμένη εμπειρία γεγονότων, που ΔΕΝ είναι τυχαία και ανεξάρτητα. Όταν για παράδειγμα  ένα προγραμματισμένο πλοίο έχει καθυστερήσει, εύκολα εικάζουμε ότι είναι αυξημένες οι πιθανότητές του να φτάσει στο λιμάνι σε κάποιο μεταγενέστερο χρονικό παράθυρο ! 

Η  πλάνη του τζογαδόρου  προσδίδει μεγαλύτερες πιθανότητες εμφάνισης σε ενδεχόμενα,  τα οποία απο την σκοπιά της "φύσης" ή του "πειράματος"  είναι ισοπίθανα ή έχουν συγκεκριμένη κατανομή. Το αντίστροφο είναι επίσης πλάνη, αν πχ ο παίκτης αποφασίσει ότι σε μία δίκαια ρίψη ενός δίκαιου νομίσματος είναι πιό πιθανή η "κορώνα", κι αυτό επειδή μέχρι στιγμής η σκοτεινή μοίρα έχει αποφασίσει να έρχονται  συνεχόμενες "κορώνες". Συνεπώς γιατί να αλλάξει σε "γράμματα"  αν οι πιθανότητες ευνοούν τις "κορώνες" ? Ίσως η πλάνη αφορά και την πεποίθηση ότι το Σύμπαν κάπως συνομωτεί έχοντας μνήμη  που ευνοεί συγκεκριμένα μελλοντικά ενδεχόμενα.

Σε παλαιότερη καταχώρησή μου είχα αναφερθεί σε ένα κωμικό περιστατικό  σε καζίνο στο Bayswater του Λονδίνου. Συγκεκριμένα ετοιμαζόμουν να ποντάρω στο κόκκινο ενώ προηγουμένως είχε έρθει το μαύρο 7 συνεχόμενες φορές, πράγμα που φυσικά ΔΕΝ άλλαζε τις πιθανότητες (αντίθετα απο ότι πιστεύουν οι περισσότεροι !)

Ξαφνικά, εμφανίστηκε δίπλα μου ένας μυστήριος,  κοντόχοντρος τύπος,  κλασσικός Κύπριος του Λονδίνου που έβλεπα για πρώτη φορά στη ζωή μου, ανακράζοντας σε άψογα .. Ελληνικά : " Follow the colour, ρε !! "

Το μαύρο ήρθε για 8η συνεχόμενη φορά και έχασα ! Ο δε Κύπριος .. υποτονθόρισε : " Στο είπα και δε με άκουσες ρε φίλε ! "

Τον αγριοκοίταξα λίγο συνεχίζοντας την περιπλάνησή μου στα μονοπάτια της τύχης, γνωρίζοντας εκ των προτέρων ότι η τελευταία ήταν εξ' ορισμού (πιθανοκρατικά) προκατειλημμένη σε βάρος μου.

ΥΓ: Will you kindly click on the 2 pics and 7 text links ?

:)

I might as well jump !

Mου άρεσε πάρα πολύ και γι' αυτό αποφάσισα ότι το παρακάτω video αξίζει δικαιωματικά μία ανάρτηση. Βλέπετε, τα πνευστά και η  Jazz είναι δύο από τις αδυναμίες μου. O ήχος είναι τόσο cool, ώστε εύτολμα ελπίζω να σας εκτοξεύσει σε άλλο ονειρικό επίπεδο ... όπως εμένα !

I get up,

nothing gets me down

you got it tough

I've seen the toughest around

and I know, baby, just how you feel

you've got to roll with the punches

to get to what's real

Oh can't you see me standing here,

I've got my back against the record machine

I ain't the worst that you've seen

how can't you see what I mean ?

You might as well jump ..  Jump !

Go ahead and jump .. Jump !

ΥΓ: Oπωσδήποτε κλικ τους 4 συνδέσμους και τις 2 εικόνες !!!

:)

Ακούω .. την νύχτα

Πρόκειται να παρακολουθήσετε την ωραιότερη ιταλική ρομαντική ταινία μικρού μήκους .. μόλις 7:37 λεπτά του χρόνου σας.

Ένα πανέμορφο, κουφό κορίτσι χάνει το τραίνο γιά το Μιλάνο και  σχεδιάζει να περάσει τη νύχτα στη Ρώμη μέχρι το ξημέρωμα. Όμως μία τυχαία συνάντηση αλλάζει τα σχέδιά της,  μετατρέποντας τα νυχτερινά φώτα της πρωτεύουσας σε φόντο  μιάς τρυφερής ρομαντικής ιστορίας. Η εξαιρετική χημεία που αναδύεται  στα φευγαλέα βλέμματα και τις εκλεπτυσμένες χειρονομίες,  δυστυχώς διαχέεται μόνο στις λίγες στιγμές που απομένουν μέχρι την ανατολή του ήλιου ..

Σας λέει κάτι ?

Το Notte Sento του Daniele Napolitano έγινε με την συρραφή περισσότερων από  4500 "ακίνητων"  εικόνων  χρησιμοποιώντας μόνο μία Canon EOS 30D !!

ΥΓ: Why don't you click on the 2 images?

:)

Αφιερωμένο

Στην μοναδική Ευτυχία μου ..

Just for you

I'll take whatever life can give.

Just for you,
I'll pour the ink right out my nib !

I will do all the things you've ever wanted to do
'cause every single moment I think about you.
For you, I'll do it all just for you.

Just for you,
I'll take the rough, and take the smooth.
Just for you,
I'll try to do my best to prove ..

I can do all the things you've ever wanted to do
what's more baby ..  every thing is times two !
For you, I'll do it all just for you ..

Just for me,
you're all I ever dreamed you'd be.
Just for you,
I'll reach and shake the money tree ..

Oh .. I can do all the things you've ever wanted to do
what's more baby .. every thing is times two !
For you 
I'll do it all just for you ..


YΓ: Χρόνια Πολλά Ευτυχία !

:)

Στα μάτια μας τα γράσα

Υποχρεωτικό μάθημα τα θρησκευτικά λοιπόν !  Που να βρεθεί .. λίγος "χώρος" για Γεωλογία, Αστρονομία - Κοσμολογία, Φιλοσοφία. Καμμία "αναπνοή" για το επιστημονικά  διασταυρωμένο και ξεκάθαρα αποδεκτό Δαρβινικό ΓΕΓΟΝΟΣ της εξέλιξης των ειδών μέσω της φυσικής επιλογής. Πλήρης ασφυξία  για την αρχαία Ελληνική Φιλοσοφία, η οποία αν και είναι μέρος  της παράδοσής μας, έχει  ισοπεδωθεί από τον "άμμετρο" Χριστιανισμό,  που στη βαθύτερή του έννοια είναι βάρβαρος, ασιατικός, χυδαίος και μη ελληνικός. Δυστυχώς οι ζωές των περισσότερων ελλήνων έχουν κυριολεκτικά μαυρίσει από το πολύ ράσο ..

 

Ω, μεγάλα μαύρα ράσα

Χρυσοί σταυροί και πετραχήλια

Ω, στα μάτια μας τα γράσα

και οι προσευχές στα χείλια.

Ω, μεγάλα μαύρα ράσα σας πληρώνουμε όλοι φέσι

Τον Ιούδα τον μπαγάσα τη δουλειά άφησε στη μέση

Θου κύριε το στόματί μου

Ήρθα μόνος μου δεν ήρθε το καλό μαζί μου

τριαντοχτώ περίπου χρόνια αξομολόγητος

βαπτισμένος με το ζόρι κι' ασυγχώρητος

Από παιδί με πιάνανε στην εκκλησιά στα πράσα

που φωτιά ήθελα να βάλω στου παπά τα ράσα.

Είχαμε σχέδιο για το παγκάρι του προφήτη Ηλία

να το σπάσουμε έξω απ' το σχολειό να πάρουμε βιβλία.

Όμως, μας έπιασε η κουφάλα η παπαδιά

που έκλεβε πρόσφορα κρυφά μες στην ποδιά

και το κρυφόκανε με τον δεξιό τον ψάλτη

που εκείνος τα' χε και με τον καντηλανάφτη.

Εντάξει, εγώ ήμουνα απ' άλλη ενορία,

στην εκκλησιά μας δρούσε άλλη συμμορία

παιδεραστίας και υπέρ ανεγέρσεως του ναού

νταβατζιλίκι σ' άλλο ένα σπίτι του θεού.

Τις μυροφόρες θυμάμαι πίσω απ' τα στασίδια

να προσεύχονται να βρέξει ο ουρανός @@.

Μ' αυτά και  μ' άλλα με πήρανε τα χρόνια

μέχρι που είδα παπά στο γάμο μου ρε σαν τα χιόνια

κι ευτυχώς που μου έδωσε τις ευλογίες του

χαλάλι τα λεφτά με τις υγείες του.

Κι αφού δεν έκανα ποτέ αίτηση αθανασίας

γουστάρω δήμευση περιουσίας της εκκλησίας.

Μη κρατάτε κακία όμως στο Θεό,

το μαγαζί έχει τρεχάματα είναι πολυεθνικό,

πού να γνωρίζει κι αυτός όλους τους συνεργάτες του

κι' αυτός κοιτάει να διώξει το βάρος απ' τις πλάτες του.

Άλλοι λαμόγια κι' άλλοι στην προσευχή ως το βράδυ.

Άλλοι professionals ή στου Μεσαίωνα το σκοτάδι.

Καλά όλα αυτά, αλλά για τα μοναστήρια τους ..

αλλιώς θ' ακούνε μια ζωή τα ασιχτήρια τους.

Δεν είναι ο λαός το παιδί για τα θελήματα

έχει τα ζόρια του μύρια προβλήματα

αν μας κυκλώσουν κι' οι σκιές με τα μεγάλα μαύρα ράσα

άντε βγάλε από τα μάτια μας τα γράσα.

Και ας τελειώνουμε επιτέλους με τα τάματα

στο κεφάλι μας κρυμμένα όλα τα θαύματα

με τους σάπιους ούτε στιγμή απ' τη ζωή μας

που μια την έχουμε να' ναι δική μας

όσο για το θέμα μου ας το διευθετήσουνε

έτσι για φόρο τιμής ας μ' αφορίσουνε

κι' όταν ψοφήσω μη με διαβάσουνε

οι φίλοι μου οι αριστεροί απ' τη ζήλια τους να σκάσουνε.

ΥΓ1:  Απεταξάμην !

ΥΓ2:  Πόσους άραγε "αγγίζουν" τα παρακάτω θεσπέσια λόγια του "δικού" μας Νίκου Καζαντζάκη :

Και ποια είναι η πιο αψηλή εντολή;
Ν’ αρνηθείς όλες τις παρηγοριές
- θεούς, πατρίδες, ηθικές, αλήθειες -
ν’ απομείνεις μόνος
και ν’ αρχίσεις να πλάθεις εσύ,
με μοναχά τη δύναμή σου, έναν κόσμο
που να μην ντροπιάζει την καρδιά σου ..

ΥΓ3: Με ένα click .. δες τι "κρύβουν" οι 2 εικόνες και τα 15 links

:)

Of course ..

 

".. But we who serve Art, sometimes with the mind's intensity can create pleasure that seems almost physical - but of course only for a short time .."

I never had you nor, I suppose,
will I ever have you. A few words, an approach,
as in the bar yesterday -nothing more.
It's sad, I admit. But we who serve Art,
sometimes with the mind's intensity
can create pleasure that seems almost physical-
but of course only for a short time.
That's how in the bar yesterday-
mercifully helped by alcohol-
I had half an hour that was totally erotic.
And I think you understood this
and stayed slightly longer on purpose.
That too was very necessary.
Because with all the imagination,
all the magic alcohol,
I needed to see your lips as well,
needed your body near me.

Constantine P. Cavafy, Half an hour

YΓ: Ι couldn't resist the temptation to post one of the most beautiful "hidden" Cavafian poems .. also click on the 2 images and 3 links, provided of course that u r .. brave enough !

:)

Freedom .. revisited !

  

Toν Krishnamurti τον γνώρισα σε ηλικία 22 ετών  σε μία ομιλία του στο Brockwood Park, στην εξοχή του Hampshire στη Νότια Αγγλία. Πήγα εκεί ανεπίσημα με την βοήθεια μιας φίλης μου, που γνώριζε κάποιον που εργαζόταν στο λεγόμενο Krishnamurti Center. Ήταν μία εκπληκτική εμπειρία που έκτοτε άλλαξε τον τρόπο που έβλεπα την ζωή μου.

Είχα βέβαια διαβάσει αρκετά βιβλία του πριν την επίσκεψή μου εκεί  όπως: Το δίχτυ της σκέψης .. Η πρώτη και τελευταία Ελευθερία .. Ελευθερία απο το γνωστό .. και άλλα. Ήξερα δηλαδή ποιός ήταν ο πυρήνας της φιλοσοφίας του.

Όμως εκεί έζησα μια πρωτοφανή εμπειρία. Καταγοητεύτηκα απο έναν απλό άνθρωπο που καθήλωνε και μαγνήτιζε το ακροατήριο με το διαπεραστικό βλέμμα, τα τεράστια λαμπερά μάτια και την ήρεμη φωνή του. Στο τέλος της απολαυστικής ομιλίας του άρχισαν οι ερωτήσεις. Κάποια στιγμή σήκωσα το χέρι μου και τόλμησα να τον ρωτήσω κάτι προφανές και κατώτερο των περιστάσεων ... είχε σχέση με το "ΠΩΣ" ... δηλαδή, αν υπάρχει κάποιος δρόμος ή τρόπος για να αφαιρέσουμε τα φίλτρα της σκέψης μας όταν "παρατηρούμε", υπερβαίνοντας την διαμόρφωση του εγκεφάλου μας, απο τους διάφορους "-ισμούς", αλλά και τους τεχνητούς ανθρωπογενείς διαχωρισμούς. Θυμάμαι ότι χαμογέλασε και με ρώτησε ποια είναι η εθνικότητά μου. Του είπα ότι είμαι έλληνας. Απάντησε οτι στον γεωγραφικό χώρο που ονομάζουμε Ελλάδα έζησε ένας απο τους πιό "ηθικούς" ανθρώπους, που έχουν ποτέ ζήσει στον πλανήτη μας, ίσως ο πιο ηθικός ... ο Σωκράτης ! Αμέσως μετά μου εξήγησε το προφανές. Ότι δεν υπάρχει τρόπος ή τεχνική για την υποβάθμιση του "Εγώ", δηλαδή της σκέψης μας και της διαμόρφωσης του εγκεφάλου μας με τα συνοδά φίλτρα, που μας εμποδίζουν να αντιληφθούμε την πραγματικότητα όπως είναι. Την απάντηση την βρίσκει ο καθένας ΜΟΝΟΣ του, με απλή συνειδητοποίηση των παραμορφωτικών μηχανισμών και φίλτρων. Δεν χρειάζεται τίποτε άλλο !

Μετά το τέλος των ερωτήσεων, πρόλαβα να του σφίξω το χέρι λέγοντάς του "ευχαριστώ". Μου είπε και εκείνος ευχαριστώ. Αυτό ήταν όλο ! θυμάμαι χαρακτηριστικά ότι "πέταγα" κυριολεκτικά μετά την επαφή αυτή. Ήταν σαν να έβλεπα τον κόσμο απο ψηλά και μου φαινόντουσαν ασήμαντα όλα τα προβλήματα, οι μικροπρέπειες, οι εγωϊσμοί, οι διαμάχες, οι τεχνητοί κοινωνικοί διαχωρισμοί κλπ. Είχα πλέον καταλάβει τι δύναμη κρύβει μέσα του ο καθένας μας και ότι δεν έχουμε ανάγκη τους διάφορους γκουρού, τους "-ισμούς", τις αφελείς εξ αποκαλύψεως αλήθειες, όπως και κάθε άλλο διαιρετικό παράγοντα. Είναι τόσο απλό ..

Έκτοτε δεν υπάρχει βιβλίο ή ομιλία του που να μην έχω διαβάσει.

Όσοι θέλουν να διαβάσουν ΑΠΕΥΘΕΙΑΣ online πολλά απο τα βιβλία του, ίσως βρουν χρήσιμο το παρακάτω link:

Online Βιβλία Krishnamurti

Όταν ένας φίλος μου με ενημέρωσε για τον θάνατό του (Φεβρουάριο 1986), κατακλύστηκα απο βαθιά λύπη, αλλά αμέσως σκέφτηκα ότι είναι "ζωντανός" στο νου όσων έχουν έρθει σε επαφή με την  υπέροχη σκέψη του. Και φυσικά ποτέ μου δεν ξέχασα ότι ο ρόλος της φιλοσοφίας γενικότερα, δεν είναι να δίνει περιοριστικές απαντήσεις, αλλά να διευρύνει τους ορίζοντές μας με νέα ερωτήματα.

YΓ: Ψάξε αν θες, τις 2 εικόνες και τoυς 7 συνδέσμους στο κείμενο

:)

Ευθεία φρόνηση

Το λέω ωμά. Δεν είμαι  θεϊστής και πιθανότατα ούτε διανοούμενος .. με την συνηθισμένη έννοια του όρου. Φυσικά δεν είμαι ούτε το διπολικό αντίθετο του ένθεου, καθόσον αδιαφορώ παγερά για τους διαχρονικά επαναλαμβανόμενους ανθρωπογενείς θεϊστικούς μύθους.

Μερικές φορές αυτοί οι χαρακτηρισμοί με φέρνουν σε περίεργη (όχι πάντως δύσκολη!) θέση, ιδιαίτερα όταν είναι συζευγμένοι. Παρά το αναμφισβήτητο γεγονός ότι όλο και περισσότεροι άνθρωποι εμφανίζονται πλέον ως αθεϊστές, ο όρος αυτός εξακολουθεί να είναι ανόητα φορτισμένος με την ιδιότητα της ανηθικότητας, παρά το ότι δεν υπάρχουν αξιόπιστα  λογικά ή εμπειρικά επιχειρήματα για ένα τέτοιο συμπέρασμα. Πόσο μάλλον όταν το ζήτημα αυτό έχει λυθεί απο την εποχή του Πλάτωνα στον περίφημο διάλογο του Ευθύφρονα. Έκτοτε η συντριπτική πλειοψηφία των φιλοσόφων έχουν κατ' ελάχιστο συμφωνήσει ότι οι κάθε λογής θεοί, είτε υπάρχουν είτε όχι, δεν έχουν καμμία σχέση με την Ηθική. Επιπλέον, η σύγχρονη κοινωνιολογική έρευνα δεν διαθέτει επιστημονικές αποδείξεις για το αντίθετο.

Πολλοί θεωρούν ότι ένας άνθρωπος είναι διανοούμενος, όταν αφιερώνει ικανό τμήμα του χρόνου, αλλά  και της ενέργειάς του για πνευματική καλλιέργεια, θεωρώντας όμως ότι αυτό συμβαίνει μόνο στο πλαίσιο κάποιας απροσδιόριστης διχοτόμησης πνεύματος και σώματος, πράγμα που φυσικά έρχεται σε κραυγαλέα αντίθεση με τη επιστήμη της νευροφυσιολογίας. Με αφήνει λοιπόν, αδιάφορο η πανάρχαια ψευδαίσθηση του δυϊσμού και φυσικά δεν βλέπω την ζωή μου σαν μία διχοτομική διεργασία κατά την διάρκεια της οποίας θα πρέπει να παρέχω υλική-ενεργειακή τροφή στο στομάχι μου, ενώ ταυτόχρονα και ανεξάρτητα να παρέχω ένα ξεχωριστό, υψιπετές είδος τροφής για το πνεύμα μου. Απλούστατα το πνεύμα  δεν είναι παρά ένα αξιοθαύμαστο προϊόν αυθόρμητης ανάδυσης, δηλαδή μία ιδιότητα που προέρχεται από την πολυπλοκότητα των νευρωνικών συνδέσεων του εγκεφάλου, και παύει να υπάρχει όταν ο τελευταίος σταματήσει να λειτουργεί.

Η δική μου ερμηνεία της πνευματικότητας σχετίζεται με το ενεργό ενδιαφέρον να καλλιεργούμε (και να στοχαζόμαστε) τα Ηθικά ζητήματα, να συμπεριφερόμαστε δίκαια συμπάσχοντας με τους άλλους και να γαλουχούμε την Αισθητική μας με την βοήθεια της Τέχνης, της Επιστήμης και της ελεύθερης σκέψης.

Υπάρχουν άνθρωποι που στοχάζονται ελεύθερα περισσότερο από άλλους, άλλοι που συμπάσχουν περισσότερο, ενώ κάποιοι έχουν την τάση (και την δυνατότητα) να είναι πιό "διαβαστεροί" και να επισκέπτονται μουσεία ή κονσέρτα. Όμως έχω την γνώμη ότι όλα αυτά είναι μέρος του πακέτου να είναι κανείς Άνθρωπος. Όπως λέει και ο Οδυσσέας της Kόλασης του Δάντη, "Δεν υπάρχουμε για να ζούμε σαν κτήνη, αλλά για να ακολουθούμε την αρετή και την γνώση." 

Με βάση τα παραπάνω προτείνω αβίαστα το εξής: ένα συμπονετικό, ηθικό και ενδιαφέρον ανθρώπινο ον ΔΕΝ χρειάζεται υποχρεωτικά να είναι ούτε "θρησκευόμενο", ούτε "πνευματικό". Αρκεί απλά να είναι μία ελεύθερη και αδιαμόρφωτα σκεπτόμενη οντότητα. 

ΥΓ: Οπωσδήποτε κλικ στους 11 συνδέσμους και στις 2 εικόνες

:)

Obscene post ?

Δύο εκπληκτικά ποιήματα του κορυφαίου Έλληνα ποιητή  Κωνσταντίνου Καβάφη  

The Photograph

In this obscene photograph secretly sold
(the policeman mustn't see around the corner)
in this whorish photograph,
how did such a dream-like face
make its way; How did you get in here?

Who knows what a degrading, vulgar life you lead ..
how horrible the surroundings must have been
when you posed to have the picture taken;
what a cheap soul you must have.
But in spite of all this, and even more, you remain for me
the dream-like face, the figure
shaped for and dedicated to Hellenic love
that's how you remain for me
and how my poetry speaks of you.

Ηγεμών εκ Δυτικής Λιβύης

Άρεσε γενικώς στην Aλεξάνδρεια,
τες δέκα μέρες που διέμεινεν αυτού,
ο ηγεμών εκ Δυτικής Λιβύης
Aριστομένης, υιός του Μενελάου.
Ως τ’ όνομά του, κ’ η περιβολή, κοσμίως, ελληνική.
Δέχονταν ευχαρίστως τες τιμές, αλλά
δεν τες επιζητούσεν .. ήταν μετριόφρων.
Aγόραζε βιβλία ελληνικά,
ιδίως ιστορικά και φιλοσοφικά.
Προ πάντων δε άνθρωπος λιγομίλητος.
Θάταν βαθύς στες σκέψεις, διεδίδετο,
κ’ οι τέτοιοι τόχουν φυσικό να μη μιλούν πολλά.

Μήτε βαθύς στες σκέψεις ήταν, μήτε τίποτε.
Ένας τυχαίος, αστείος άνθρωπος.
Πήρε όνομα ελληνικό, ντύθηκε σαν τους Έλληνας,
έμαθ’ επάνω, κάτω σαν τους Έλληνας να φέρεται
κ’ έτρεμεν η ψυχή του μη τυχόν
χαλάσει την καλούτσικην εντύπωσι
μιλώντας με βαρβαρισμούς δεινούς τα ελληνικά,
κ’ οι Aλεξανδρινοί τον πάρουν στο ψιλό,
ως είναι το συνήθειο τους, οι απαίσιοι.

Γι’ αυτό και περιορίζονταν σε λίγες λέξεις,
προσέχοντας με δέος τες κλίσεις και την προφορά
κ’ έπληττεν ουκ ολίγον έχοντας
κουβέντες στοιβαγμένες μέσα του.

YΓ: Οπωσδήποτε κλικ στις 3 εικόνες !

:)

Άχθος μεγαλοσύνης

Ενώ περίμενα τις αποσκευές μου στο αεροδρόμιο Ελευθέριος Βενιζέλος, ήμουν μάρτυρας μιας όμορφης σκηνής που καταστράφηκε ολοκληρωτικά από το άδικο βάρος μιάς .. μεταμορφωμένης φιλοφρόνησης.

Συγκεκριμένα άκουσα κάποια φοιτήτρια ελληνικού επαρχιακού πανεπιστημίου να ουρλιάζει ενώ έτρεχε να αγκαλιάσει τον πατέρα της, που ήταν σχεδόν δίπλα μου. Μεταξύ αρκετών αμοιβαίων φιλοφρονήσεων την άκουσα να λέει: "Σ' αγαπάω τρελλά μπαμπάκα μου !"

Αμέσως μετά ο πατέρας της την ρώτησε πως πήγε η Εξεταστική, κι' εκείνη απάντησε: "Πήρα 10 στην Ανάλυση ΙΙ !"

Αυτός ψιθύρισε: "Σε εξέπληξε αυτό ?"

"Εεε μπαμπά .. ξέρεις .. τα πράγματα μπορεί να είχαν εξελιχθεί εντελώς διαφορετικά."

''Όχι γιά το κορίτσι μου !"

Αμέσως η κοπελιά πάγωσε .. και άλλαξε θέμα. Εκείνη τη στιγμή έφτασαν οι αποσκευές μου και έχασα τη συνέχεια. 

Η συγκεκριμένη σκηνή με .. στοίχειωσε, όταν συνειδητοποίησα κάπως αργότερα, ότι όχι μόνο ο δικός μου πατέρας έλεγε παρεμφερή πράγματα, αλλά επίσης ότι .. κάνω σχεδόν το ίδιο πράγμα με τον μεγαλύτερο γιό μου, αν και .. περιστασιακά. Όταν ο τελευταίος ζητά την αναγνώριση πχ ενός ακαδημαϊκού επιτεύγματός του, μερικές φορές εισπράτει μιά φιλοφρόνηση, η οποία όπως κι' αν αναγνωστεί, ενδεχομένως να μην έχει ιδιαίτερα  μεγάλη απόσταση από τον .. ψόγο ! Αφήνω κατά μέρος την υπολανθάνουσα πίεση που μπορεί να ασκώ αυθόρμητα όποτε .. υποτονθορίζω,  καλοπροαίρετα έστω,  ότι έχει τις δυνατότητες να πετύχει μεγάλα πράγματα χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια.

Όλα αυτά ίσως ηχούν ασήμαντα όταν αναλογιστούμε την σουρεαλιστική, τριτοκοσμική και συνάμα παράλογη κατάσταση που επικρατεί στη χώρα μας όσο αφορά το ειδικότερο θέμα της παιδείας. Με δεδομένο  και μετρημένο (PISA, λίστα Σαγκάης κλπ) το εξοργιστικά χαμηλό επίπεδο  Γυμνασίων, Λυκείων και ΑΕΙ, όλοι βλέπουμε ότι ανθεί η παραπαιδεία, που δεν είναι τίποτε άλλο από ένα ευρέως διαδεδομένο και εντελώς τυποποιημένο πνευματικό αναβολικό, που ντοπάρει τους έφηβους με την συναίνεση όλων μας. Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα. Και ποιός είναι ο σκοπός ? Η εισαγωγή στα κατά τεκμήριο τρισάθλια ελληνικά παν/μια και πολυτεχνεία .. δυστυχώς !

Είναι πολύ δύσκολο γιά τον μέσο συμπατριώτη μας ν' απαλλαγεί απ' αυτό που γενικότερα ονομάζω  "ελληνικό άχθος μεγαλοσύνης". Αυτό το .. ιδιαίτερο φορτίο συνεπάγεται:

(α) την διατήρηση αφύσικα υψηλών προτύπων, 

(β) την σπατάλη υπερβολικού χρόνου για νουθεσίες, επιπλήξεις κλπ που σχετίζονται με λάθη, ενώ αντίθετα "ξοδεύεται" ελάχιστος χρόνος γιά την αναγνώριση σημαντικών επιτευγμάτων αλλά και  γιά την κάθε λογής αριστεία,

(γ) συνεχές ψάξιμο γιά τον επόμενο κατά κανόνα εξωπραγματικό στόχο, που αφήνει τους ανθρώπους ανικανοποίητους, ανήσυχους και τελικά εξαντλημένους.

Με δεδομένες τις παραπάνω σκέψεις, έχω την αίσθηση ότι όταν εντοπίζουμε άριστα επιτεύγματα παιδιών, εφήβων, ενήλικων ή ακόμα και ηλικιωμένων, είναι καλό να τους τιμούμε γεναιόδωρα, εξειδικευμένα και με ειλικρινή λόγια ..  απολύτως χωρίς κανένα ίχνος μεταμφιεσμένης φιλοφρόνησης.  Τα ειλικρινή κομπλιμέντα ασκούν ευεργετική επίδραση στους εγκεφάλους μας και επιπλέον κάνουν την ζωή μας ομορφότερη. Δεν νομίζετε ??

ΥΓ: Όπως πάντα .. κάτι κρύβεται πίσω απο τις 2 εικόνες και τους 2 συνδέσμους

:)